تاثیرات ورزش بر سلامتی و بهبود بیماری ها

چربی های شکم و پهلو را آب کنید

تناسب اندام یکی از مهم ترین بحث هایی است که می توانیم در مجله پزشکی دکتر سلام به آن بپردازیم. تناسب اندام هم به شما زیبایی می بخشد و هم سلامتی. از این پس در رابطه با تناسب اندام نیز با توجه به راهنمایی های آقای بهزاد زیبایی کارشناس رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی بیشتر می نویسیم.

در اکثر آقایان و خانم هایی که مشکل چربی شکم دارند که تعداد آن ها بسیار زیاد است، یک باور غلط مشترک وجود دارد و آن باور این است که فکر می کنند برای از بین بردن چربی های شکم و پهلو، باید حرکات ورزشی مربوط به این نواحی را انجام دهند در حالیکه کاملاً اشتباه است. شما برای از بین بردن چربی های شکم و پهلو باید از تمرینات هوازی استفاده کنید. مثل تمرینات دویدن، پیاده روی تند، دوچرخه ثابت، تردمیل و …
البته انجام ورزش های شکم نیز لازم است اما در درجه دوم اهمیت قرار دارد. در واقع برای آب کردن چربی های شکم باید ۳ کار را همزمان انجام داد.

رژیم غذایی، ورزش هوازی و تمرینات برای تقویت عضلات شکم

شرط اول: رژیم غذایی

هرگاه اسم رژیم می آید ممکن است در ابتدا چیز سختی به نظر برسد در صورتی که اصلا اینگونه نیست. منظور از رژیم، نخوردن نیست که کاری سخت باشد بلکه رژیم یعنی درست خوردن. لازم نیست خیلی رژیم سفت و سختی را رعایت کنید، چراکه در این برنامه ۶ هفته ای برای آب کردن شکم از ورزش هم استفاده می شود. پس صرفاً کارهای زیر را ظرف این ۶ هفته انجام دهید:

اول: سرخ کردنی و روغن را به مدت ۶ هفته فراموش کنید.

دوم: از هر نوع ماده قندی مصنوعی مثل آب نبات، قند و شکلات پرهیز کنید.

سوم: مصرف مواد نشاسته ای مثل نان، برنج، سیب زمینی و… را در حد توان به حداقل رسانده و مصرف آب را به حداکثر برسانید.

چهارم: هنگام گرسنگی سعی کنید بیشتر از میوه و سبزیجات استفاده کنید.
شرط دوم: ورزش هوازی

ورزش های هوازی اثرات بسیار مفیدی در سلامت قلب و عروق دارند وهمچنین باعث از بین بردن چربی های بدن می شوند. ما در این برنامه ۶ هفته ای بیشتر نیازمند اثرات چربی سوزی آنها هستیم.

در این ۶ هفته کافی است شما حداقل هفته ای ۵ روز به مدت یک ساعت ورزش های هوازی انجام دهید. اگر در ابتدای کار روزی یک ساعت برایتان دشوار است از روزی ۱۵ دقیقه شروع کنید و هر یک تا دو روز یکبار مقدار آن را ۵ تا ۱۰ دقیقه افزایش دهید تا به روزی یک ساعت برسید. از تمام ورزش های هوازی به منظور چربی سوزی در این برنامه ۶ هفته ای می توان استفاده کرد ، اما ورزش هایی که کارایی بهتری برای چربی سوزی شما دارد عبارتند از: پیاده روی خیلی تند، دویدن آرام، تردمیل و دوچرخه ثابت.
شرط سوم: تمرینات شکم

هدف این قسمت از برنامه این است که عضلات شکم شما فرم زیبایی بگیرند و قوام آنها افزایش یابد. بنابراین وقتی چربی های شکم شما (توسط رژیم غذایی وبرنامه ورزشی هوازی) آب شدند، عضلات زیر آنها فرم یافته و زیبا می شوند و این همان چیزی است که بنام عضلات ۶ تکه ای شکم یا Six Packs نامیده می شود. پس برای قوام گرفتن و زیبا کردن عضلات شکم هفته ای ۴ نوبت و در هر نوبت تمرینات زیر را انجام دهید:

۱٫ دراز و نشست: روی زمین به پشت دراز بکشید در حالیکه دست هایتان پشت سر است، از کمر خم شده و تا حدی بالا بیایید که آرنج تان به زانوهایتان که خم هستند بخورند. این حرکت را هر جلسه ۳ نوبت و در هر نوبت حداقل ۲۰ تکرار انجام دهید.

۲٫ پا دوچرخه: روی زمین دراز بکشید، دست ها پشت سر، زانو خم و ساق موازی با سطح زمین باشد. سپس حرکاتی شبیه به دوچرخه سواری را در هوا با پاها انجام دهید. این حرکت را نیز هر جلسه ۳ نوبت و هر نوبت ۳ دقیقه انجام دهید.

۳-بالا آوردن پاها در حالت خوابیده: در حالت خوابیده به پشت پاهایتان را به صورت مستقیم بالا بیاورید تا حدی که استخوان باسن از زمین بلند شود. سپس به آرامی پاها را به موقعیت اول برگردانید. این حرکت را نیز هر جلسه ۳ نوبت و در هر نوبت حداقل ۲۰ تکرار انجام دهید.

با انجام دقیق برنامه های بالا مطمئن باشید که ظرف ۶ هفته و چه بسا کمتر، چربی های شکم را به میزان زیادی از دست خواهید داد و این موضوع را به وضوح در سایز دور کمر شلوارتان مشاهده خواهید کرد.

شاید بسیاری از شما عزیزان از دست دادن چربی شکم و پهلو برایتان بیشتر از جنبه زیبایی مهم باشد اما چیزی که اهمیت بیشتری دارد مسئله سلامتی است تا زیبایی. اگر شما چربی هایتان را از بین نبرید رفته رفته و با افزایش سن نه تنها از بین بردن آن ها سخت تر می شود بلکه خطر ابتلا به بیماری های زیادی مثل دیابت، فشار خون، بیماری قلبی، سرطان و… در شما افزایش می یابد. پس از همین فردا شروع کنید، اراده به خرج دهید، مصمم و جدی باشید تا به نتیجه برسید.

چگونه زانو ها را تقویت کنیم؟

زانو در بین ورزشکاران به دلیل نوع عملکردش در بخش فیزیکی بدن از اهمیت بالائی برخوردار است .

به گزارش گروه ورزش باشگاه خبرنگاران برای تقویت زانو می بایستی موارد ذیل را رعایت کنید:

1) محکم کردن زانو: بنشینید و پاها را مقابل خود دراز کنید. زانوی خود را هرچه محکم‌تر راست کنید، آن را به زمین فشار دهید و هم‌زمان پا را از مچ به سمت خود بکشید. زانو را تا پنج شماره راست نگه دارید، سپس آن را کاملا شل کنید (سه بار در روز هر بار ده مرتبه).

2) محکم کردن زانو در حالت ایستاده یا نشسته: باید این تمرین را در فعالیت‌های روزمره خود بگنجانید. برای مثال هنگامی ‌که برای مدتی طولانی نشسته‌اید به دفعات زانوی خود را راست کنید.

3) محکم کردن زانو با حمایت پاشنه: بنشینید و پاها را در مقابل خود دراز کنید. جسمی‌( مانند حوله‌ای تا شده یا یک تکه چوب به ارتفاع پنج سانتی‌متر ) را زیر پاشنه خود قرار دهید، عضلات ران را سفت کنید و انگشتان را از مچ پا به سمت خود بکشید. تا ده بشمارید، سپس عضلات را شل کنید و این تمرین را حداقل دو بار در روز و هر بــار ده مرتبه انجام دهید.

4) بالا بردن پا در وضعیت کشیده: بنشینید و پاها را راست کنید. در حالی که زانو را در وضعیت کشیده قفل کرده‌اید، پای آسیب دیده را بالا ببرید، سپس تا نزدیکی زمین پایین بیاورید. این تمرین را به‌صورت متوالی و سریع ده بار انجام دهید و سعی کنید به سی بار برسانید.

5) بالا بردن پا با وزنه: بنشینید و پاهای خود را راست کنید. وزنه‌ای روی مچ پا قرار دهید،‌ پاها را در همان حالت راست بودن بالا ببرید و سپس به آرامی ‌پایین بیاورید. برای شروع، وزنه نباید از یک کیلوگرم بیشتر باشد وزنه را به‌تدریج سنگین‌تر کنید. مراقب باشید که زانو در وضعیت کشیده باشد. تمرین را با پنج بار شروع کنید و به‌تدریج به پنج سری ده‌تایی برسانید.

6) چرخش مفصل ران: بنشینید و مفصل پاهای خود را راست کنید. در حالی که زانو را در همان وضعیت کشیده قفل کرده‌اید پا را بالا ببرید و دایره‌هایی را با پای خود در فضا به‌سرعت رسم کنید و آن را به سه سری ده‌تایی برسانید. این تمرین را با افزودن وزنه به مچ پا انجام دهید.

7) حرکت الفبا: بنشینید و پاها را راست کنید، در حالی که زانو را صاف نگه داشته‌اید پا را بالا ببرید و بدون توقف حروف الفبا را در فضا بنویسید. وقتی این تمرین برایتان آسان شد، آن را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهید.

بالا بردن پا در وضعیت نشسته: بنشینید و پاها را راست کنید. در حالی که زانو را در وضعیت کشیده قفل کرده‌اید، پا را بالا ببرید‌. به صورت عرضی آن را به یک سو ببرید و به آرامی ‌به سمت مرکز برگردانید و آن گاه به نرمی ‌پایین بیاورید. این حرکت را با هر پا پنج بار تکرار کنید و به تدریج به سه سری ده‌تایی برسانید؛‌ سپس این تمرین را با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهید.

9) دور کردن مفصل ران: به پهلو بخوابید، به نحوی که پای آسیب دیده بالا قرار گیرد. زانو را راست نگه دارید و پا را از زانو بالا ببرید، تا سه بشمارید و سپس به آرامی ‌پایین بیاورید. با پنج بار شروع کنید، به‌تدریج تعداد تمرین به سه سری ده‌تایی برسانید و سپس با افزودن وزنه به مچ پا آن را ادامه دهید.

