آشنایی با امداد رسانی و کمکهای اولیه1
(تشخیص - کمک - درمان)شامل مواردی از قبیل :
شکستگی انگشت و قفسه سینه
سوختگی
یخ زدگی
آسیب زانو و آرنج
ایست قلبی
جسم خارجی در چشم
و...........
متن کامل مقاله در ادامه مطلب
در ۲۴ ژوین ۱۹۸۴ نام شهر کوچکی به اسم Solferino در استان Mantoue واقع در شمال ایتالیا در تاریخ برای همیشه ثبت شد. این در زمانی بود که ارتش franco-pemontaise به سرکردگی ناپلیون سوم اطریشیان را شکست داد. این جنگ خونین هزاران مجروح داشت که معالجه نکردن انان منجر به مرگشان شد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، یک سویسی به نام Henry Dunant که شاهد این تراژدی بود به کمک افراد محلی در صدد کمک به مجروهان برامد. او بدون تعصب و تبعیض به یاری مجروهان هر دو سپاه شتافت. اولین داوطلبین این کمک به مجروهین جنگی فریاد میزدند Tutti fratelli یعنی ما همگی برادریم.
Henry Dunant در بازگشت اولین خبر جنگی خود را به نام خاطره ای از سولفرینو نوشت و در ان نفرت انگیز بودن جنگ را خاطر نشان کرد.
از ان زمان به بعد هزارن فرد سرباز یا غیر سرباز و زندانیان حق این را یافتند تا برای اینکه لحظات ازمایشهای سخت و دردها کمتر ظالمانه باشند از این حرکت برادرانه یا کمک برخوردار شوند.
ایده Henry Dunant منجر به تشکیل کمیته ای ۵ نفره در سویس برای بررسی امکانات اجرای عملیات کمک رسانی به مجروحین جنگی شد.
یک کنفرانس بین امللی در ژنو انجام شد و ۱۶ کشور که یکی از انها کشور فرانسه بود در این کنفرانس حضور یافتند. انان تصمصم گرفتند که در هر کشور کمیته های کمک رسانی تشکیل دهند و یک نشان و علامت نیز برای این کمیته ها انتخاب کردند : صلیبی سرخ بر زمینه ای سفید.
این دولتها همچنین قوانینی بین المللی در مورد اسرای جنگی که در جنگ شرکت نمی کنند وضع کردند که تحت عنوان کنوانسیون ژنو که اولین انها در ۲۲ اوت ۱۸۶۴وضع شد معروفند.
جایزه صلح نیز توسط کارخانه دار سویدی (۱۸۳۳-۱۸۹۶) Alfred Bernhard Nobel ایجاد شد و در قوانین ان قید شده بود که این جایزه میبایست هر سال به افرادی که در برادری بین ملت ها سهم بسزایی داشته و تلاش کرده اند اهدا شود.
تنها جایزه صلح نوبل در زمان جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷ به کمیته بین المللی صلیب سرخ اهدا شد و همچنین در سال ۱۹۴۴ این کمیته به خاطر تلاش بی وقفه در طول جنگ جهانی دوم باری دیگر جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.
در سال ۱۹۶۳ یا صدمین سال تاسیس صلیب سرخ جایزه صلح نوبل به کمیته بین المللی صلیب سرخ و مجمع متحد صلیب سرخ و هلال احمر که امروزه فدراسیون بین المللی مجتمع صلیب سرخ و هلال احمر میباشد تعلق گرفت.
نارسایی و ناراحتی قلب
چگونه متوجه ناراحتی قلبی بشویم؟
فردی که دچار ناراحتی قلبی میشود شکایت از دردهای شدیدی در قفسه سینه خواهد کرد که همانند منگنه ای او را میفشرد. مضطرب است. همچنین ممکن است دردی در بازو یا در پشت قفسه سینه یا فک یا شکم داشته باشد.
چه باید کرد؟
باید به او پیشنهاد داد که دراز بکشد مگر اینکه خود او حالت دیگری را ترجیح بدهد.
سپس باید از او پرسید که از چه زمانی دردش اغاز شده است و ایا اولین بار است که چنین دردی را دارد یا خیر. در صورتیکه قبلا هم دچار این درد گشته ایا دارویی استفاده میکرده است؟ ایا تحت مداوا و زیر نظر پزشک میباشد؟ ایا تا به حال در بیمارستان بستری شده است؟ جواب این سوالها میتواند برای توضیح دقیق به پزشک اورژانس و کمک بهتر و سریعتر موثر باشد.
تا رسیدن پزشک یا انتقال بیمار به بیمارستان در صورتیکه برای اینگونه دردها دارویی میخورده است ان دارو را به اندازه ای که توسط پزشک تجویز شده به اوبدهید ولی بهیچوجه سعی نکنید که سرخودی خود دارویی برای رفع دردها به او بدهید. تا رسیدن پزشک و یا امبولانس در کنار او بمانید.
از کار ایستادن قلب :
شخصی که دچار سکته قلبی شده در حالت بیخودی فرو میرود و عکس العملی نشان نمیدهد و هرگاه از او سوال کنید جواب نداده و نفس هم نمی کشد.
از کار ایستادن قلب در بزرگسالان اغلب بعد از توقف تنفس و یا انفارکتوس پیش میاید.
چه باید کرد؟
فرد در حالت بیخودی بوده و عکس العملی نشان نمیدهد.
ارام و با احتیاط سر او را نظیر شکل زیر به عقب کشیده و چانه اش را به طرف بالا بگیرید تا مانع از افتادن زبان به عقب و گلو شده و تنفس را مشکل کند. داخل دهان او را نگاه کنید تا اگر چیزی نظیر پروتز یا دندان مصنوعی دارد ان را در اورید.
از تنفس نکردن مطمین شوید. دقت کنید و اگر شکم و سینه ان شخص بالا و پایین نمیشود و هیچگونه صدای نفسی و دمی مشاهده نمیگردد یعنی عمل تنفس متوقف گشته است. اگر شخص دیگری حضور دارد از او بخواهید که بلافاصله برای خبر کردن پزشک و امبولانس اقدام کند و در غیر اینصورت خود اینکار را بکنید.
تا قبل از رسیدن انان اقدام به دادن تنفس مصنوعی کنید. با هر دمی که در دهان او میدمید قفسه سینه اش بالا خواهد امد.
اگر با تنفس مصنوعی عکس العملی مشاهده نکردید تنفس دادن و ماساژ قلب را تواما انجام دهید.
برای اینکار ۱۵ بار برقسمت تحتانی قفسه سینه در زیر محل تلاقی دنده ها و هر دقیقه ۱۰۰ بار فشار دهید.
بعد از هر ۱۵ بار فشار بر قفسه سینه دوبار عمیقا در دهانش بدمید و بلافاصله دوباره ۱۵ بار برقسمت تحتانی قفسه سینه همانند قبل فشار دهید. مرتبا دقیقه ای یکبار دقت کنید تا بینید که ایا فرد عکس العملی نشان میدهد یا خیر و اگر باز هم تنفس نمیکرد این روش را ادامه دهید.
روش تنفس دهان به دهان :
با یک دست چانه را به طرف بالا کشیده و با انگشت شصت دهان را باز کنید. دست دیگر را روی پیشانی قرار داده و سر را بعقب کشیده و با انگشتان منافذ بینی را همانند گیره ای برای مانع شدن خروج هوا محکم ببندید. دهانتان را بر روی دهان شخص قرار داده و هوا را به تدریج در دهان او تا بالا امدن قفسه سینه بدمید. سپس دهانتان را از روی دهان او برداشته صاف بنشینیدو نفس بکشید و منتظر شوید تا قفسه سینه فرد دوباره خالی از هوا شود و فرو رود. این عمل را تا رسیدن به نتیجه ادامه دهید.(عکسهای تنفس دهان به دهان را بالاتر مشاهده میکنید.
در زمانی که فرد شروع به نفس کشیدن کرد او را به پهلو قرار دهید. زانو زده و پاهای او را در کنار هم قرار دهید. بازوی او را که به شما نزدیکتر است در زاویه راست بدنش قرار داده و ارنجش را در حالیکه کف دستش رو به بالاست خم کنید.
پشت دست دیگرش را بفل گوش او که در سمت شما میباشد قرار دهید. اینکار برای ثابت نگاه داشتن سر و مانع شدن از خطر صدمه دیدن مهره های پس گردن میباشد.
با دست دیگر خود پای دیگر او را گرفته زانویش را خم کرده و بلند کنید و به ارامی در حالی که زانویش را به سمت خود میکشد و در حالیکه دست او را همچنان که در کنار گوشش قرار داده اید و بدون اینکه سرش حرکت کند بدن او را چرخانده و او را به پهلو قرار دهید.
زانوی خم شده را طوری قرار دهید که زاویه ای مستقیم با باسن داشته باشد و طوری بر زمین تکیه کند که ثابت بوده و مانع حرکت وی شود و دهانش را باز بگذارید. (تصویرهای زیر )
توجه داشته باشید که هرگز زمانی که شروع به نفس کشیدن کرد و تا زمانی که هنوز بخود نیامده است هرگز او را به پشت نباید نگاه دارید بلکه همانطور که بالاتر توضیح داده شد باید او رد به پهلو قرار دهید.
روش ماساژ دادن قلب :
برای ماساژ دادن قلب حتما باید فرد را روی محلی صاف و سخت نظیر چوب یا زمین قرار داد و نه روی تختخواب.
درکنار فرد و نزدیک قفسه سینه او زانو زده و تکمه های لباس او را باز کنید بطوری که قفسه سینه کاملا لخت باشد.
قسمت پایین یک کف دست خود را بدون اینکه فشاری وارد کنید در نیمه پایینی قفسه سینه قرار داده و دست دیگر خود را در قسمت بالای قفسه سینه و به طوری که انگشتان روی قفسه سینه گذاشته نشوند. سپس بدون اینکه دستهایتان را از روی قفسه بردارید در هر دقیقه و منظما ۱۰۰ بار بر روی قفسه سینه فشار وارد کنید. بعد از هر ۱۵ بار که این عمل را انجام دادید دو بار تنفس دهان به دهان به گونه ای که بالاتر گفته شد بدهید.
بیهوشی و اغما
فردی که در حالت بیخودی و بیهوشی و یا اغماست نه قادر است که به سوالاتی ساده نظیر صدای مرا میشنوید؟ چه اتفاقی افتاده؟ جواب دهد ونه به انچه که به او گفته میشد نظیر چشمهایتان را
باز نید و یاذدست مرا بفشارید عمل کند.
چه باید کرد؟
همانگونه که در بالاتر برای فردی که دچار نارحتی قلبی توضیح داده شده باید عما شود و اورا به همان صورت به پهلو و دهان باز دراز کرده و برای اینکه راحتتر تنفس کند دکمه های پیراهن او را در قسمت قفسه سینه باز کنید.
سوختگی
چه بایدکرد
به مدت ۵ دقیقه محل سوختگی را بدون مالش ان در زیر اب سرد قرار دهید.
اگر قسمت سوخته شده در زیر لباس قرار گرفته لباس را از تن شخص در اورید مگر اینکه لباس بر اثر سوختگی به بدن چسبیده باشد.
اگر وسعت سوختگی زیاد است و یا طاول هایی بیش از وسعت کف دست فرد وجود دارند سوختگی مهم به حساب میاید و میبایست شخص را از سمتی که سوخته نشده دراز کرد. اما اگر مشکل تنفسی دارد او را به حالت نیمه نشسته قرار داده و بلافاصله اتش نشانی و امبولانس و پزشک را مطلع کنید و تا رسیدن انان مراقب فردی که دچار سوختگی شده باشید.
اگر سوختگی از اهمیت زیادی بر خوردار نیست میتوان محل سوختگی را برای التیام درد بیشتر از ۵ دقیقه در زیر اب سرد قرار داد. اما مراقب باشید و اگر محل سوختگی گرم بود و یا ورم کرد و یا پس از گذشت ۲۴ ساعت همچنان درد داشت میبایست به پزشک مراجعه کرد.
چرا محل سوختگی را در زیر اب سرد میگیریم؟
- این عمل باعث خنک شدن محل سوختگی میشود
- درد سوختگی را التیام میدهد
- در صورتیکه سوختگی با موادشیمیایی باشد مانع وسعت و عمیق شدن سوختگی میگردد
- در صورتیکه سوختگی مهم باشد حداکثر میبایست که محل سوختگی را ۵ دقیقه در زیر اب سرد قرار داد چون بیشر از ۵ دقیقه منجر به سرد شدن بدن فرد خواهد شد.
خوردن مواد شیمیایی
فرد را دراز کرده و بدون اتلاف وقت و سریعا گروه امداد را خبر کنید.
- به هیچوجه هیچگونه نوشیدنی به شخص ندهید چون خطر استفراغ شخص و بالا اوردن ماده شیمیایی وجو دارد
- به هیچوجه شخص را مجبور به استفراغ نکنید چون عبور مجدد ماده شیمیایی از مجراهای گوارشی زخمهای ایجاد شده را بیشتر و عمیقتر خواهد کرد.
جراحت
چگونه جراحتی مهم را تشخیص دهیم؟
اگر وسعت جراحت زیاد و جراحت الوده میباشد و یا جسمی خارجی در داخل جراحت است و یا جراحت روی شکم و یا سینه و یا چشم میباشد باید به ان اهمیت داده شده و جدی گرفته شود.
چه باید کرد؟
بطور عموم بهتر است که شخص را دراز کنید و مانع تقلا و تلاش او شده و بگذارید استراحت کند.
گروه امداد را خبر کرده و تا رسیدن انان مراقب فرد باشید.
موارد استثنایی :
- اگر جراحت در قسمت قفسه سینه میباشد شخص را به حالت نیمه نشسته نگاه دارید تا مشکلی برای تنفس نداشته باشد.
- اگر جراحت در ناحیه شکم میباشد فرد را دراز کرده و زانوهایش را برای تخفیف دادن درد و کمک به راحتتر تنفس کردن خم کنید.
- اگر جراحت در چشم میباشد فرد را به پشت خوابانده و سر او را به عقب خم کرده و چشمش را ببندید.
کارهایی که هرگز نباید کرد :
- ایستاده نگاه داشتن شخص
- ضد عفونی کردن جراحت
- بیرون کشیدن جسمی خارجی از جراحت
- غذا و یا نوشیدنی دادن به فرد
خفگی
گاهی به هنگام عمل بلع لقمه در گلو و یا مجرای تنفسی گیر کرده و تولید خفگی میکند و شخص نه قادر است نفس بکشد و نه صحبت و نه سرفه کند.
چه باید کرد؟
سریع پنج ضربه با کف دست به پشت شخص بزنید :
پشت سر شخص که نشسته است یا ایستاده بایستید او را به طرف جلو خم کرده و در حالی که یک دست خود را روی قفسه سینه او قرار داده اید با دست دیگر خود پنج ضربه محکم به قسمت فوقانی پشت او مطابق شکل بزنید.
در صورتیکه روش بالا موفقیت امیز نبود عمل Heimlich را انجام دهید :
- مطابق شکل در حالی که پشت سر او قرار گرفته اید بازوهایتان را از زیر بازوهای او رد کنید
- یک دست خود را مشت کرده و بالای ناف او قرار دهید
- دست دیکر خود را بر روی مشت خود قرار دهید
- مشت خود راخیلی محکم به سمت خود و به طرف بالا فشار دهید
این عمل را پنج بار تکرار کنید.
عمل Heimlich باعث میشود تا فشار وارده بر بالای ناف فشار به شش ها وارد کرده و لقمه یا جسمی که در مجرای تنفسی گیر کرده به خارج پرتاب شود.
گرفتن مجرای تنفسی در نزد کودکان بیشتر از یکسال :
به همان ترتیبی که در مورد بزرگسالان گفته شد ولی با احتیاط بیشتر عمل کنید و قدرت ضربه ای که وارد میکنید میباید مناسب با وزن و سن کودک باشد.
گرفتن مجرای تنفسی در نزد نوزادان :
- نوزاد را به روی شکم و در حالیکه سرش کمی سرازیر است روی ساعد خود قرار داده و با دست خود ۵ ضربه به
قسمت فوقانی پشت او بزنید
- در همان حالتی که هنوز رو به شکم میباشد با انگشتان جسم را از دهان او بیرون بکشید و احتیاط کنید تا انگشتانتانرا در حلقش فرو نکنید.
در صورتیکه با این عمل موفق به خارج کردن جسم نشدید :
- نوزاد را به پشت روی پاها و ساعد خود قرار داده و سر او را به پایین خم کنید
- با دو انگشت در وسط سینه و در زیر محل تلاقی دنده ها فشار دهید و توجه داشته باشید که روی محل تلاقی
دنده ها فشار ندهید
کمکهای اولیه به غریق بزرگسال :
در صورتیکه غریق نفس نمیکشد بلافاصله گروه امداد را خبر کنید.