10) بالا بردن پا در وضعیت دمر: روی شکم بخوابید. زانو را راست نگه دارید و پا را از عقب کمی ‌بالا ببرید. این وضعیت را تا سه شماره حفظ کنید، سپس به‌تدریج پا را پایین بیاورید. تمرین را با هر پا پنج بار انجام دهید، به‌تدریج آن را به سه سری ده‌تایی برسانید و سپس با افزودن وزنه به مچ پا ادامه دهید.

شکستگی استرس چیست؟

شکستگی استرس چیست؟www.elmevarzesh.com/sma_stress_fracture/

شکستگی استرس ترک یا خط مو برداشتن استخوان است که می تواند در استخوان به دلیل استفاده مکرر یا طولانی مدت رخ دهد. شایع ترین محل شکستگی استرس استخوان کف پا (متاتارس)، استخوان های ساق پا (نازک نی و درشت نی)   استخوان ران (فمور)، لگن (گردن استخوان ران)، و پشت استخوان (مهره) هستند.

 

 

 

علت چیست؟

شکستگی هایی استرسی معمولا” به دلیل  استفاده بیش از حد از استخوان اتفاق می افتد برای مثال  اجرای بیش از حد پرش در بسکتبال.

علائم و نشانه ها چه هستند؟

علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درد
• ورم
• کبودی

چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک شما از نحوه چگونگی به وجود آمدن آسیب یا اینکه چه چیزی باعث آسیب شده سوال می کند؛همچنین علائم و نشانه های که در حال حاضر از آن رنج می برید را نیز باید مطرح کنید. پزشک برای معاینه دقیق تر با استفاده از اشعه X یا MRI و یا اکسن از استخوان ورزشکار را معاینه می کند

چگونه درمان می شود؟

درمان بستگی به نوع شکستگی دارد. شاید با بستن آتل و چند مدت دوری گرفتن از تمرین رفع شود و شاید نیاز به عمل جراحی باشد .

بعد از آسیب چگونه می توانم از خودم مراقبت کنم؟

گام اول پیگیری دوره کامل درمان تجویز پزشکتان است و  مهم ترین درمان برای شکستگی استرسی، استراحت است. همچنین:

برای نگه داشتن تورم و کمک به تسکین درد، پزشکتان ممکن است به شما توصیه کند از کمپرس سرد استفاده کنید؛ مانند قرار دادن یک بسته یخ روی محل آسیب هر ۳ تا ۴ ساعت به مدت ۲۰ دقیقه در دو روز اول پس از آسیب دیدگی است.
نگه داشتن ناحیه آسیب دیده بر روی بالش هنگامی که شما نشسته یا دراز کشیده اید.
مصرف دارو های کاهش دهنده درد، مانند ایبوپروفن، که حتما” باید توسط پزشک تجویز شود

 چرا که  داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی  مانند ایبوپروفن، ممکن است باعث خونریزی معده و مشکلات دیگر شود. این خطرات با افزایش سن بیشتر می شود .

اگر نیاز باشد پزشک برای شما استفاده از عصا را تجویز می کند و به شما خواهد گفت چه مقدار از وزن بدن را می توانید روی پا قرار دهید

 پس از طی دوره مراقبت ، به پزشک مراجعه کنید اگر: 

• در ناحیه آسیب درد، قرمزی، گرما، یا تورم احساس می کنید.
• اگر تب داشتید.
• ناحیه آسیب دیده رنگ پریده بود ، یا رنگ متمایل به آبی داشت و یا احساس سردی در این ناحیه  کردید.

چه زمانی می توان به فعالیت های عادی بازگشت؟

سرعت بهبود آسیب در اشخاص متفاوت است. اینکه چند روز یا چند هفته از آسیب شما گذشته است مهم نیست بلکه بازگشت به فعالیت های عادی بستگی دارد که تا چند مت زمان لازم باشد که شکستگی شما بهبود یابد.

 به طور کلی، باید هیچ نشانه ای از علائم آسیب در شما نباشد؛ درد صدای بدن است؛ چنانچه هنوز درد را احساس می کنید؛ هنوز وقت آن نرسیده که به تمرین و فعالیت خود برگردید.هدف از سخت گیری در بازگشت به تمرین بدین خاطر است که شما با خیال راحت دوباره تمرینات خود را از سر بگیرید.اگر شما این پروسه را رعایت نکنید؛ و زودتر استارت فعالیت خود را بزنید ممکن است آسیب شما بدتر هم شود و چه بسا به یک آسیب مزمن تبدیل شود.  .

در دوره بازگشت به فعالیت باید از تمریناتی استفاده کنید؛ که هم سبک باشند و هم موجب ایجاد درد به دلیل فشار به محل آسیب نشوند.بنا بر تشخیص پزشک و همچنین توصیه ما؛ در دوره بازگشت به فعالیت سعی کنید به جای پرداختن به ورزش تخصصی خود؛ یک هفته اول را به شنا کردن اختصاص دهید؛ اگر  شما یک دونده هستید؛ لازم نیست با دویدن تمرین را آغاز کنید.چنانچه هنگام تمرین دردهای خفیفی را احساس کردید،سعی کنید فشار تمرین را پایین آورید؛ و به  تدریج سطح فعالیت خود را افزایش دهید

چگونه می توان از شکستگی استرس جلوگیری کرد؟

بهترین راه برای جلوگیری از شکستگی هایی استرسی ،گوش دادن به صدای بدن است؛ هر موقع احساس کردید که در حین تمرین احساس درد می کنید، تمرین را متوقف کنید؛ و بیش از اندازه به بدن فشار وارد نکنید

برنامه ی دوازده پله ای برای عضلات شکم

برنامه ی دوازده پله ای برای عضلات شکم

هرچند این مطلب مکرراً نوشته شده و بارها هم خوانده شده، اما چیزی از اهمیت آن کاسته نشده است.اگر می خواهید فقط کمی تمرین شدید انجام دهید، آن تمرین را به میان تنه خود اختصاص دهید. شکم مردان زیادی خارج از کنترل شده و به خاطر چربی زیاد برآمده گشته و خطر مشکلات جسمانی جدی را در آنها افزایش داده است.

باعث شرمندگی است که در یک مرد چربی در شکمش جمع شود و بر قلب و سایر ارگان های حیاتی فشار آورد و او هیچ کاری نکند. به همین دلیل تمرینات آمادگی جسمانی همیشه باید بخش مهمی از تمرین را صرف تقویت، شکل دهی و ساختن عضلات شکمی و مایل کرد.

در این مقاله یک برنامه ۱۲ پله ای ارائه می شود. هیچ وزنه یا وسیله ای لازم نیست. درنتیجه می توانید این تمرینات را در خانه، باشگاه یا هر جای دیگری که دقایقی وقت آزاد پیدا می کنید انجام دهید. از آن جائی که تلاش برای دستیابی به شکمی خوش ساخت، کار بزرگی است، هدف اصلی باید ریختن چربی ها و محکم کردن شکم به بهترین صورتی که می توانید باشد. یک شکم صاف از کمر نیز حمایت می کند و مانع ایجاد دردهای این ناحیه می شود. از یک تمرین چه چیز دیگری می خواهید!

 دراز نشست خوابیده به پهلو

به پهلوی راست بخوابید، دست چپ روی کناره سر باشد و پاها کمی بالا آمده باشند. پای چپ بالای پای راست است. سر و شانه را از زمین بلند کنی. مکث کنید، سپس به وضعیت شروع بازگردید. ۲۵ تکرار انجام دهید، سپس وضعیت دست ها و پاها را عوض کنید و یک ست دیگر انجام دهید.

 دراز نشست چرخشی

به پشت بخوابید، دست راست را پشت سر بگذارید، زانوی راست را خم کرده بالا بیاورید و پای چپ را روی آن بگذارید. سر و شانه ها را از زمین بالا بیاورید و آرنج راست را به سمت زانوی چپ بکشید. مکث کنید، سپس به وضعیت شروع برگردید. ۲۵ تکرار انجام دهید، سپس وضعیت دست ها و پاها را عوض کرده و یک ست دیگر انجام دهید.

 بال زدن با پاها

به پشت بخوابید، دست ها روی سینه باشند و پاها مختصری بالا آمده باشند. پاها را از هم باز کنید. پای چپ را روی پای راست ببرید. مکث نکنید، سپس مجدداً پاها را باز کنید و پای راست را روی پای چپ ببرید. ۲۵ تکرار را یک در میان برای دو طرف انجام دهید.

 دراز نشست ۷شکل

به پشت بخوابید بازوها را عقب سر بگذارید و پاها را دراز کنید. تمام اندام ها کمی از زمین بلند شده اند. پاها را بلند کنید و هم زمان با آن دست ها را به طرف پاها بکشید. مکث کنید، سپس به وضعیت شروع پائین بروید. ۲۵ تکرار انجام دهید.

 دراز نشست با پای متقاطع

به پشت بخوابید، دست ها را پشت سر بگذارید و پاها را بالا بیاورید و با زاویه ۹۰ درجه خم کنید، یک پا را روی پای دیگر بگذارید. سر و شانه ها را از زمین بالا بیاورید. مکث کنید، سپس به وضعیت شروع پائین بروید. ۲۵ تکرار انجام دهید.

 دراز نشست با زانوی خم

به پشت بخوابید و دست ها را پشت سر بگذارید. پاها از زمین بلند شده اند و کمی خم هستند. سر و شانه ها را از زمین بالا بیاورید. مکث کنید، سپس تا وضعیت شروع پائین بروید. ۲۵ تکرار انجام دهید.

 شکم

به شکم بخوابید، دست ها در کنار شانه ها باشند و کف دست ها رو به زمین است. خود را بالا بکشید تا بازوها صاف شوند و بدن از عقب قوس بردارد. مکث کنید، سپس به وضعیت شروع برگردید، ۲۵ تکرار انجام دهید.