تا رسیدن کمک غریق را روی زمین دراز کنید و همانطور که بالاتر برای کمک به فردی که دچار ناراحتی قلبی شده عمل کنید یعنی :
تنفس دهان به دهان :
با یک دست چانه را به طرف بالا کشیده و با انگشت شصت دهان را باز کنید. دست دیگر را روی پیشانی قرار داده و سر را بعقب کشیده و با انگشتان منافذ بینی را همانند گیره ای برای مانع شدن خروج هوا محکم ببندید. دهانتان را بر روی دهان شخص قرار داده و هوا را به تدریج در دهان او تا بالا امدن قفسه سینه بدمید. سپس دهانتان را از روی دهان او برداشته صاف بنشینیدو نفس بکشید و منتظر شوید تا قفسه سینه فرد دوباره خالی از هوا شود و فرو رود. این عمل را تا رسیدن به نتیجه ادامه دهید.(عکسهای تنفس دهان به دهان را بالاتر مشاهده میکنید
در زمانی که فرد شروع به نفس کشیدن کرد او را به پهلو قرار دهید. زانو زده و پاهای او را در کنار هم قرار دهید. بازوی او را که به شما نزدیکتر است در زاویه راست بدنش قرار داده و ارنجش را در حالیکه کف دستش رو به بالاست خم کنید.
پشت دست دیگرش را بفل گوش او که در سمت شما میباشد قرار دهید. اینکار برای ثابت نگاه داشتن سر و مانع شدن از خطر صدمه دیدن مهره های پس گردن میباشد.
با دست دیگر خود پای دیگر او را گرفته زانویش را خم کرده و بلند کنید و به ارامی در حالی که زانویش را به سمت خود میکشد و در حالیکه دست او را همچنان که در کنار گوشش قرار داده اید و بدون اینکه سرش حرکت کند بدن او را چرخانده و او را به پهلو قرار دهید.
زانوی خم شده را طوری قرار دهید که زاویه ای مستقیم با باسن داشته باشد و طوری بر زمین تکیه کند که ثابت بوده و مانع حرکت وی شود و دهانش را باز بگذارید. (تصویرهای زیر )
توجه داشته باشید که هرگز زمانی که شروع به نفس کشیدن کرد و تا زمانی که هنوز بخود نیامده است هرگز او را به پشت نباید نگاه دارید بلکه همانطور که بالاتر توضیح داده شد باید او رد به پهلو قرار دهید.
در صورتیکه غریق نفس میکشید :
ماساژ دادن قلب :
برای ماساژ دادن قلب حتما باید فرد را روی محلی صاف و سخت نظیر چوب یا زمین قرار داد و نه روی تختخواب.
درکنار فرد و نزدیک قفسه سینه او زانو زده و تکمه های لباس او را باز کنید بطوری که قفسه سینه کاملا لخت باشد.
قسمت پایین یک کف دست خود را بدون اینکه فشاری وارد کنید در نیمه پایینی قفسه سینه قرار داده و دست دیگر خود را در قسمت بالای قفسه سینه و به طوری که انگشتان روی قفسه سینه گذاشته نشوند. سپس بدون اینکه دستهایتان را از روی قفسه بردارید در هر دقیقه و منظما ۱۰۰ بار بر روی قفسه سینه فشار وارد کنید. بعد از هر ۱۵ بار که این عمل را انجام دادید دو بار تنفس دهان به دهان به گونه ای که بالاتر گفته شد بدهید.
کمکهای اولیه به غریق نوزاد :
۱ – در صورتیکه نوزاد نفس نمیکشد به او تنفس دهان به دهان و بینی بدهید.
دهانتان را طوری بر روی صورت نوزاد قرار دهید که هم در دهان و هم در بینی او همزمان بدمید. عمل نفس
دمیدن
در دهان و بینی نوزاد باید سریعتر از دمیدن نفس در دهان بزگسالان بوده ولی ملایمتر باشد.
اگر بعد از دو دمیدن در دهان و بینی او نوزاد هنوز تنفس نمیکرد و یا به سرفه نیفتاد بلافاصله اقدام به ماساژ قلبی
بکنید.
۲ – برای ماساژ دادن قلب نوزاد فقط باید دو انگشت به کار برد. در روی خطی فرضی که از زیر دو سر سینه هایش
میگذرد با دو انگشت فشار دهید.
سرعت این فشارها باید ۱۰۰ فشار در هر دقیقه باشد. بعد از هر پنج بار فشار در قسمت تحتانی قفسه سینه و زیر
محل تلاقی دنده ها یکبار با دهان و همزمان در بینی و دهان او بدمید. این عمل را تا رسیدن گروه امداد ادامه دهید
باز کردن راه هواییAir way
اولین قدم باز کردن راه هوایی فرد است .در فرد بیهوش تمامی ماهیچه ها شل شده اند.عضلات زبان و گردن هم از این قاعده مستثنی نیستند و احتمال دارد که زبان به طرف حلق بر گردد و راه هوایی را مسدود کند .
کف دست را روی پیشانی مصدوم گذاشته و سر او را به طرف عقب بر گردانید . همزمان با این کار دست دیگر را زیر چانه او قرار داده و به سمت بالا فشار دهیدبه طوریکه دندانهای فک بالا و پایین در مقابل هم قرار گیرند . در صورت انجام صحیح این مراحل شما موفق به باز کردن را ه هوایی مصدوم خواهید شد .
دادن تنفس مصنوعیBreathing
پس از بازکردن راه هوایی باید از وضعیت تنفس مصدوم أگاه باشید.ابتدا قفسه سینه فرد را برهنه کنید.
اگر صورت مصدوم کبود و رنگ پریده باشد .
نه جریان هوا از بینی و دهان فرد حس شو د و نه صدایی که نشانگر جریان هوا باشد به گوش برسد.
قفسه سینه حرکت نداشته باشد.
تنفس وی قطع شده است و باید تنفس مصنوعی را آغاز کنید حتی اگر نتوانستید تشخیص دهید که فرد مذکورتنفس دارد یا نه نفس مصنوعی را آغاز کنید چون اگر فرد تنفس داشته باشد شما در هنگام تنفس مصنوعی متوجه می شوید.
* تکنیک دادن تنفس مصنوعی *
سررابه عقب متمایل کنید به صورتیکه دهان کمی بازتر باشد (نحوه باز کردن راه هوایی در مبحث قبل آمده است.)با انگشتان دستی که روی پیشانی مصدوم است سوراخهای بینی فرد را ببندید .
دهان خود را روی دهان مصدوم بگذارید بطوریکه , لبهای شما کاملا اطراف دهان اورا بگیرد.با یک بازدم عمیق هوارا وارد دهان فرد مصدوم کنید.همزمان از گوشه چشم خودبه قفسه سینه فردنگاه کنید وببینید آیا هنگامی که درون مجاری هوایی اومی دمید قفسه سینه بالا می رود یا نه ؟
وقتی قفسه سینه فرد بالا می آید تنفس را قطع کنید ودهان خود را از دهان فرد دا کرده و بینی اورا آزاد بگذارید و خودتان برا ی تنفس بعدی نفس بگیرید.
هنگام تنفس موثر سینه وشکم مصدوم بالاو پایین می آید , احیاگر حس می کند که بادکنکی را پر میکند و پس از دمیدن حجم معینی , مقابل ورود هوای اضافه تر مقاومت احساس میکند .به تدریج رنگ پوست فرد از زردی و کبودی به صورتی تغییر می یابد
منبع :
Futura-Sciences
جسم خارجی در چشم
جسم خارجی در چشم عبارت است از وجود یک تکه کوچک فلز، چوب، سنگ، شن، رنگ، یا سایر اجسام خارجی در چشم. درد، تحریکپذیری، قرمزی شدید چشم ، احساس ساییده شدن چیزی به چشم هنگام پلک زدن از علایم شایع جسم خارجی هستند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، جسم خارجی معمولاً با چشم غیرمسلح قابل دیدن است. البته گاهی جسم خارجی خیلی کوچک است و در زیر پلک گیر میافتد، که در این صورت تنها با معاینه چشم پزشکی میتوان آن را دید.
علل :
وجود باد ، هوای پر از گرد و غبار، داشتن مشاغلی مثل نجاری ، تراشکاری ، آهنگری یا سنگخردکنی که در طی آنها قطعات ریز چوب یا سایر مواد با شتاب زیاد به اطراف پخش میشوند، از عوامل افزایش دهنده خطر جسم خارجی چشم هستند. برای پیشگیری، اگر شغل یا فعالیت شما از نوعی است که احتمال آسیب به چشم وجود دارد، از وسایل محافظتکننده چشم استفاده کنید.
علایم شایع
درد، تحریکپذیری، قرمزی شدید چشم
جسم خارجی معمولاً با چشم غیرمسلح قابل دیدن است. البته گاهی جسم خارجی خیلی کوچک است و در زیر پلک گیر میافتد، که در این صورت تنها با معاینه چشمپزشکی میتوان آن را دید.