دوچرخه چرخشی

روی زمین بنشینید، دست ها پشت سر باشند و پاها خم شده و بالا آورده شده باشند. به سمت راست گردش کنید، آرنج چپ را به سمت زانو راست بکشید. سپس به سمت چپ گردش کنید، آرنج راست را به سمت زانوی چپ بکشید. ۲۵ تکرار را یک در میان برای هر طرف انجام دهید.

 تو کشیدن زانو

به پشت بخوابید، دست ها در حالی که کف دست ها رو به زمین است، کنار بدن باشند، سر و پاها کمی بالا آمده باشند. زانوها را به سمت سینه بیاورید. مکث کنید. سپس به وضعیت شروع بازگردید. ۲۵ تکرار انجام دهید.

بالا آوردن پاها

به پشت بخوابید دست ها در حالی که کف دست ها رو به زمین است کنار بدن باشند و سر و پاها مختصری بالا آمده باشند. پاها را بالا بیاورید تا عمود به زمین قرار گیرند. مکث کنید، سپس آنها را به وضعیت شروع پائین ببرید. ۲۵ تکرار انجام دهید.

 بالا آوردن لگن

به پشت بخوابید، دست ها در حالی که کف دست ها رو به زمین دست کنار بدن باشند. سر بالا آمده و پاها صاف رو به بالا می باشند. به زمین فشار آورید و لگن را از زمین بالا ببرید. مکث کنید، سپس به وضعیت شروع بازگردید. ۲۵ تکرار انجام دهید.

 بالا آوردن پاها در حالت آویزان

پله ای که بالای سرتان قرار دارد را بگیرید. دست ها فاصله متوسطی از هم دارند و کف دست ها رو به جلو هستند. پاها را خم کنید و آنها را بالا بیاورید تا ران ها به موازات زمین برسند. مکث کنید، سپس به وضعیت شروع بازگردید. ۲۵ تکرار انجام دهید.

ساخت عضلاتی حجیم با مصرف شیر

ساخت عضلاتی حجیم با مصرف شیر

خانواده لبنیات مهمترین منبع پروتئینی برای بدنسازان به شمار می رود و رایج ترین مکمل بدنسازی دنیا (Whey) از هیدرولیز آب پنیر تولید می شود . شما باید روزانه حداقل ۴ لیوان شیر یا معادل آن از مشتقاتش استفاده کنید .

 

خانواده لبنیات مهمترین منبع پروتئینی برای بدنسازان به شمار می رود و رایج ترین مکمل بدنسازی دنیا (Whey) از هیدرولیز آب پنیر تولید می شود . شما باید روزانه حداقل ۴ لیوان شیر یا معادل آن از مشتقاتش استفاده کنید .

بسیاری افراد در ارتباط با هضم شیر مشکل دارند و دچار دل پیچه و نفخ می شوند اگر فردی دچار کمبود یا فقدان آنزیم لاکتاز (آنزیم هضم کننده قند شیر) در بدن، باشد، قند موجود در شیر) لاکتوز( به درستی هضم و جذب نمی شود.. اگر پس از سنین کودکی و شیر خوارگی شیر کم مصرف شود یا اصلامصرف نشود، آنزیم هضم کننده ی آن کم کم از بین می رود یا مقدار آن در بدن کاهش می یابدکه این عارضه را “عدم تحمل لاکتوز” گویند. در این حالت لاکتوز موجود در شیر در روده باقی مانده و ایجاد نفخ و درد می کند در واقع باکتری ها لاکتوز هضم نشده را تخمیر کرده و ایجاد اسید لاکتیک – دی اکسید کربن و گاز هیدروژن می کنند که نتیجه آن اسهال – درد معده و نفخ می باشد .
برخی از فرآورده های شیری مانند پنیر ، بستنی و ماست نسبت به شیر، حاوی لاکتوز کم تری هستند و برای این نوع افراد قابل تحمل ترند ضمن این که این مواد به دلیل جامد و لخته بودن دیر تر معده را ترک می کنند سایر راه حل ها برای درمان این عارضه به شرح زیر است .

۱- برای شروع از مقادیری کم و شیر رقیق و سرد استفاده کنید و شیر را ناشتا مصرف نکنید.

۲- چربی موجود در شیر، تخلیه معده را به تاخیر انداخته و در نتیجه لاکتوز موجود در شیر به تدریج وارد روده خواهد شد بنابراین در شروع درمان، شیر پرچرب استفاده کنید .

۳- به شیر کاکائو اضافه کنید – کاکائوی اضافه شده از طریق سه فرآیند می تواند باعث تحمل بهتر شیر شود: کاکائو،فعالیت آنزیم لاکتاز را افزایش می دهد. فعالیت باکتری های ایجاد کننده گازدراثر تخمیر لا کتوز را مهارمی کند و تخلیه معده را کند می کند.

۴- امروزه آنزیم لاکتاز را به شکل قرص های خوراکی تهیه کرده اند که مصرف آن به همراه شیر و فرآورده های آن باعث هضم و جذب بهتر قند لاکتوز در لوله ی گوارش خواهد شد.

۵- امروزه شیرهایی با عنوان شیر بدون لاکتوز نیز به بازار آمده است. این قبیل شیرها طی فرایند آنزیمی ویژه ای در کارخانه لاکتوز خود را ازدست می دهند معمولاً طعم شیرین تری نسبت به شیرهای معمولی دارند؛ چرا که لا کتوز این شیرها به گلوکز و گالاکتوز تبدیل شده اند .

بررسی آسیبهای ورزشی درمعلولین

بررسی آسیبهای ورزشی درمعلولین

آسیب عضله بیشترین و آسیب استخوان کمترین

نتایج تحقیقی که بر روی تنوع و شیوع آسیبهای ورزشی در ورزشکاران معلول در ردهملی انجام شده بر ضرورت پیشگیری بروز آسیب تاکید دارد.

امروزه آسیبها جزء گریزناپذیر فعالیتهای ورزشی به شمار میروند. صحنه رقابتهای ورزشی، تمرینات ورزشی و درگیریهای ناشی از آن نیز همیشه آسیبهایی را به همراه داشته است.از

طرف دیگر با توجه به اصل آموزش برای همه باید فرصتهای لازم را برای پرورش و بروز استعدادهای افراد مختلف جامعه با هرگونه توانمندی و نیاز فراهم کرد.
 

معلولان جسمی به عنوان بخشی از جامعه نیازمند برنامههای ورزشی و حرکتی هستند و در حال حاضر با توجه به اهمیت روز افزون فعالیتهای حرکتی و ورزشی برای معلولان،

کوششهای وسیعی برای شناسایی و کاهش آسیبهای ناشی از فعالیتهای ورزشی آنان صورت میگیرد.

معلولان جسمی به عنوان بخشی از جامعه نیازمند برنامههای ورزشی و حرکتی هستند. در حال حاضر با توجه به اهمیت روز افزون فعالیتهای حرکتی و ورزشی برای معلولان،

کوششهای وسیعی برای شناسایی و کاهش آسیبهای ناشی از فعالیتهای ورزشی آنان صورت میگیرد زیرا هدف اصلی برنامههای حرکتی برای معلولان این است که سلامتی آنها

بازگردانده، سبب شود معلول با دنیایی که در آن زندگی میکند و افراد سالم تماس حاصل و به اصطلاح روند اجتماعی کردن خود را تسریع و تسهیل کند.

براساس آمار سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) حدود ۱۰ درصد جمعیت جهان دچار معلولیت جسمی، روانی و اجتماعی هستند. با توجه به نرخ قابل توجه معلولیت در ایران و

گرایش آنان به شرکت در رقابتهای ورزشی، میزان شیوع آسیبهای در میان آنها نیز افزایش یافته است زیرا ورزشکاران معلول به عنوان گروهی از ورزشکاران نخبه که در فعالیتهای

ورزش سطح بالا شرکت میکنند، همواره در معرض آسیبدیدگی هستند.

در تحقیق به عمل آمده میزان شیوع انواع آسیبها به ترتیب از بیشترین به کمترین عبارت است از:

آسیبهای عضلانی (۴۲٫۴۷ درصد)

آسیبهای مفصلی ( ۱۱٫۴۲ درصد)

آسیبهای لیگامانی (۱۴٫۴۴ درصد)

آسیبهای پوستی (۹٫۷۹ درصد)

آسیبهای استخوانی (۷٫۲۲ درصد)

و سایر آسیبها (۱٫۹۵ درصد)

آسیبهای عضلانی بیشترین میزان شیوع را داشتهاند که به نظر میرسد به علت عواملی مانند تحلیل و آتروفی عضلانی ناشی از معلولیت، استفاده بیش از حد از عضلانی به ویژه در

عضلات کمربند شانهای، کاهش انعطافپذیری و قدرت به علت کم تحرکتی و عدم تحرک برخی از مفاصل، گرم نکردن مناسب و تخصصی در بین ورزشکاران شرکت کننده در

فعالیتهای ورزشی و عدم تعادل بین قدرت، انعطافپذیری و پایداری بین گروههای عضلانی ایجاد میشوند و برای جلوگیری از این نوع آسیب دیدگی، انجام فعالیتهای حرکتی بیشتر،

تمرینات قدرتی، تمرینات انعطافپذیری و گرم کردن تخصصی ورزشکاران لازم به نظر میرسد.

تقویت عضلات و لیگامانیها اطراف مفاصلی که دائما در فعالیتها و حرکات روزمره مورد استفاده قرار می گیرند در کاهش احتمال بروز آسیب موثر است. آسیبهای مفصلی دومین

میزان شیوع را در تحقیق حاضر داشتهاند که ممکن است به علت استفاده بیش از حد از مفاصلی خاص باشد که اغلب در اندام فوقانی قرار گرفتهاند زیرا بیشتر معلولان برای حرکت

به این اندام وابستگی دارند. همچنین عدم قدرت و استقامت عضلانی و لیگامانی مناسب که سبب افزایش فشار بر روی مفاصل میشوند و نیز عارضه خشکی مفاصل که در نتیجه کم

تحرکی یا بیتحرکی برخی مفاصل در فرد معلول به وجود میآید، از دیگر عوامل این نوع آسیبها هستند.