احساس ساییده شدن چیزی به چشم هنگام پلک زدن
علل
وجود باد
داشتن مشاغلی مثل نجاری یا سنگخردکنی که در طی آنها قطعات ریز چوب یا سایر مواد با شتاب زیاد به اطراف پخش میشوند.
عوامل افزایش دهنده خطر
هوای پر از گرد و غبار، شغل ها و فعالیت هایی نظیر نجاری، تراشکاری یا آهنگری که منجر به پخش شدن ذرات ریزی نظیر چوب به داخل هوا می شود.
پیشگیری
اگر شغل یا تفریح مورد علاقه شما از نوعی است که احتمال آسیب به چشم وجود دارد، از وسایل محافظتکننده چشم استفاده کنید.
عواقب موردانتظار
اکثر اجسام خارجی را میتوان بهراحتی تحت بیحسی موضعی چشم در مطب پزشک یا درمانگاه اورژانس درآورد.
عوارض احتمالی
عفونت، خصوصاً اگر جسم خارجی بهطور کامل برداشته نشود.
آسیب شدیدتر و دایمی چشم در اثر نفوذ جسم خارجی به لایههای عمقیتر چشم
قسمتهایی از چشم که ممکن است جسم خارجی وارد آن شود عبارتند از:
* قسمت خارجی چشم
* پشت پلک
* خرده های فلز که با سرعت زیاد به چشم برخورد می کنند می توانند بداخل چشم رفته و در آنجا مستقر شوند .
درمان
اصول کلی
از کس دیگری بخواهید شمار را به مطب پزشک یا درمانگاه اورژانس برساند. خودتان سعی نکنید رانندگی کنید.
چشم خود را نمالید.
حتیالامکان چشم خود را تا زمان معاینه بسته نگاه دارید.
طی معاینه چشم ممکن است روی چشم با یک ماده بیخطر (فلورسئین) رنگآمیزی گردد تا جسم خارجی بهتر دیده شود. بعد از رنگآمیزی، چشم با یک عدسی با درشتنمایی بالاتر تحت معاینه قرار میگیرد.
روش درآوردن جسم خارجی برحسب اندازه و محل آن در چشم تعیین میشود.
پس از درآوردن جسم خارجی، یک پوشش روی چشم گذاشته میشود تا چشم بسته بماند.
پس از ۲-۱ روز چشم باید مجدداً تحت معاینه قرار گیرد.
اکثر اجسام خارجی را میتوان بهراحتی تحت بیحسی موضعی چشم در مطب پزشک یا درمانگاه اورژانس درآورد. در صورت وجود جسم خارجی در چشم:
چشم خود را نمالید.
حتیالامکان چشم خود را تا زمان معاینه بسته نگاه دارید.
طی معاینه چشم ممکن است روی چشم با یک ماده بیخطر (فلورسئین) رنگآمیزی گردد تا جسم خارجی بهتر دیده شود. بعد از رنگآمیزی، چشم با یک عدسی با درشتنمایی بالاتر تحت معاینه قرار میگیرد.
روش در آوردن جسم خارجی برحسب اندازه و محل آن در چشم تعیین میشود.
پس از در آوردن جسم خارجی، یک پوشش روی چشم گذاشته میشود تا چشم بسته بماند.
پس از ۲-۱ روز چشم باید مجدداً تحت معاینه قرار گیرد.
قطره چشمی حاوی آنتی بیوتیک برای پیشگیری از عفونت ، داروهای ضددرد و قطره چشمی بیحسکننده از داروهایی است که بکار میروند.
داروها
قطره چشمی حاوی آنتیبیوتیک برای پیشگیری از عفونت.
امکان دارد داروهای ضددرد تجویز شوند.
قطره چشمی بیحسکننده
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
پس از درآوردن جسم خارجی و نهایتاً برداشتن پوشش روی چشم، فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های عادی خود را تدریجاً از سرگیرید.
رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمیشود.
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر در چشم شما جسم خارجی رفته است. این یک اورژانس بهشمار میرود.
اگر یکی از موارد زیر پس از درآوردن جسم خارجی رخ دهد:
ـ درد زیادتر شود و در عرض ۲ روز رفع نشود.
ـ تب بهوجود آید.
ـ بینایی دچار مشکل شود.
عوارض
عفونت (خصوصاً اگر جسم خارجی بهطور کامل برداشته نشود) و آسیب شدیدتر و دایمی چشم در اثر نفوذ جسم خارجی به لایههای عمقیتر چشم از عوارض احتمالی هستند. اگر در چشم جسم خارجی رفته باشد، یک اورژانس بهشمار میرود. اگر پس از درآوردن جسم خارجی ، درد زیادتر شود و در عرض ۲ روز رفع نشود، تب بهوجود آید و یا بینایی دچار مشکل شود، بیمار باید مجددا به پزشک مراجعه نماید.
برای خارج کردن جسم خارجی از چشم چه باید کرد ؟
وارد شدن جسم خارجی به چشم به خودی خود ممکن است به چشم آسیب بزند. و ممکن است تلاش شما برای خارج کردن آن این آسیب را بیشتر می کند.
جسم وارد شده ممکن است در قرنیه یا ملتحمه فرو رفته یا بچسبد و ایجاد ناراحتی ، اشگریزش و ترس از نور بکند . در این موارد هرگز نباید چشم را دستکاری کرد یا شست زیرا ممکن است بدتر بشود . تنها باید چشم را بآرامی معاینه کرد و محل چسبیدن جسم خارجی را پیدا نمود . اگر در پلک بالا یا پائین و یا در بن بستهای چشم باشد بعد از ملاحظه آن با پنبه یا پنس تمیز میتوان آنرا خارج کرد .
اگر جسم خارجی یک تکه کوچک فلز، چوب، سنگ، شن، رنگ، یا سایر اجسام خارجی نوک تیز است حتما به پزشک مراجعه کنید . اما برای خارج کردن گرد و غبار، مژه یا سایر اشیای کوچک از چشمتان بدون اینکه به خودتان آسیب بزنید، به این توصیهها توجه کنید:
۱- دستهایتان را به طور کامل بشویید و چشمتان را در محلی با نور کافی معاینه کنید. به بالا و پایین و طرفین نگاه کنید، و سعی کنید جسم خارجی درون چشمتان را پیدا کنید.
۲- چشمتان را نمالید.
۳- اگر جسم را پیدا نمیکنید، به آرامی پوست زیر چشم را پایین بکشید و زیر پلک پایین را بررسی کنید. همچنین به آرامی پلک بالا را بگیرید و بالا بکشید و زیر آن را هم جستجو کنید.
۴- هنگامی که جسم وارد شده به چشم را پیدا کردید، سعی کنید به آرامی چشم یا پلک را با آب بشویید.
۵- اگر نمیتوانید به آسانی جسم خارجی را از چشم خارج کنید یا به نظر میرسد که آن جسم از قبل به چشم آسیب زده است، فورا به پزشک مراجعه کنید
برای در آوردن اجسام خارجی از چشم به نکات زیر توجه کنید:
۱- صورت را داخل یک ظرف آب برده و پلک را باز و بسته نمایید.
۲- با استفاده از یک دستمال یا دستمال کاغذی اجسامی که در داخل چشم رفته را بیرون آورید
توجه:
* اگر جسم خارجی , بالا تر قرار گرفته , پلک را بالا آورده و به فرد بگویید که به پایید نگاه کند
* هیچگاه برای بیرون آوردن جسم خارجی از سوزن استفاده نکنید
* هیچگاه سعی به در آوردن اجسام خارجی که در مرکز قرنیه گرفته اند نکنید زیرا با اینکار سبب خراشیدگی قرنیه و آسیب جدی به چشم می شوید
* در آوردن خرده های فلز که با سرعت به چشم برخورد می کنند را فقط به عهده چشم پزشک بسپارید.
دستکاری بیجا ممکن است باعث کوری شود بنابراین هر چه زودتر باید به پزشک یا بیمارستان مراجعه کرد تا خسارت وارده زیادتر نگردد .
برای دیدن اجسام خارجی به مریض میگویند بالا یا پائین نگاه کند ، پلک را پائین کشیده و بن بستهای پائین را بررسی می کنیم و با برگرداندن پلک بالائی اگر بیمار به پائین نگاه کند قسمتهای بالای کره چشم و پشت پلک نمایان و بررسی میشود .
هرگز برای خارج کردن اجسام خارجی از چاقو ، چوب کبریت و خلال دندان نباید استفاده کرد بلکه با یک پنس نرم و تمیز یا پیچیدن یک پنبه بدور چوب کبریت و مرطوب کردن آن جسم را خارج میسازند سپس با قطره های مختلف چشم را ضدغفونی میکنند ( با محلول اسید بوریک ، سیانور مرکور رقیق ، آرژیرل و محلولهای آنتی بیوتیکی و غیره ) در صورت عدم توفیق باید به چشم پزشک مراجعه کرد تا با عکس برداری و سایر وسائل تخصصی جسم خارجی را بیرون آورد .