برای پیشگیری از این نوع آسیب دیدگی، انجام فعالیتهای حرکتی در مفاصلی که کمتر در فعالیتهای روزانه مورد استفاده قرارمیگیرند و در معرض عارضه خشکی مفاصل هستند

ضروری به نظر میرسد. همچنین تقویت عضلات و لیگامانیها اطراف مفاصلی که دائما در فعالیتها و حرکات روزمره مورد استفاده واقع میشوند در کاهش احتمال بروز آسیب موثر

است.

آسیبهای لیگامانی سومین میزان شیوع را بخش آسیبها دارا هستند که در این میان سقوط از روی ویلچر و افتادن بر روی اعضای بدن به ویژه در معلولانی که اعضای بدون حس

دارند، پیچشهای ناشی از گیر افتادن انگشتان در بین پرهها و ترمزهای ویلچر و برخورد توپ یا حریف و یا ویلچر با اعضای بدن از دلایل به وجود آمدن این آسیبها هستند.

برای جلوگیری از این نوع آسیبدیدگی، مربیان باید توجه بیشتری به وسایل ایمنی و کمک آموزشی داشته باشند همچنین پس از وقوع این نوع آسیب دیدگیها، حتما فرد را از

حضور در فعالیتهای ورزشی منع کنند تا فرد با استراحت سریعتر به بهبودی لازم برسد.

آسیبهای پوستی چهارمین میزان شیوع را دارا هستند که عموما شامل زخمهای ناشی از معلولیت مانند زخم بستر، تاولها و خراشیدگیها هستند و نیز آسیبهایی که بیشتر به علت تماس

و برخورد با وسایل ورزشی و لبههای فلزی ویلچر و افتادن و سایش بر روی زمین ایجاد میشوند. برای عدم بروز این موارد اولا باید لباس، بستر و نشیمنگاه معلولان ویلچری از مواد و

وسایلی باشند که از نظر بهداشتی و کارآیی، جهت جلوگیری از بروز زخمها و تاولها مناسب باشند. همچنین مربیان باید محیط و وسایل ورزشی معلولان را تا حد ممکن ایمن کنند

و لبههای تیز و یا زبر و سطوح نامناسب را که میتوانند عوارض پوستی ایجاد کنند، برطرف سازند.

آمادگی جسمانی | هر آنچه باید بدانید

آمادگی جسمانی | هر آنچه باید بدانید

در این بخش سعی بر آن داریم که بصورت کلی آمادگی جسمانی را شرح دهیم. چگونه به بالاترین سطح آمادگی جسمانی برسیم. آمادگی جسمانی از فاکتورهایی چون توانایی قلبی تنفسی (قلبی عروقی)، قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، قابلیت انعطاف و ترکیب بدنی تشکیل شده است. حال به مطالعه در رابطه به آمادگی جسمانی می پردازیم.

مقدمه ای در مورد آمادگی جسمانی:

امروزه با رواج ماشین، استفاده روزافزون از ابزارهای مختلف و پیشرفت های علمی و پزشكی موجبات آسایش اشخاص فراهم گشته ،در همین راستا ورزش با بهره گیری از علوم مختلف دچار دگرگونیهای عظیمی گشته كه خود را به عنوان یك علم با گرایشهای مختلف معرفی می نماید.

از جمله نیازهای عام تمامی رشته های ورزشی آمادگی جسمانی است كه این حوزه سعی در تفهیم بعضی از مفاهیم عمده آن دارد.با توجه به اهمیت آمادگی جسمانی در سلامت عمومی یك فرد و   حساسیت آن برای پرسنل آتش نشانی امید است مورد توجه همكاران محترم قرار گیرد.

تعریف آمادگی جسمانی:

آمادگی جسمانی عبارت است از توانایی انجام موثر كارهای فیزیكی و آموزشی و سایر فعالیت ها به نحوی كه هنوز قوای جسمانی باقی مانده باشد و در شرایط اضطراری از عهده انجام وظیفه برآیند.

عناصر تشكیل دهنده آمادگی جسمانی:

1.توانایی قلبی و تنفسی

2.قدرت عضلانی

3.استقامت عضلانی

4.قابلیت انعطاف

5.تركیب بدنی

توانایی قلبی – تنفسی (استقامت هوازی)

مهمترین عنصر تشكیل دهنده آمادگی جسمانی، توانایی قلبی و تنفسی است.دستگاه قلبی، تنفسی از دو سیستم 1.قلبی عروقی 2.تنفس تشكیل شده است.

قلب:

قلب عبارت است از تلمبه ای عضلانی كه خون را از طریق دستگاه گردش خون به جریان وا میدارد،جهت جریان خون توسط دریچه های یك طرفه واقع در قلب كنترل میگردد.همه تارهای آن با یكدیگر مرتبط می باشند.لذا قلب به صورت یك تار واحد منقبض می شود.قلب دارای انقباض ذاتی موزونی است كه از گره سینوسی دهلیزی در دهلیز راست آغاز شده و سپس به طرف گره دهلیزی بطنی جریان یافته و از آنجا در سراسر عضله قلب منتشر میگردد.برای اینكه انتقال گازهای خون بتواند نیازهای مورد لزوم بدن را هنگام تمرین كاملاٌ برآورده سازد دو تغییر اساسی در جریان خون ضروری است:1.افزایش در برون ده قلب.2.توزیع مكرر جریان خون از اندامهای غیرفعال به عضلات مخطط فعال.

تنفس:

وارد و خارج كردن هوا از ریه ها را تنفس گویند كه هدف از آن تامین اكسیژن برای بافت ها و خارج كردن CO₂ است.برای انجام این كار تنفس را می توان به چهار بخش عمده تقسیم كرد:

1.تهویه ریوی كه به معنای ورود و خروج هوا بین محیط و حبابچه هاست.

2.دیفوزیون O₂  و  CO₂ بین حبابچه ها و خون.

3.انتقال O₂  و  CO₂ در خون و مایعات بدن به سوی سلولها و بالعكس.

4.تنظیم تنفس و سایر جنبه های تنفس

ریه ها را می توان به دو روش بزرگ و كوچك كرد:

1.به وسیله حركت رو به پایین و رو به بالای دیافراگم برای دراز كردن یا كوتاه كردن حفره سینه.

2.به وسیله بالا بردن و پایین آوردن دنده ها برای زیاد یا كم كردن قطر قدامی –خلفی حفره سینه.

هنگام استراحت اكسیژن مورد نیاز چندان قابل توجه نیست.در تمرینات پیشینه مقدار مذكور افزایش نسبتاً زیادی داشته ولی با این حال نمی توان به عنوان عامل محدود كننده ای در عملكرد ورزشی مورد توجه قرار گیرد.با انقباض عضلات دم و كم شدن فشارهای درون ریوی و درون جنبی هوا به داخل ریه ها هجوم می آورد.هنگام بازدم این فشار معكوس شده و هوا به شدت از ریه ها به خارج باز می گردد.هنگام تمرین انتشار O₂ و CO₂ از عرض غشاء حبابچه ای مویرگی و بافتی مویرگی افزایش پیدا می كند.

در یك وضعیت ایده آل باید حداقل سه جلسه تمرین آمادگی قلبی-تنفسی (برنامه پنج روز در هفته بهتر است)در برنامه گنجانیده شود.تمرینات قلبی-تنفسی باید آنقدر شدت داشته باشند كه ضربان قلب را بین 60 تا 90 درصد ضربان قلب (HRR) بالا ببرد،كسانی كه آمادگی جسمانی كمتری دارند باید ضربان قلب هنگام تمرین(THR) را  از سطح پایین تری (درحد60درصد HHR)شروع كنند.

زمان لازم نیز مانند شدت تمرین به نوع تمرین انجام شده بستگی دارد.برای تقویت استقامت قلبی –تنفسی لازم است حداقل 20 تا 30 دقیقه تمرین مداوم صورت گیرد.

تمرین آمادگی قلبی-تنفسی برای فردی كه دارای آمادگی جسمانی نسبی  است باید 70 تا 75 درصد HRR باشد تا به درجه مطلوب دست یابد و كسی كه آمادگی بیشتری دارد با HRR بیشتری تمرین كند.

تنها نوع تمرینات هوازی كه حجم زیادی از هوا را برای تنفس لازم دارند برای تقویت قلبی تنفسی مفید هستند و فعالیت های هوازی ارزشمند باید گروه عضلات بزرگ را بكار گرفته و به صورت آهنگین انجام شوند.

عواملی كه به توان هوازی تاثیر گذارند:

1.مونواكسید كربن حاصل از سیگار و هوای آلوده

2.ارتفاع بالا.                           3.بیماری                           4.چاقی

5.زندگی بی تحرك و كمبود فعالیت كه ناشی از بالا رفتن سن است عامل عمده كاهش آمادگی جسمانی است.

6.هر عاملی كه میزان فرو بردن ،انتقال یا استفاده از O₂ را كاهش دهد،قدرت هوازی شخص را كاهش می دهد.

تمرینات توان هوازی:

دو، شنا، بالا رفتن از طناب، پله نوردی، اسکی صحرایی، پاروزنی، دوچرخه سواری، راکتبال، فوتبال، خیابان نوردی، پیاده روی، تمریک با موزیک

انواع برنامه دو در آمادگی جسمانی:

1.دو استقامت گروهی:از این دو برای ایجاد هماهنگی و تقویت آمادگی جسمانی استفاده می كنند،هر گروه با سرعتی خواهد دوید كه اثر آموزش لازم را برای گروه و تك تك افراد داخل در آن را فراهم آورد.

2.دو استقامت FARTLEK :شدت(سرعت)دویدن را در حین انجام تمرین تغییر می دهیم ،فرایند تند و كند كردن سرعت دو و استراحت همان فواید دو متناوب را داردو زمان دو و زمان استراحت ،هیچكدام اندازه گیری نمی شود.