در هر حال جزئی بی احتیاطی سبب کاهش دید ، کوری و یا چرک کردن کره ی چشم میشود .
مدال:
کمک های اولیه دهان و دندان در خانه
در اکثر خانه ها جعبه ی کوچکی حاوی مواد و وسائل لازم برای درمان و کنترل دردها و جراحت های بدن وجود دارد، اما آیا تا کنون به این فکر بوده اید که در هنگام ایجاد یک دندان درد یا شکستن یک دندان یا سوختگی زبان ناشی از نوشیدن چای داغ چه اقداماتی باید انجام دهید و به چه وسائلی نیاز دارید؟
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از napteam.com ، جراحت ها و اورژانس های دهان و دندان در کودکان و بزرگسالان بسیار شایعند. شما می توانید با تهیه کردن چند وسیله و ماده ساده از داروخانه، به راحتی یک “جعبه کمک های اولیه دهان و دندان” را فراهم کنید.
با وجود اینکه این جعبه کمک های اولیه نمی تواند جایگزین درمان اصلی و تخصصی شود، ولی می تواند برای کنترل اورژانس های دهان و دندان جزئی و جلوگیری از پیشرفت آن ها، تا دسترسی به دندانپزشک کارساز باشد.
برای جمع آوری و فراهم آوردن این جعبه کمک های اولیه در قدم اول تهیه مواد زیر از داروخانه پیشنهاد می شود: نخ دندان، مسواک، باند استریل، گاز استریل، آسپیرین، سرم فیزیولوژی، پارافین(ترجیحا موم دندانپزشکی)، دستکش یک بار مصرف، یک محلول دهانشویه اکسیژنه و محلول Colgate Orabase Sothe-N-Seal. وجود وسائلی چون پنس و آینه یک بار مصرف دندانپزشکی در این جعبه نیز در خیلی موارد کمک کننده و مفید است.
شایع ترین اورژانس های دندانپزشکی و روش درمان و کنترل موقتی آن ها در خانه:
دندان درد: چنانچه دندان شما فقط به غذاهای سرد یا داغ یا شیرین حساس است، با آب ولرم دهانتان را بشویید و با نخ دندان مواد غذایی بین دندان ها را پاک کنید و به آرامی دهانتان را با آب ولرم مسواک بزنید و در اولین فرصت برای ترمیم(پر کردن) دندان تان به دندانپزشک مراجعه کنید.
اما اگر درد شما شدید است و یا همراه با تورم است، یک کیسه حاوی یخ(کمپرس سرد) را به مدت ۲۰ دقیقه روی گونه قرار دهید و به مدت ۲۰ دقیقه آن را بردارید. این کار را متناوبا تا رسیدن به دندانپزشک تکرار کنید. از گرما دادن موضع بپرهیزید. یک یا دو عدد آسپیرین بخورید. اگر نیمه شب است و به استراحت نیاز دارید، به هنگام خواب سعی کنید که سر شما بالاتر از بقیه بدنتان قرار گیرد و ترجیحا روی مبل یا صندلی به حالت نیمه نشسته بخوابید. قطعا نیازی به یادآوری بنده نیست و در اولین فرصت به دندانپزشک مراجعه خواهید کرد!
فرو رفتن جسم خارجی در بین دندان ها: اگر جسم خارجی قابل رویت است آن را با پنس دندانپزشکی بیرون بیاورید ولی اگر قادر به دیدن آن نیستید سعی کنید که آن را با نخ دندان بیرون بیاورید. پس از بیرون آوردن جسم خارجی حتما آب را به شدت در دهانتان غرغره کنید تا باقیمانده اجسام خارج شوند. سعی نکنید که جسم خارجی را با جسم نوک تیز بیرون بیاورید. اگر عمق فرورفتگی جسم زیاد است و نمی توانید آن را خارج کنید به دندانپزشک مراجعه کنید.
زخم های سطحی دهان ناشی از تحریکات فیزیکی و شیمیایی: این زخم های سطحی در سطح داخلی گونه، لثه و زبان به وجود می آیند. ممکن است بر اثر گاز گرفتن گونه، مسواک زدن شدید، خوردن غذاهای داغ و یا تحریکات ناشی از براکت های ارتودنسی ایجاد شوند. یک محلول دهانشویه اکسیژنه با حباب هایی که ایجاد می کند باعث تمیز کردن زخم از خرده های مواد غذایی می شود. محلول Colgate Orabase Sothe-N-Seal نیز با پوشاندن سطح زخم باعث التیام و کاهش درد زخم می شود.
بیرون افتادن دندان از دهان: این اورژانس در کودکان بسیار شایع است. در صورت امکان دندان بیرون افتاده را پیدا کنید. آن را با سرم فیزیولوژی بشویید و آن را در یک لیوان شیر یا سرم فیزیولوژی یا بزاق خود بیمار قرار داده و سریعا به دندانپزشک مراجعه کنید. به هیچ عنوان سعی در تمیز کردن و لمس کردن ریشه دندان نکنید و آن را از ناحیه تاج دندان بگیرید. یک قطعه گاز استریل بر روی محل دندان در دهان قرار دهید و به مدت ۵ دقیقه فشار دهید تا خون ریزی کاهش یابد. در بسیاری از موارد دندانپزشک با شستشوی مناسب محل، دندان را دوباره در محلش می کارد و در طولانی مدت دندان قابل نگهداری است. نکته طلایی برای نجات دادن جان این دندان، زمان است. اگر شما بتوانید کودکتان را در کمتر از ۳۰ دقیقه به یک کلینیک دندانپزشکی برسانید، احتمال اینکه بتوان درمان موفقیت آمیزی برای این دندان انجام داد، بیش از ۹۰ درصد خواهد بود.
شکستن دندان: سریعا محل دندان مورد نظر را با سرم فیزیولوژی بشویید. یک کیسه حاوی یخ را بر روی موضع قرار دهید. اگر دندان دارای یک لبه تیز شده است که باعث آزار گونه و زبان می شود، با پارافین یا در صورت امکان موم دندانپزشکی لبه تیز را بپوشانید و به دندانپزشک مراجعه کنید.
گاز گرفتن زبان یا گونه: یک گاز استریل را برای کنترل خونریزی به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه با فشار نگه دارید. پس از قطع کامل خونریزی و ایجاد لخته، محل زخم را با سرم فیزیولوژی بشویید. اگر خونریزی کنترل نشد یک گاز استریل را با سرم خیسانده و در محل برای مدت ۳۰ دقیقه نگه دارید. اگر خونریزی غیر قابل کنترل بود باید سریعا به اورژانس بیمارستان مراجعه کنید.
مدال:
کمک به فرد دچار آسیب قفسه سینه
اآسیب قفسه سینه
در اثر وارد شدن یک نیروی مستقیم به قفسه سینه در اثر یک ضربه یا سقوط یا در اثر آسیب لهشدگی ، ممکن است یک یا تعداد بیشتری از دندهها دچار شکستگی شوند. اگر جراحت باز در محل شکستگی وجود داشته باشد و یا یکی از دندههای شکسته شده، ریه را سوراخ کرده باشد، تنفس مصدوم ممکن است شدیداً مختل شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، وارد آمدن آسیب به قفسه سینه میتواند قسمتی از دندههای شکسته شده را از سایر قسمتهای قفسه سینه جدا کند و حالتی به نام «قفسه سینه مواج» ایجاد کند. این قسمت جدا شده، در زمان دم به داخل کشیده میشود و در بازدم، رو به خارج حرکت میکند. این تنفس «متناقض» باعث ایجاد مشکلات تنفسی شدید میشود. شکستگی دندههای پایینی میتواند به اعضای داخلی (مثل کبد و طحال) آسیب برساند و خونریزی داخلی ایجاد کند.
تشخیص
بسته به شدت آسیب، ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد تیز (غیرگنگ) در محل شکستگی
درد در تنفس عمیق
تنفس کمعمق
یک جراحت باز روی محل شکستگی که احتمالاً صدای «مکش» هوا از طریق این جراحت به داخل حفره قفسه سینه را میشنوید.
تنفس «متناقض»
نشانههایی از خونریزی داخلی و شوک.
اهداف
نگه داشتن دیواره قفسه سینه
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) در مورد شکستگی دندهها، با استفاده از یک آویز اندام بالایی ، دست را ثابت نگه دارید و مصدوم را به بیمارستان منتقل کنید. اگر جراحت نافذ قفسه سینه وجود دارد، مصدوم را به سمت آسیبدیده خم کنید، روی زخم را بپوشانید و لایه پوششی را از ۳ طرف محکم بچسبانید .
احتیاط!
اگر مجبور هستید که مصدوم را در وضعیت بهبود بگذارید، وی را روی سمت آسیبدیده قرار دهید. این وضعیت به ریه سالم اجازه میدهد که با حداکثر ظرفیت کار کند.
۲) به مصدوم کمک کنید تا در یک وضعیت متمایل به سمت آسیبدیده که در آن احساس راحتی بیشتری میکند، قرار بگیرد. دست سمت آسیبدیده را با یک آویز بالا نگهدارنده ثابت نگه دارید. با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید.
آسیب ستون فقرات
آسیبهای وارد بر ستون فقرات میتوانند یک یا چند قسمت از پشت و یا گردن استخوانها ( مهرهها ) ، دیسکهای جداکننده مهرهها، عضلات و رباطهای اطراف یا نخاع و شاخههای عصبی که از آن جدا میشوند را درگیر کنند. جدیترین خطر همراه با آسیب ستون فقرات، صدمه به نخاع است. چنین آسیبی ممکن است سبب از دست رفتن توان حرکتی و یا حس در نواحی پایینتر از قسمت آسیبدیده شود. نخاع یا ریشههای عصبی در صورتی که توسط دیسک دررفته یا جابهجا شده و یا در اثر قطعات استخوان شکسته شده، تحت فشار قرار گیرند، ممکن است دچار صدمات موقتی شوند. در صورتی که نخاع بهطور کامل یا ناکامل قطع شود، صدمات احتمالاً پایدار و دایمی خواهند بود.
چهوقت به آسیب ستونفقرات مشکوکمیشویم؟
روش ایجاد آسیب، مهمترین شاخص است. در صورتی که نیروهای غیرطبیعی به پشت یا گردن وارد شده باشند (به خصوص اگر مصدوم از اختلال حس یا حرکت شاکی باشد)، همواره به آسیب ستون فقرات مشکوک شوید. اگر در حادثه موردنظر، مصدوم شدیداً به جلو و عقب خم شده یا ستون فقرات دچار پیچش شده است، باید فرض کنید که او مبتلا به آسیب ستون فقرات است. خصوصاً باید دقت کنید که همواره از حرکت دادن غیرضروری سر و گردن، اجتناب کنید. اگرچه آسیب نخاع ممکن است در غیاب صدمه به مهرهها روی دهد، شکستگی ستون فقرات به شدت این خطر را افزایش میدهد. مناطقی که بیش از سایر نقاط آسیبپذیر هستند، عبارتند از استخوانهای گردن و کمر.
ساختار ستون فقرات نخاع توسط مهرهها (استخوانهای پشت) محافظت میشود. وارد آمدن آسیب به یک مهره یا یک دیسک بین مهرهای ممکن است به ریشههای عصبی که از نخاع خارج میشوند یا به خود طناب، صدمه برساند.
تشخیص
اگر مهرهها آسیب ببیند.
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
- درد در گردن یا پشت در محل آسیب؛ ممکن است سایر آسیبهای دردناکتر، این درد را مخفی کنند.
- وجود حالت پلکانی، نامنظمی یا انحراف در انحنای طبیعی ستون فقرات
- حساسیت در پوست روی ستون فقرات اگر نخاع آسیب ببیند، ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
- از دست دادن حس یا حس غیرطبیعی (مثلاً احساس سوختن یا گزگز و مورمور). مصدوم ممکن است ذکر کند که اندامهایش خشک، سنگین یا فاقد مهارتهای گذشته هستند.
- از دست دادن کنترل مثانه و یا روده
- مشکلات تنفسی
برخی از علل آسیب ستون فقرات
هریک از شرایط زیر باید وجود آسیب احتمالی ستون فقرات را به شما هشدار دهد:
- سقوط از ارتفاع
- سقوط به دلیل عدم داشتن مهارت حین ورزشهایی مثل ژیمناستیک یا آکروبات
- شیرجه زدن به داخل یک استخر کمعمق و برخورد با کف آن
- پرتاب شدن از روی اسب یا موتورسیکلت
- کاهش ناگهانی سرعت در داخل یک وسیله نقلیه
- افتادن یک جسم سنگین به روی بدن
- آسیب به سر یا صورت
اهداف
پیشگیری از آسیبهای بیشتر
فراهم کردن شرایط انتقال فوری به بیمارستان
احتیاط!
موقعیت مصدوم را نسبت به حالتی که او را یافتید تغییر ندهید مگر آنکه در معرض خطر باشد.
اگر جابهجا کردن مصدوم ضروری است، از روش چرخاندن مثل الوار استفاده کنید. روش دیگر آن است که از بیماربر ارتوپدی استفاده کنید.
مصدوم هوشیار است
۱) به مصدوم اطمینان خاطر بدهید و به او توصیه کنید که حرکت نکند. با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید.
۲) پشت سر مصدوم زانو بزنید. دو طرف سر مصدوم را محکم بگیرید به طوری که دستان شما روی گوشهای او قرار بگیرد. گوشها را کاملاً نپوشانید (مصدوم باید همچنان قادر به شنیدن سخنان شما باشد). سر مصدوم را در وضعیت خنثی (که در آن، سر، گردن و ستون فقرات همراستا هستند) ثابت کنید و نگه دارید. کمضررترین وضعیت سر در یک مصدوم مشکوک به آسیب ستون فقرات، همین حالت است.
هشدار!
اگر مشکوک به آسیب گردن هستید، از یک امدادگر بخواهید که در زمانی که شما سر مصدوم را در وضعیت خنثی نگه داشتهاید، چند پتو، حوله یا لباس لوله شده را در دو طرف سر او قرار دهد. تا زمانی که نیروهای خدمات پزشکی اورژانس مسؤولیت را بر عهده بگیرند، همچنان سر و گردن مصدوم را در تمام لحظات ثابت نگه دارید.
۳) همچنان سر مصدوم را تا رسیدن نیروهای خدمات پزشکی اورژانس و قبول مسؤولیت توسط آنها و بدون توجه به مدت زمانی که ممکن است این کار طول بکشد، در وضعیت خنثی نگه دارید. از یک امدادگر بخواهید که علایم حیاتی (سطح پاسخدهی، نبض و تنفس) را کنترل و ثبت کند.
اهداف
باز نگه داشتن راه تنفسی
در صورت لزوم، احیای مصدوم
پیشگیری از صدمات بیشتر نخاع
فراهم کردن شرایط انتقال فوری به بیمارستان
مصدوم بیهوش است
۱) پشت سر مصدوم زانو بزنید. با قرار دادن دستان خود روی گوشهای مصدوم، دو طرف سر او را محکم بگیرید. سر مصدوم را در وضعیت خنثی (که در آن، سر، گردن و ستون فقرات همراستا هستند) ثابت کنید و نگه دارید.
۲) در صورت لزوم، با استفاده از روش «بالا راندن فک» راه تنفسی مصدوم را باز کنید. دستان خود را در دو طرف سر طوری قرار دهید که نوک انگشتانتان روی زاویه فک قرار بگیرید. فک را به آرامی بالا بکشید تا راه تنفسی باز شود. دقت کنید که گردن مصدوم را جابهجا نکنید.
۳) تنفس مصدوم را کنترل کنید. اگر وی نفس میکشد، همچنان سر او را نگه دارید. از یک امدادگر بخواهید که با مرکز اورژانس تماس بگیرد و آمبولانس درخواست کند. اگر تنها هستید و مجبورید برای تماس با مرکز آمبولانس، مصدوم را ترک کنید و یا اگر امکان بازماندن راه تنفسی در مصدوم وجود ندارد، باید قبل از ترک مصدوم، وی را در وضعیت بهبود قرار دهید.
مورد خاص
روش چرخاندن مثل الوار
در صورتی که مجبور هستید مصدوم مبتلا به آسیب ستون فقرات را بچرخانید، باید از این روش استفاده کنید. بهترین حالت برای انجام این روش، حضور ۵ امدادگر است اما این حرکت را ۳ نفره هم میتوان انجام داد. در حالی که سر و گردن مصدوم را ثابت نگه داشتهاید، از امدادگران بخواهید که به آرامی اندامهای او را به حالت مستقیم درآورند. سپس، با اطمینان از اینکه همه (هماهنگ) با هم کار میکنند، امدادگران را هدایت کنید تا مصدوم را بچرخانند. در تمام لحظات، سر، تنه و انگشتان پای مصدوم را در یک خط مستقیم نگه دارید.
۴) اگر مصدوم نفس نمیکشد و نشانههای گردش خون وجود ندارند، احیای تنفسی و ماساژ قفسه سینه را آغاز کنید (مبحث « اقدامات نجاتدهنده حیات » را ببینید). اگر مجبور هستید که مصدوم را بچرخانید، از روش چرخاندن مثل الوار استفاده کنید.