3.دو متناوب به نوعی آموزشی پیشرفته است كه به شخص امكان می دهد تا در زمان كوتاهی سطح آمادگی جسمانی خود را به طور چشم گیری افزایش دهد و بر سرعت دو خود بیفزاید.

4.دو جایگزین نفر آخر به اول :این تمرین شامل دو سرعت 40 تا 50 یاردی تقریباٌ با تمام قدرت می باشد و بیشتر مناسب دو دسته ای و گروهی است.

5.دو صحرایی:در طول فاصله معینی در مسیری خاص از روی زمین (فراز تپه یا وسط جنگل و یا هر منطقه نامنظم دیگر انجام می شود.

6. پیاده روی یكی از بهترین راه های تقویت و حفظ آمادگی جسمانی است و می تواند به صورت معمولی یا فنی انجام داد.

جایگزینهای تمرینات هوازی در آمادگی جسمانی:

1.شنا:جایگزین بسیار خوبی برای دو به حساب می آید و محاسن آن به شرح زیر است:

الف)به كارگیری تمام عضلات اصلی

ب)وضعیت قرار گرفتن بدن به نحوی است كه بازگشت خون به مغز را تقویت می كند.

ج)كاهش وزن            

2.دوچرخه سواری

3.اسكی صحرایی

4.تمرین باموسیقی

آمادگی عضلانی

آمادگی عضلانی دو مولفه دارد:

1.استقامت عضلانی-2.قدرت عضلانی

قدرت عضلانی و استقامت وابسته به عضلات و سیستم عصبی می باشد.لذا به بررسی ساختار و عملكرد تارهای عضلانی و چگونگی ارتباط آنها خواهیم پرداخت:

تقریباٌ 40 درصد بدن را عضلات اسكلتی و تقریباٌ 10 درصد دیگر را عضلات صاف و عضله قلبی تشكیل می دهد.اما در حال حاضر به طور عمده عضله اسكلتی مورد بحث قرار خواهد گرفت.عضله اسكلتی از فیبرهای متعددی با قطر 10 تا 80 میكرو متر ساخته شده اند هر تار (فیبر) عضلانی محتوی صدها تا هزاران میوفیبریل است و هر میوفیبریل حاوی1500 فیلامان میوزین و3000 فیلامان آكتین است و انقباض ،حاصل سرخوردن فیلامان های میوزین با فیلامانهای آكتین تولید می شود به انجام می رسد كه در حال استراحت این نیروها مهار می شوند. (این نیروی مكانیكی از طریق آزاد سازی انرژی ATP موجبات سر خوردن را فراهم می آورد.

انقباض عضلانی:

جمع انقباضات (Summation) به معنی جمع شدن انقباضات انفرادی عضله جهت افزایش دادن شدت انقباض كل عضله و از دو راه مختلف ایجاد میگردد:

1.       به وسیله افزایش دادن تعداد واحدهای حركتی كه به طور  همزمان منقبض می شوند.

2.       به وسیله افزایش دادن فركانس انقباض كه جمع انقباضات فركانس نامیده می شود كه

         می تواند منجر به كزاز شود.

انواع انقباض:

1.انقباض هم اندازه(isometric)                            

2.انقباض هم توان( isotonic)

3.انقباض هم حركت(isokinetic)

4.انقباض منفی(ecsentrice)

1.انقباض هم اندازه(isometric) 

عضله بدون حركت كردن عمل می كند و تغییری در طول آن بوجود نمی آید از آنجایی كه زاویه مفصل تغییر نمی كند به آن عمل ایزومتریك گویند،مانند حالتی كه جسمی را بلند كنید كه سنگین تر از نیروی تولید شده توسط عضله باشد.

2.انقباض هم توان( isotonic)

تنش عضله علی رغم كوتاه شدن در هنگام غلبه بر مقاومت معینی ثابت و بدون تغییر باقی می ماند.

3.انقباض هم حركت(isokinetic)

تنش گسترش یافته در طی انقباض به نحو بیشینه ای در همه زوایا و در دامنه كامل حركت مفصل انجام می شود.

4.انقباض منفی(ecsentrice)

عضلات می توانند حتی درحال طویل شدن هم نیرو تولید كنند. این عمل را برون گرا می گویند.از آنجایی كه حركت درمفصل وجود دارد .این عمل نیز یك عمل پویا است.مثالی از این عمل می تواند عمل عضله دو سر بازویی به هنگام پایین آوردن یك شیء سنگین توسط ساعد باشد.در این حالت فیلامان های اكتین بسیار دورتر از مركز ساركور كشیده می شوند و بنا بر ضرورت در آن كشش ایجاد می شود.

اصول تقویت عضلات:

بار اضافه، پیشرفت، تخصصی بودن، نظم، تجدید قوا، تعادل، تنوع

بار اضافه:

وقتی می خواهیم قدرت ماهیچه ها را افزایش دهیم باید باری را كه در طول تمرین برآن تحمیل می كنیم بیشتر از مقداری باشد كه آن ماهیچه طبق روال عادی متحمل می شود و در اثر این بار اضافی ماهیچه ها با بزرگتر و قوی تر شدن و افزایش استقامت می توانند خود را با این بار اضافه وفق دهند.

بار اضافی را می توان با هر یك از روشهای زیر بدست آورد:

1.افزایش تعداد تكرارها در هر دوره.

2.افزایش دفعات دوره.

3.كاهش وقت استراحت در میان دوره های تمرین.

4.افزایش سرعت حركت در حالت هم مركزی (شكل صحیح بهتر از انجام سریع حركت است)

5.تركیب هر كدام از موارد بالا.

پیشرفت:

معمولاٌ افزایش چشم گیر قدرت و استقامت عضلانی پس از 3 تا 4 هفته تمرین صحیح برای فرد محقق میگردد.اگر میزان بار اضافی با افزایش قدرت و استقامت عضلانی جدید هم خوانی نداشته باشد پیشرفت حاصل نخواهد شد.وقتی فرد بدون رسیدن به مرحله ناتوانی عضلانی بیشتر از محدوده تكرار یك مجموعه تمرین انجام دهد وقت افزایش مقاومت فرا رسیده است.(5% افزایش).

تخصصی بودن:

برنامه باید گروه ماهیچه هایی را كه به تقویت احتیاج دارند بالا ببرد.

نظم:

برنامه آموزشی باید به صورت منظم انجام شود،انجام تمرینات به صورت پراكنده به جای سودمند بودن مضر خواهد بود.

تجدید قوا:

ماهیچه های فعال در تمرینات سخت باید وقت كافی برای تجدید قوا داشته باشد.

تعادل:

وقتی برنامه قدرتی در حال اجرا است عضلات اصلی پایین تنه و بالا تنه باید در تمرین شركت داشته باشند و از سوی دیگر ماهیچه ها به صورت جفت های متضاد در بدن قرار دارند.وقتی یك عضله در تمرین كشیده می شوند.ماهیچه های مقابل آن به عكس عمل كرده و فشرده می شود.موقع برنامه ریزی تمرین باید برای عضلات یك مفصل هم تمرینات كششی و هم تمرینات فشاری در نظر گرفته شود.

تنوع:

برنامه افزایش قدرت اگر به صورت ضعیف طراحی شود.خیلی كسل كننده خواهد بود.استفاده ازابزارهای مختلف و تغییر حجم ،شدت تمرینات راه حل خوبی برای افزایش جذابیت تمرینات هستند.

انعطاف پذیری:

انعطاف عبارت است از حداكثر كشش عضلات (دامنه حركتی)حول محور مفاصل كه در حالت غیر بیماری بدست می آید.برای بدست آوردن انعطاف بیشتر معمولاٌ از تمرینات كششی استفاده   می گردد.

 

انواع تمرینات كششی كه مورد استفاده قرار می گیرد به شرح زیر می باشد:

1. كشش ایستا                                                     2.كشش انفعالی           

3.كشش تحریك عصبی عضلانی(PNF)                       4.كشش پرتابی

1. كشش ایستا                                                    

عبارت است از كشش تدریجی عضلات و زرد پی ها موقع حركت قسمتی از بدن حول یك مفصل. این روش تمرین بسیار موثر برای افزایش قابلیت انعطاف میباشد.تمرین كننده باید هر كشش ماهیچه ها را به مدت 5 تا 10 ثانیه یا بیشتر ادامه دهد،این عمل باعث میشود كه ماهیچه های كشیده شده بتواند بدون آسیب دیدن خود را با وضعیت كشیدگی تطبیق دهند،هر قدر مدت كشش بیشتر باشد ماهیچه ها راحت تر خواهند توانست خود را با كشیدگی تطبیق دهند.

2.كشش انفعالی           

فرد برای كشش از یار كمكی و یا وسایل كمكی استفاده می كند.

3.كشش تحریك عصبی عضلانی(PNF) 

یك دسته ماهیچه تحریك می شود تا قابلیت انعطاف افزایش یابد در این كشش نیز از وسایل و یار كمكی استفاده می شود.اما مجموعه ای از انقباضات و استراحت را برای ماهیچه های خود به وجود آورد و در آنها كشش ایجاد كند.

4.كشش پرتابی                        

شامل حركت هایی مانند پرش و رقص برای دست یابی به حوزه حركتی و كشش بیشتر می باشد.

عوامل آمادگی جسمانی

عوامل آمادگی جسمانی شامل موارد زیر می باشد(FITT)  

1.تكرار (FERQUENCY)  2.شدت(INTENSITY) 3.زمان (TIME)4.نوع(TYPE)

1.تكرار (FERQUENCY)

منظور از تكرار تعداد دفعات تمرین در طول یك هفته می باشد كه حداقل برای هر كدام از عناصر تشكیل دهنده آمادگی جسمانی باید سه بار تكرار گنجانیده شود تا اثرات تمرین بارز گردد.