۵) تا رسیدن نیروهای امداد پزشکی، علایم حیاتی (سطح پاسخدهی، نبض و تنفس) را کنترل و ثبت کنید.
درد پشت
درد ممکن است در خود ستون فقرات یا عضلات و رباطهای اطراف آن بروز کند. در اکثر موارد، درد پشت ناشی از یک مشکل جزیی است. با این حال، درد میتواند نشانهای از یک بیماری زمینهای جدی باشد.
علت درد پشت
شایعترین علت درد پشت عبارت است از کشیدگی بیش از حد رباطها یا عضلات در نتیجه سقوط یا فعالیت طاقتفرسا. سایر علل شایع درد پشت عبارتند از: آسیبهای «شلاقی» (که منجر به درد گردن میشوند) و بارداری و عادت ماهیانه (که کمردرد ایجاد میکنند). علل خطرناکتر عبارتند از: آسیب دیدن یک دیسک در ستون فقرات (که ممکن است نخاع یا اعصاب را تحت فشار قرار دهند یا آنها را تحریک کند) و بیماری کلیه. در صورتی که درد پشت با مواردی مثل گرفتگی عضلات، تب، سردرد، استفراغ، تهوع، اختلال هوشیاری، بیاختیاری (ادرار یا مدفوع) یا هرگونه از دست دادن حس یا حرکت همراه باشد، مراجعه به پزشک ضرورت خواهد داشد.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد مبهم تا شدید در پشت یا گردن که معمولاً با حرکت تشدید میشود.
دردی که به داخل اندامها منتشر میشود و احتمالاً با گزگز و مورمور و کرختی همراه است.
گرفتگی عضلات که سبب میشود گردن یا پشت به حالت سفت یا خم شده درآیند.
حساسیت در لمس عضلات
اهداف
تسکین دادن درد.
در صورت لزوم، درخواست کمک پزشکی.
احتیاط!
اگر مصدوم درد شدید در پشت دارد، به او کمک کنید تا دراز بکشد و با یک پزشک تماس بگیرید.
۱) به بیمار توصیه کنید که روی یک سطح مسطح (یا روی زمین یا روی یک تشک سفت) در راحتترین وضعیت ممکن دراز بکشد.
۲) به بیمار توصیه کنید که در حد توان، بیحرکت بماند تا درد تسکین پیدا کند. به بیمار کمک کنید تا قرصهای ضددرد خود را بخورد. اگر علایم پایدار بودند، با پزشک خود تماس بگیرید و یا بیمار را به بیمارستان منتقل کنید.
مورد خاص
درد گردن
شما میتوانید با استفاده از یک روزنامه تا شده که با یک باند یا روسری پوشیده شده باشد، یک گردنبند موقت بسازید و (به کمک آن) درد گردن را بهبود ببخشید. مرکز این گردنبند را در جلوی گردن بیمار و در زیر چانه قرار دهید. دو انتهای آزاد (گردنبند) را به دور گردن بیمار بچرخانید و در جلو گره بزنید. مطمئن شوید که تنفس مختل نشده باشد.
مدال:
آشنایی با آسیبهای ساعد و مچ
اآسیبهای ساعد و مچ
استخوانهای ساعد (زند زیرین و زبرین) میتوانند در اثر برخوردهایی مثل یک ضربه شدید یا سقوط روی دست در حالت کاملاً باز شده، دچار شکستگی شوند. از آنجایی که پوشش بافت نرم در اطراف این استخوانها کم است، ممکن است انتهاهای استخوانهای شکسته، پوست را سوراخ کنند و شکستگی باز ایجاد کنند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، شایعترین شکل شکستگی در مچ عبارت است از شکستگی کالیس که در واقع شکستگی انتهای زند زیرین است. این آسیب اغلب در زنان مسن روی میدهد.
در بزرگسالان جوان، سقوط ممکن است به شکستگی یکی از استخوانهای کوچک مچ منجر شود. دررفتگی در مفصل مچ نادر است اما این مفصل اغلب دچار پیچخوردگی میشود. افتراق بین پیچ خوردگی و شکستگی به خصوص اگر استخوان کوچک ناوی شکل در قاعده شست دچار آسیب شده باشد، ممکن است مشکل باشد.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
دردی که با حرکت دادن شدیدتر میشود.
تورم، کبودی و تغییر شکل
زخم یا خونریزی (در شکستگی باز)
اهداف
بیحرکت کردن دست
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) از مصدوم بخواهید که بنشیند. ساعد آسیبدیده را به آرامی ثابت کنید، آن را به صورت عرضی روی بدن قرار دهید و نگه دارید. هر زخمی را که یافتید با پوشیدن دستکش یکبار مصرف (در صورت امکان)، برهنه و درمان کنید.
۲) درست مثل آویز اندام بالایی ، یک باند مثلثی را بین قفسه سینه و دست آسیبدیده قرار دهید. با استفاده از یک لایه پوششی نرم (مثل یک حوله کوچک یا یک لایه ضخیم از پنبه) دور ساعد را بپوشانید.
۳) با استفاده از یک گره ، آویز اندام بالایی را به دور دست و لایه پوششی آن محکم کنید. گره را در تقعر استخوان ترقوه در سمت آسیبدیده ببندید.
۴) اگر احتمالاً مدت زمان انتقال به بیمارستان طولانی است، با بستن یک باند تا شده پهن روی آویز، دست مصدوم را به بدن او محکم کنید. این باند را نزدیک به آرنج بپیچید. سپس مصدوم را به بیمارستان منتقل کنید.
مدال:
کمک به فرد دچار آسیب بازو
آسیب بازو
جدیترین شکل آسیب بازو، شکستگی استخوان دراز بازو (هومروس) است. استخوان بازو میتواند در اثر یک ضربه مستقیم بهطور عرضی از مرکز بشکند. با این حال، شکستگی استخوان در انتهای شانهای و معمولاً در اثر سقوط، بسیار شایعتر (بهخصوص در افراد مسن) است.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، شکستگی نوک استخوان معمولاً یک آسیب پایدار ، است و دو انتهای استخوان شکسته شده در محل خود باقی میمانند. به همین دلیل، امکان دارد که شکستگی استخوان فوراً آشکار نشود، گرچه احتمالاً بازو دردناک خواهد بود. ممکن است مصدوم با این درد مدارا کند و تا مدتی شکستگی را بدون درمان رها کند.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد تشدید شونده با حرکت
حساسیت در لمس و تغییر شکل روی محلی که دچار شکستگی شده است.
تورم سریع
کبودی که ممکن است آهستهتر بروز کند.
اهداف
بیحرکت کردن بازو
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) از مصدوم بخواهید که بنشیند. ساعد مصدم را به ملایمت، بهطور افقی روی تنه او و در وضعیتی قرار دهید که برای او راحتتر است. از مصدوم بخواهید که در صورت امکان، ارنج خود را نگه دارد.
۲) یک بالشتک نرم زیر دست آسیبدیده قرار دهید. سپس این دست و بالشتک مربوط به آن را به کمک یک آویز اندام بالایی ببندید تا ثابت نگه داشته شوند .
۳) با بستن یک باند تا شده پهن ، به دور قفسه سینه و روی آویز، دست آسیبدیده را محکم کنید. سعی کنید از پیچیدن باند روی محل شکستگی پرهیز کنید. شرایط انتقال مصدوم به بیمارستان را مهیا کنید.
آسیب آرنج
شکستگیها یا دررفتگیهای آرنج معمولاً ناشی از سقوط روی (قسمت انتهایی) دست هستند. در کودکان اغلب استخوان بازو درست در بالای آرنج دچار شکستگی میشود. این آسیب، ناپایدار است و امکان دارد دو انتهای استخوانی به رگهای خونی صدمه برسانند. گردش خون اندام بالایی را باید بهطور مرتب کنترل کرد. در تمام آسیبهای آرنج، این بخش سفت و خشک میشود و صاف کردن آن مشکل میشود. هرگز آرنج را با زور تا نکنید.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
دردی که با حرکت دادن شدیدتر میشود.
وجود حساسیت در لمس روی محلی که دچار شکستگی شده است.
تورم، کبودی و تغییر شکل
بیحرکت شدن آرنج
اهداف
بیحرکت کردن دست بدون وارد کردن آسیب بیشتر
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
میتوان آرنج را خم کرد
مثل «آسیب بازو» درمان کنید.
احتیاط!
بهطور مرتب، نبض مچ را در سمت مبتلا کنترل کنید. اگر نبض وجود ندارد، به آرامی آرنج را به حالت مستقیم درآورید تا نبض برگردد. دست را در این وضعیت نگه دارید.