 2.شدت (INTENSITY)

به صورت درصدی از حداكثر ضربان قلب در تمرینات قلبی تنفسی و یا درصدی از حداكثر یك تكرار پیشینه اجرا می شود كه متناسب با نوع تمرین باید قابلیت انعطاف داشته باشد.شدت تمرینات قلبی تنفسی باید آنقدر شدت داشته باشد كه ضربان قلب را بین 60 تا 90 درصد ذخیره قلب بالا ببرد.در مورد استقامت و قدرت عضلانی نیز شدت تمرین به درصد حداكثر مقاومت مورد نیاز برای هر تمرین وابسته است.شخصی كه می خواهد به قدرت عضلانی خود تكیه نماید باید وزنه ای را انتخاب كند كه بتواند آن را قبل از خسته شدن عضلاتش یك تا هفت بار بالا ببرد و از طرف دیگر برای شخصی كه می خواهد استقامت عضلانی خود را تقویت كند میزان حداكثر RM+12 می باشد.هر قدر میزان تكرار بالا بردن وزنه در یكدوره بیشتر باشد.حاكی از پیشرفت استقامت عضلانی خواهد بود.

3.زمان TIME:

زمان لازم برای تمرین بستگی به نوع و شدت تمرین دارد.برای تقویت استقامت قلبی –تنفسی لازم است حداقل 20 تا 30 دقیقه تمرین مداوم صورت گیرد.زمان لازم برای تقویت استقامت و قدرت عضلانی به تعداد تكرار عمل انجام شده بستگی دارد.برای یك فرد معمولی تكرار 8 تا 12 بار تمرین كه تا مرحله خستگی كامل ادامه پیدا كند.قدرت و استقامت او را تقویت خواهدكرد.

4.نوع(TYPE)

در موقع انتخاب تمرین باید به اصل تخصصی بود توجه شود.

ورزیدگی:

برای ورزیدگی سه مرحله در نظر گرفته می شود:

1.آمادگی                                    2.پرورش                            3.نگهداری

مرحله آمادگی:

در این مرحله سیستم قلبی و عظلانی برای انجام تمرینات آمادگی پیدا می كنند و بدن را برای ورود به مرحله اولیه باید در حد متوسط باشد و پیشرفت به صورت تدریجی برنامه ریزی شود و در برنامه ریزی باید هماهنگی میان قسمت های مختلف بدن و مهارت های جسمی اساسی نیز مورد توجه قرار گیرد در طول هفته اول 3 جلسه به مدت ده تا 15 دقیقه با سرعت  مناسب راه رفته و یا بدوند تا ضربان  قلبشان به 60 درصد HRR ارتقاء یابد  به مدت تمرین 16 الی 20 دقیقه افزایش یابد. در تمرین با وزنه در طول هفته اول 2 یا 3 تمرین اولیه در آن انجام میشود . فرد باید تمرین را با وزنه های بسیار سبك شروع كند .

مرحله پرورش :

 معمولا هفته سوم از زمان شروع تمرینات را مرحله پرورش مینامند كه همزمان با افزایش قدرت و یا استقامت خود ، تعداد و شدت دفعات تمرین را افزایش میدهیم ، فرد باید برای تقویت  استقامت قلبی تنفسی در هر بار تمرین یك یا دو دقیقه بر زمان دویدن خود بیفزاید تا بتواند نهایتا به طور مداوم 20 تا 30 دقیقه بدود (حداقل باید 3 بار در هفته انجام گرفته و نباید دو روز فاصله بیندازد )و وزنه ها را افزایش دهد (تعداد 8 تا 12 بار برای  هر تمرین .

مرحله نگهداری :

  در این مرحله به پرورش بیشتر نیرو تاكید نمی شود ، بلكه هدف حفظ پیشرفت های حاصله است كه این برنامه باید در طول زندگی حفظ شود.

فاکتورهای مهم آمادگی جسمانی + توضیحات

فاکتورهای مهم آمادگی جسمانی + توضیحات

یکی از کاربردی ترین و مهم ترین مباحثی که باید بدانیم و در تربیت بدنی و ورزش مهم است فاکتورهای آمادگی جسمانی است. آمادگی جسمانی بیس و پایه ی اجرای مهارت های ورزشی و رشته های مختلف و حتی زندگی روزمره است. در این بخش از سایت اسپورت 98 بطور کلی شما را با فاکتورهای آمادگی جسمانی آشنا می کنیم. در بخش های دیگر هریک کامل توضیح داده شده است. 

فاکتورهای آمادگی جسمانی عبارتند از: قدرت، استقامت، سرعت، سرعت عکس العمل، توان، انعطاف پذیری، چابکی و تعادل

1- قدرت : طبق تعریف قدرت حداکثر نیرویی است که میتوان برای یکبار اعمال نمود.

قدرت به چهار شکل الف- ایستا (ایزومتریک ) ب - پویا (ایزوتونیک ) ج- قدرت متغیر (ایزوکنیتیک) د- قدرت انفجاری یا توان (پلیومتریک ) تقسیم میشوند(دربخش بعدی تک تک فاکتورهای آمادگی جسمانی راشرح خواهم داد).

2- استقامت : بطورکلی عبارت است از توانایی تکرار حرکتی یکنواخت .

استقامت نیز به دوصورت الف – استقامت قلبی – عروقی (تنفسی) و ب- استقامت عضلانی تقسیم میشود (البته استقامت عضلانی ازنظرزمان به استقامت کوتاه مدت – میان مدت ودرازمدت تقسیم میشود).

3- سرعت : عبارت است ازتوانایی جابجا شدن کل بدن (مانند دو) یایک اندام ( مانند سرعت دست درمشت زنی) درحداقل زمان . (رابطه مستقیم با وراثت دارد.)

4- سرعت عکس العمل : عبارت است از فاصله زمانی بین دریافت محرک و شروع حرکت (دریافت محرک مانند شنیدن صدای تپانچه تا شروع حرکت دویدن دراستارت دوی 100متر) .

5- توان : بکارگیری حداکثر نیرودرحداقل زمان (درواقع همان قدرت انفجاری یا پلیومتریک است)

6- انعطاف پذیری : به دامنه حرکتی گفته میشود که اعضادرآن دامنه قادربه حرکت هستند (باافزایش انعطاف پذیری خطر مصدومیت کاهش می یابد)

7- چابکی : به توانایی تغییر سریع وناگهانی جهت حرکت وسرعت همراه باحفظ تعادل گفته میشود

8- تعادل : به توانایی حفظ بدن درفضا تعادل گفته میشود که به دوصورت ایستا وپویا میباشد (ایستا مانند بالانس زدن روی دست ها وپویا مانند اجرا ی حرکتهای دارحلقه - بارفیکس یا پارالل)

البته دربسیاری ازمنابع فاکتورهای آمادگی جسمانی هفت عدد میباشندکه سرعت وسرعت عکس العمل رایک فاکتورمحسوب نموده اند ولی این دوباهم تفاوت داشته وتمرینات خاص خود راداراهستند . یکی ازمهمترین تفاوت این دو رامیتوان چنین عنوان کرد که سرعت ارتباط مستقیم با عامل وراثت دارد( وجود تارهای روشن در عضلات) اما سرعت عکس العمل به نوعی اکتسابی بوده وباتمرین بهبود می یابد.

آشنایی با ورزش پارکور(تاریخچه)

آشنایی با ورزش پارکور(تاریخچه)

ورزش پارکور (گاهی اوقات به صورت خلاصه PK نامیده می شود) (هنر جابجایی و انتقال) فعالیتی است که در آن هدف جابجایی از یک نقطه به نقطه دیگر است که این جابجایی باید تا جای ممکن سریع و کافی باشد و در آن اصولاً فقط از توانایی های بدن انسان استفاده می گردد. به عبارت دیگر این ورزش به فرد کمک می کند تا بر موانعی که در محیط اطراف وجود دارد ، غلبه کند مثل شاخه و سنگها و ریل راه آهن و دیوارهای بتونی. این ورزش در تمام محیط های روستایی و حاشیه شهر قابل انجام می باشد. ورزشکاران مرد در این رشته traceurs و ورزشکاران traceuses می نامند.که شبیه نامهای اساطیری است. ورزش پارکور که در فرانسه توسط دیوید بلی بوجود آمد، بر روی انجام حرکات موثر برای افزایش توانایی بدن و ذهن در جهت غلبه بر موانع در شرایط فوق العاده تاکید می کند.

ورزش پارکور (گاهی اوقات ب صورت خلاصه PK نامیده می شود) (هنر جابجایی و انتقال) فعالیتی است که در آن هدف جابجایی از یک نقطه به نقطه دیگر است که این جابجایی باید تا جای ممکن سریع و کافی باشد و در آن اصولاً فقط از توانایی های بدن انسان استفاده می گردد. به عبارت دیگر این ورزش به فرد کمک می کند تا بر موانعی که در محیط اطراف وجود دارد ، غلبه کند مثل شاخه و سنگها و ریل راه آهن و دیوارهای بتونی. این ورزش در تمام محیط های روستایی و حاشیه شهر قابل انجام می باشد. ورزشکاران مرد در این رشته traceurs و ورزشکاران traceuses می نامند.که شبیه نامهای اساطیری است. ورزش پارکور که در فرانسه توسط دیوید بلی بوجود آمد، بر روی انجام حرکات موثر برای افزایش توانایی بدن و ذهن در جهت غلبه بر موانع در شرایط فوق العاده تاکید می کند.

نگاه اجمالی :
پارکور یک فعالیت فیزیکی است که دسته بندی کردن آن دشوار است. پارکور به عنوان یک ورزش کامل در نظر گرفته نمی شود اما هنر یا رشته ای است که دفاع شخصی در هنرهای رزمی را تداعی می کند. بر اساس گفته های «دیوید بلی» ، «ماهیت فیزیکی پارکور این است که در موارد فوق العاده ای که در مسیر شما اتفاق می افتد بتنوانید بر موانع موجود غلبه کنید شما با هر نوع حرکتی جابجا می شوید به گونه ای که می توانید پای خود را بر روی هر چیز یا هر جایی به عنوان تکیه گاه قرار دهید و از روی آن بپرید و یا از آن بالا بکشید.» در نتیجه هنگامی که در مواجهه با یک فرد با یک وضعیت وخیم روبرو می شوید قادر خواهید بود صحبت کنید، بجنگید و یا فرار کنید . همتنگونه که هنرهای رزمی ، شکلی از تمرین برای نبرد هستند ، پارکور نیز شکلی از تمرین برای نبرد می باشد. به دلیل ماهیت منحصر به فرد آن ، غالباً گفته می شود که پارکور فقط مقوله مختص به خودش را دارد و در مقوله دیگری نمی گنجد .« پارکور فقط پارکور است.»
مهمترین ویژگی پارکور، کارآمد بودن آن است. ورزشکاران این رشته نه فقط تا آنجا که می توانند ، سریع حرکت می کنند بلکه با حداقل مصرف میزان انرژی و صحیح ترین روش ممکن این حرکت را انجام می دهند . این ویژگی ، پارکور را از رشته مشابهی با نام « دوندگی آزاد » مجزا می کند که در این رشته بیشترین تاکید بر روی آزادی عمل در حرکت است مثل حرکات آکروبات. همچنین کارآمد بودن پارکور باعث می شود که از بروز جراحات کوتاه مدت و بلند مدت جلوگیری شود و این ویژگی بخشی از دلیل شکل گیری و تداوم پارکور می باشد.
ورزشکاران این رشته ادعا می کنند که پارکور فرآیند تفکر آنان را هم از طریق افزایش مهارتهای تفکر انتقادی تحت تاثیر قرار می دهد که به آنها اجازه می دهد بر موانع فیزیکی و ذهنی روزمره غلبه کنند.

واژه شناسی:
اولین واژه استفاده شده برای توصیف این شکل از ورزش لپارکو (هنر حرکت سریع) بود. واژه پارکور (Parkour) توسط دیوید بلی و دوستش هوبرت کاندی بر روی این ورزش نهاده شد . این واژه از عبارت فرانسوی Parcour du combatant برگرفته شده است که روش کلاسیک عبور از موانع در تمرینات نظامی تدوین شده توسط جورج هبرت می باشد. کاندی که خودش یک تراسور (traceur) نیست ، حرف K را جایگزین حرف C در کلمه Parcours کرد زیرا به نظر او حرف K تداعی گر خشونت می باشد و همچنین حرف S را از آخر آن حذف کرد زیرا به نظر او این حرف با فلسفه پاکور و کارایی آن مغایرت داشت.
تراسور (traceur) و تراسوس (traceuse) اسامی برگرفته شده از فعل فرانسوی تریسر(tracer) هستند که به معنای مسابقه دادن یا ترسیم کردن می باشد اما به معنای «سریع رفتن» هم می باشد.


تاریخچه:
پیش از جنگ جهانی اول ، افسر سابق نیروی دریایی فرانسه، جورج هبرت سفری به دور دنیا انجام داد . در طول بازدیدش از آفریقا ، تحت تاثیر مهارتها و توانایی های فیزیکی قبایل بومی قرار گرفت که با آنها ملاقات کرد.
جورج هبرت می گه : «بدن های آنها فوق العاده ، انعطاف پذیر ، زبده ، پراستقامت و مقاوم بود اما آنها هیچ مربی ژیمناستیکی نداشتند بلکه فقط در طبیعت زندگی می کردند.»
هنگامی که در شهر سنت پیر ، ایالت مارتینیک اقامت داشت، حادثه فوران آتشفشان هشتم ماه می 1902 اتفاق افتاد. او در نجات و فراری دادن 700 نفر از مردم همکاری داشت. این تجربه اثر بسیار زیادی بر روی او گذاشت و او را ترغیب کرد تا مهارت ورزشی را با شجاعت و احترام به حقوق دیگران تلفیق کند. و بالاخره این روشها را در غالب این شعار معرفی کرد: قوی شوید تا سودمند باشید.
او که ایده خود را از قبایل بومی گرفته بود ، در دانشکده ریم فرانسه، مربی تربیت بدنی شد و شروع به تعریف اصول سیستم تربیت بدنی مخصوص خودش و همچنین ایجاد و فراهم آوردن تجهیزات و تمرینات تدریس « روش طبیعی » کرد که او آنرا اینگونه توضیح داد:
یک فعالیت قاعده مند ف در حال رشد و مداوم از دوره بچگی تا بزرگسالی که هدفهای خاص خودش را دارد: تضمین توانایی جسمانی ؛ افزایش مقاومت اعضای بدن ؛ تاکید بر استفاده از تمام انواع حرکات طبیعی و کاربردهای غیر قابل چشم پوشی آنها (دویدن ، پرش، صعود و ...) ؛ افزایش انرزی فردی و دیگر ویژگی های عملکردی و جوانمردی همچون دیگر قابلیتها که در آنها جنبه های فیزیکی و جوانمردی اولویت دارند؛ یک ایده اخلاقی مهم : احترام به حقوق دیگران.
جورج هبرت  

فلسفه پارکور:
پارکور ، بخش اصلی هنر جابجایی سریع (Lart du deplacement) است که اغلب کسانی که با پارکور سر و کار دارند، در مورد آن چیزی نشنیده و یا اطلاعاتی ندارند. اما به گفته ویلیام بلی بر اساس نظر پایه گذاران یاماکازی (Yamakasi) ، بخشی از هنر منسجم می باشد، «چرا به مردم آموزش می دهم؟ فکر می کنم ادامه دادن به آن مهم است . به نظر من آنها در این تجربه عملی شریک هستند. به اعتقاد من پارکور فقط سهیم شدن در چیزهای دیگر است. نباید آنرا فراموش کنیم. باید این فلسفه پایدار بماند.نمی خواهم که خودم فقط آنرا تجربه کنم و آنرا فقط در یک کتاب ثبت کنم چرا که یک تجربه مرده خواهد بود! می خواهم که این ورزش زنده بماند! دوست دارم که مردم از آن استفاده کنند ، با آن زندگی می کنند و آنرا تجربه کنند.»
جنبه دیگر فلسفی این ورزش ، آزادی آن است ، اغلب گفته می شود که همه می توانند پارکور را در هر وقتی و هر کجای جهان انجام دهند. این آزادی عمل باعث شده که پارکور، یک نیروی فرهنگی قدرتمند را در اروپا بوجود آورد که تاثیر آن در سراسر دنیا در حال گسترش است. چاوبلی دین چیزی فراتر از تعریف آن بیان می کند:
«هنر جابجایی سریع نوعی از آزادی عمل است، پارکور نوعی از اطمینان و اعتماد در درون شماست. فکر نمی کنم که تعریف آشکاری برای آن وجود داشته باشد. وقتی که آنرا برای مردم توضیح می دهید، می گویید: بله ، من بالا می روم ، می پرم و به حرکت ادامه می دهم!
این تعریفی برای پارکور است! اما هیچکس نمی فهمد. انها باید آنرا بطور عملی ببینند. این فقط یک تصویر ذهنی است. و وقتی این تصویر شکل می گیرد که به خودتان اعتماد کنید و انرژی بدست بیاورید. پارکور بدست آوردن دانش بیشتر در مورد بدن شماست تا بتوانید حرکت کنید، بر موانع موجود در دنیای واقعی یا دنیای مجازی غلبه کنید. هر فکری که به ذهن شما خطور کند بعنوان بخشی از آموزش صحیح در این ورزش تلقی می شود و بدین ترتیب می توانید حرکات را فرا بگیرد که این کار به شما توانایی غلبه بر ترسها و دردهایتان را می دهد و می توانید مجدداً آنرا در زندگی بکار ببرید و در این کار هم شما باید قادر باشید که ذهنتان را برای یادگیری پارکور کنترل کنید.
آندریز کاستیس که یک تراسور رشته یاماکازی نمی باشد، گفته های مستندی را در کتاب «سفرهای پارکور» بیان کرده است:
« فهم فلسفه پارکور مدت زمانی به طول می انجامد زیرا در ابتدا باید به آن عادت کنید. از آنجائیکه باید حرکات آنرا بطور واقعی انجام دهید ، نیاز زیادی به درک فلسفه آن احساس نمی کنید. اما هنگامی که قادر به تحرک به روش خودتان شوید ف می توانید ببینید که پارکور چقدر می تواند زندگی شما را تغییر دهد ؛ و مثلاً در حین کار به طور متفاوتی برای افراد مختلف اتفاق می افتد: برای بعضی خیلی زود اتفاق می افتد، و برای بعضی هم بسیار دیر رخ می دهد. واقعاً نمی توانید بگویید که: دو ماه طول کشید تا معنای پارکور را بفهمم . بنابراین حالا نمی گویم که پارکور انجام می دهم اما با پارکور زندگی می کنم زیرا فلسفه آن ، زندگی من شده است، روشی که من کارهایم را با آن انجام می دهم.»

حرکات:
در مقایسه با ژیمناستیک ، حرکات از پیش تعیین شده کمتری در پارکور وجود دارد و یک فهرست مناسب از حرکات در آن وجود ندارد.
تراسور در مواجهه به هر مانع نیاز به تلاش خاصی دارد ، تا بتواند بر آن مانع غلبه کند که این تلاش بستگی به نوع بدن ، سرعت و زاویه تماس ، وضعیت قرار گرفتن مانع و ... دارد. پارکور در حقیقت تمرین ذهن برای غلبه بر موانع با استفاده از تکنیک های مناسب می باشد. در اغلب موارد نیاز به نامگذاری آن تکنیک نمی باشد. در بسیاری از موارد ، تکنیکهای موثر پارکور بستگی به توزیع سریع وزن بدن در قسمتهای مختلف و استفاده از لحظه برای انجام حرکات سریع و دشوار دارد. جذب و توزیع انرژی هم یک عامل مهم می باشد، همانطور که چرخشهای بدن در هنگام پایین آمدن ، نیروی تماس را بر روی پاها و ستون فقرات کاهش می دهد و به تراسور اجازه می دهد از ارتفاعات بسیار بلندتر از حد معمول بپرند.
طبق نظر دیوید بلی، در هنگام فرار از چیزی ، قصد آنرا دارید که بگونه ای حرکت کنید که بیشترین سطح تماس را با زمین داشته باشید. اگر از نقطه A به نقطه B می روید، باید این توانایی را داشته باشید که از نقطه B مجدداً به نقطه A بازگردید اما لزوماً داشتن همان سرعت در حین بازگشت ضروری نیست.
باوجود این ، تکنیکهای زیادی وجود دارند که برای سرعت و تاثیر افراد مبتدی بسیار مفید می باشند. مهمترین آنها عبارتند از تکنیکهای پرش و تماس با زمین. چرخش که برای به حداقل رساندن فشار تماس بعد از سقوط مورد استفاده قرار می گیرد، اغلب بعنوان مهمترین تکنیک قابل یادگیری نامیده می شود. بسیاری از تراسورها دچار جراحات مفصلی ناشی از سقوط از ارتفاعات بلند و عدم استفاده مناسب از چرخش می گردند. بدلیل این سقوط های با ارتفاع بلند ، مسئله ایمنی حرکات پارکور زیر سوال رفته است. در بعضی از کشورهای بریتانیای کبیر این مسئله بوسیله قوانین باز دارنده و سازمانهای آتشنشانی و امداد نجات اخطار داده شده است. اگر چه دیوید بلی هرگز در هنگام تمرین بطور جدی آسیب ندیده است، اما هیچ مطالعه دقیقی در مورد خطرات سقوط از ارتفاع و مشکلات بعدی آن انجام نشده است.

تاریخچه ی دارت

تاریخچه ی دارت

ورزش دارت ورزش ساده ای است ولی این کافی نیست که فقط وسط تخته دارت را هدف قرار دهیم و پرتاب کنیم، بلکه تخته دارت 62 قسمت برای امتیاز دارد که هر کدام به نوبه خود از حساسیت بالایی برخوردار است. این ورزش را پیر تا جوان ، چه پسر په دختر وحتی معلولین و جانبازان ویا ناشنوایان می توانند به عنوان یک حرفه، یک ورزش ویا حتی یک تفریح سالم با خیالی آسوده وبرای رفع استرس انجام دهند.

معرفی ورزش دارت

ورزش دارت ورزش ساده ای است ولی این کافی نیست که فقط وسط تخته دارت را هدف قرار دهیم و پرتاب کنیم، بلکه تخته دارت 62 قسمت برای امتیاز دارد که هر کدام به نوبه خود از حساسیت بالایی برخوردار است. این ورزش را پیر تا جوان ، چه پسر په دختر وحتی معلولین و جانبازان ویا ناشنوایان می توانند به عنوان یک حرفه، یک ورزش ویا حتی یک تفریح سالم با خیالی آسوده وبرای رفع استرس انجام دهند.

تاریخچه ورزش دارت

تاریخچه مختصری از ورزش دارت ( از قرن پانزدهم تا قرن نوزدهم ):

جنگ های صد ساله انگلیس و فرانسه (1339 تا 1453) وپس از آن،جنگ بارای در انگلیس( 1455 تا 1485) خوی ملت انگلیس را به شدت جنگجو نمود . دراین جنگها تفریح سربازان انگلیسی این بود که با تیر و کمان هدفی را نشانه رفته و توانایی خود را محک می زدند.جنگهای صد ساله، علی رغم اسمش، یک جنگ طولانی نبود، بلکه شامل یک رشته جنگهای کوتاه مدت بود که بوسیله آتش بس های طولانی متوقف می شدند. جنگ کرسی کمانداران انگلیسی در جنگ کرسی در سال 1346 م بر کمانداران فرانسوی غلبه کردند.

کمان های بلند

کمانداران انگلیسی، در جنگهای قرون وسطی به موثرترین وجه ممکن، از کمانهای بلند استفاده می کردند. تیری که از یک کمان بلند رها می شد، می توانست از فاصله 183 متر پرتاب شود و از زره دشمن عبور کند.

تبدیل تیر و کمان به دارت

پس از این جنگهای طولانیو خسته کننده بالاخره زمان صلح و آرامش فرا رسید ،مردان جنگجو، تیرها را کوتاه کرده و بدون استفاده از کمان و فقط با استفاده از دست ، هدف گیری کرده و تیرها را پرتاب میکردند .

هدف آنها در ابتدا مشک های آب بوده و بعدا پوست ها را به درخت چسبانده و به عنوان هدف استفاده می کردند .

در این میان هنری هشتم (Henry VIII) یکی از شاهانی بود که لذت زیادی از این بازی می‌‌برد و حتی به یکی از نجارهای معروف و به نام زمان خود دستور داد تا یک دست کامل از بورد دارت و نیزه‌های کوچک چوبی را با آرم سلطنتی بسازد تا به معشوقه زیبای خود (آنه بولین) هدیه کند. وی همچنین در میان شاهزادگان خوشگذران انگلیسی مسابقاتی را با جوایزی در خور توجه ترتیب داد.

در سال 1896 شخصی بنام برایان کامرین آن هدف را امتیازبندی کرد و چیزی شبیه به تخته دارت های فعلی پدید آمد .

تاریخچه دارت ( قرن بیستم )

اوایل قرن بیستم انگلیسی ها بسیار به ورزش دارت بسیارعلاقه مند شدند و برای انجام این ورزش باشگاه ها و تیم هایی را تاسیس کردند، سپس در سال 1924 شخصی بنام ویکتالرز انجمن بین المللی دارت را تاسیس کرد.(N.D.A)

در سال ( 1927 تا 1928 ) مسابقات سراسری لندن انجام شد. پس از آن این مسابقات مصادف با جنگ جهانی دوم شد (1939 تا 1945) و به خاطر همین تا سال 1947 لغو شد و از آن پس تا به حال بزرگترین مسابقات جهانی دارت مسابقات لندن به شمار می آید.

بعد از جنگ جهانی دوم ورزش دارت به خاطر اینکه ورزشی ساده و راحت بود ، طرفداران زیادی پیدا کرد .در سال 1965 ورزش دارت ورزشی جهانی شد و ستارگانی چون بیریستولایتون، لیس جکی، ویلسون و غیره پا به عرصه جهان گذاردند. (World Darts Federation) در سال 1976 فدراسیون جهانی دارت تاسیس شد.

افتتاح اولین خانه تخصصی دارت در فرهنگسرای ورزش

اولین خانه تخصصی دارت در فرهنگسرای ورزش (مجموعه رازی) آغاز بکار کرد.

به گزارش روابط عمومی شهرداری تهران، فوادیان مدیر فرهنگسرای ورزش ، افتتاح اولین خانه تخصصی دارت در فرهنگسرای ورزش را نقطه شروعی برای آغاز فعالیت این کانون در دیگر فرهنگسراها با هدف غنی سازی و پر کردن اوقات فراغت شهروندان درفصل تابستان دانست و تصریح کرد: این ورزش باتوجه به علاقمندی مخاطبین در سنین و گروههای مختلف اجتماعی، در ایجاد پیوند خانواده و مناسبات تفریحی اجتماعی موثر است .

وی دارت را نوعی ورزش خانوادگی دانست و افزود : این ورزش علاوه بر ارزان بودنش در افزایش سطح تمرکز ، قدرت ، محاسبه ، اعتماد به نفس ، پیشگیری و درمان افسردگی مفید است .

فوادیان با اشاره به تاریخچه این ورزش در کشور اظهار داشت : انجمن دارت 6 شهریور ماه سال 83 در ایران گشایش یافت و پس از آن با 7 کانون و 3 هزار عضو فعال در سطح شهر تهران و 10 نماینده در استانهای مختلف و برپایی سه دوره مسابقات کشوری فعالیت خود را تا کنون ادامه داده است.

شایان ذکر است اولین خانه تخصصی دارت روز چهارشنبه 28 اردیبهشت ماه 84 همزمان با افتتاح اولین خانه سلامت با حضور رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، مسئولان انجمن دارت و بسیاری از پیشکسوتان و صاحبنظران ورزش افتتاح شد.

بنیان گزاران _ مسعود ظهوری محمد امین عزیزپور

مسعود ظهوری و محمد امین عزیزپور بنیان گزاران ورزش دارت در ایران می باشند وهدف آنها از پایه گذاری این ورزش، ترویج و گسترش آن در میان تمام اقشار جامعه بوده است .

در سال 2004 میلادی مسعود ظهوری به عنوان رئیس انجمن دارت ایران( که در حال حاضر مدیریت شرکت باسکول سهند و به عنوان یکی از اعضاء هیئت مدیره انجمن تولید کنندگان وسایل توزین و عضو کمیسیون تدوین استاندارد ملی وسایل توزین ایران و همچنین عضو هیئت مدیره تعاونی تولید کنندگان لوازم ورزشی و یکی از مربیان بین المللی فوتبال در ایران می باشد) به همیاری و مشارکت محمد امین عزیزپور (یکی از بازیکنان حرفه ای ورزش دارت و مدیرعامل موسسه ورزشی و آموزشی دارت پارسیان) به عنوان دبیر این انجمن، ورزش دارت را در ایران زیر نظر فدراسیون تیراندازی با کمان تحت عنوان انجمن دارت ایران پایه گذاری نمودند. که از وظایف مهم این انجمن برگزاری کلاسهای آموزشی و مربیگری و داوری می باشد و همچنین طراحی و تولید و توزیع تجهیزات استاندارد این ورزش یکی دیگر از وظایف مهم این انجمن است .

آنها تمام وقت خود را صرف هر چه بهتر شدن و پیشرفت ورزش دارت در کشور نموده و دیدگاه آن ها از پایه گذاری این انجمن ایجاد دریچه ای سودمند و آموزنده برای روحیه رقابت جو و کنترل و تخلیه احساسات روحی و تلاش برای رشد و بلوغ جوانان کشور است در حال حاضر این انجمن زیر نظر فدراسیون ورزش های همگانی فعالیت می نماید .

هدف اصلی این انجمن تلاش در جهت ایجاد برنامه آموزشی ورزش دارت برای جوانان و دیگر اقشار این مرزوبوم می باشد .