اهداف
بیحرکت کردن دست بدون وارد کردن آسیب بیشتر
فراهم کردن شرایط انتقال فوری به بیمارستان
نمی توان آرنج را خم کرد
۱) به مصدوم کمک کنید تا دراز بکشد. برای نگه داشتن آرنج و آرامش مصدوم، بالشتکهایی (مثل چند بالش کوچک یا حوله) در اطراف آرنج قرار دهید.
۲) با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید. نبض اندام آسیبدیده را تا زمان رسیدن نیروهای امداد پزشکی کنترل کنید.
هشدار!
اندام آسیبدیده را حرکت ندهید.
اگر نیروهای امدادی در راه هستند، از انجام باندپیچی خودداری کنید.
مورد خاص
آمادهسازی جهت انتقال
بین اندام آسیبدیده و تنه مصدوم، چند بالشتک قرار دهید. سپس با استفاده از ۳ باند مثلثی تا شده، اندام آسیبدیده را در ۳ نقطه (۱) مچ و مفصل لگن خاصره، (۲) بالای آرنج و (۳) پایین آرنج، به تنه ثابت کنید.
مدال:
آشنایی با آسیبهای دست و انگشتان
آسیبهای دست و انگشتان
استخوانها و مفاصل دست ممکن است دچار انواع مختلفی از آسیب شوند. شکستگیهای جزیی معمولاً در اثر نیروی مستقیم ایجاد میشوند. شایعترین نوع از این شکستگیها (شکستگی مفصل بین انگشت کوچک و دست) اغلب در اثر نشانهگیری اشتباه در ضربه مشت رخ میدهد. شکستگیهای متعدد (که در آن، تمام یا اکثر استخوانهای دست آسیب میبینند) معمولاً در اثر آسیبهای لهکننده روی میدهند. این شکستگیها ممکن است باز یا همراه با خونریزی و تورم شدید باشند و نیاز به درمانهای اولیه فوری دارند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، گاهی ممکن است مفاصل انگشتان و شست در نتیجه سقوط بر روی دست (مثلاً موقع اسکی یا اسکیت روی یخ) دچار دررفتگی یا پیچخوردگی شوند. همیشه دستی را که مشکوک به شکستگی است با دست طبیعی مقایسه کنید زیرا شکستگی انگشتان منجر به تغییر شکلهایی میشوند که ممکن است بلافاصله آشکار نشوند.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
دردی که با حرکت دادن شدیدتر میشود.
تورم، کبودی و تغییرشکل
زخم یا خونریزی (در شکستگی باز)
اهداف
بیحرکت کردن و بالا بردن دست
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) اگر خونریزی وجود دارد، در صورت امکان دستکش یکبار مصرف بپوشید. یک قطعه پانسمان تمیز و بدون کرک روی زخم قرار دهید.
۲) حلقههای موجود (در انگشتان) را قبل از شروع تورم دست خارج کنید و دست را بالا ببرید تا شدت تورم کاهش پیدا کند. موضع آسیبدیده را با پیچیدن دست در یک لایه پوششی، محافظت کنید.
۳) با استفاده از یک آویز بالا نگهدارنده ، دست آسیبدیده را به صورت عرضی روی بدن مصدوم نگه دارید.
۴) در صورت لزوم، با پیچیدن یک باند تا شده پهن به دور قفسه سینه و روی آویز، دست مصدوم را به بدن او ثابت کنید. سپس شرایط انتقال مصدوم به بیمارستان را فراهم کنید.
مدال:
کمک به فرد دچار آسیب زانو
آسیب زانو
زانو یک مفصل لولایی بین استخوان ران و استخوان درشتنی است. این مفصل میتواند تا شود، به حالت مستقیم درآید و در حالت تا شده، مختصری بچرخد. مفصل زانو توسط رباطها و عضلاتی قوی نگه داشته میشود و در جلو توسط یک استخوان پهن به نام کشکک محافظت میشود.
سطوح استخوانهای اصلی توسط لایههایی از غضروف حفاظت میشود. این ساختارها ممکن است در اثر ضربات مستقیم، چرخشهای شدید یا پیچخوردگیها دچار صدمه شوند. آسیبهای احتمالی زانو عبارتند از: شکستگی کشکک، پیچخوردگیها و صدمه به غضروف.
آسیب زانو ممکن است توانایی تا کردن مفصل را از مصدوم سلب کند و شما باید مطمئن شوید که مصدوم روی پای آسیبدیده، راه نرود. خونریزی یا تجمع مایعات در داخل مفصل زانو میتواند به تورم قابل توجه در اطراف مفصل منجر شود.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد که از محل آسیب انتشار پیدا میکند و در عمق مفصل مینشیند.
درد حاد در تلاش برای راست کردن پا (در صورتی که زانوی تا شده «قفل» شده باشد).
تورم سریع در مفصل زانو
اهداف
محافظت از زانو در راحتترین وضعیت (برای مصدوم)
فراهم کردن شرایط انتقال مصدوم به بیمارستان
۱) به مصدوم کمک کنید تا ترجیحاً روی یک پتو دراز بکشد تا بین او و زمین فاصله ایجاد شود. یک بالشتک نرم (مثل یک بالش، پتو یا کت) زیر زانوی آسیبدیده قرار دهید تا زانو را در راحتترین وضعیت نگه دارد.
هشدار!
سعی نکنید با وارد کردن نیرو، زانو را به حالت مستقیم درآورید. ممکن است جابهجا شدگی غضروف یا خونریزی داخلی، راست کردن مفصل زانو را غیرممکن کرده باشند.
مصدوم را از خوردن، آشامیدن و سیگار کشیدن منع کنید چون ممکن است در بیمارستان نیاز به بیهوشی عمومی داشته باشد.
مصدوم را از راه رفتن منع کنید.
۲) بالشتک نرم را به دور مفصل ببندید. با پیچیدن باند از میانه ران تا میانه ساق، بالشتک را محکم کنید.
۳) شرایط انتقال مصدوم به بیمارستان را فراهم کنید. مصدوم باید در وضعیت درمانی باقی بماند، پس انتقال باید توسط آمبولانس صورت گیرد.
آسیب ساق
آسیبهای ساق عبارتند از: شکستگیهای استخوان درشتنی و نازکنی و پارگی بافتهای نرم (عضلات، رباطها و تاندونها). شکستگیهای درشتنی معمولاً در اثر ضربات سنگین (مثلاً ناشی از سپر یک وسیله نقلیه در حال حرکت) روی میدهند. از آنجایی که بافت نرم اطراف درشتنی اندک است، شکستگی به احتمال زیاد با تولید زخم همراه خواهد بود. چرخشهایی که سبب پیچخوردگی مچ پا میشوند، میتوانند به شکستگی نازکنی منجر شوند.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد موضعی
تورم، کبودی و تغییر شکل پا
زخم باز
اهداف
بیحرکت کردن اندام پایینی
فراهم کردن شرایط انتقال فوری به بیمارستان
۱) به مصدوم کمک کنید تا دراز بکشد و با دقت، پای آسیبدیده را ثابت کنید و نگه دارید. اگر زخم باز وجود دارد، با ملایمت آن را برهنه کنید و خونریزی را درمان کنید. برای محافظت از محل آسیب، یک لایه پوششی روی آن قرار دهید.
۲) با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید. پای آسیبدیده را با دستان خود نگه دارید تا از جابهجایی محل شکستگی پیشگیری کنید. این عمل را تا زمان رسیدن آمبولانس، ادامه دهید.
احتیاط!
اگر مسیر انتقال مصدوم به بیمارستان احتمالاً طولانی و ناهموار است، بالشتکهایی را در سمت خارج پای آسیبدیده (از زانو تا انتهای پا) قرار دهید. با استفاده از باندهای تا شده پهن، مطابق روشی که در بالای صفحه تشریح شده است، پاها را ثابت کنید.
۳) اگر آمبولانس با تأخیر به محل میرسد، پای آسیبدیده را به پای دیگر ثابت کنید. اندام سالم را در کنار اندام آسیبدیده قرار دهید و باندها را از زیر هر دو پا بلغزانید. باندها را در مناطق مچ و انتهای پا و سپس زانوها قرار دهید. دو باند هم در بالا و پایین محل شکستگی اضافه کنید.
۴) بین دو ساق، بالشتک قرار دهید. با گره زدن در سمت سالم، باندها را محکم ببندید.
مورد خاص
شک به شکستگی نزدیک مچ پا به جای استفاده از یک باند به شکل « ۸ »، باندهای جداگانهای روی انتهای پا و بالاتر از مچ پا ببندید.
مدال:
چگونه به فرد دچار یخ زدگی کمک کنیم ؟
یخ زدگی
در این وضعیت، بافتهای اندامها (معمولاً انگشتان دست و پا) به دلیل درجه حرارت پایین دچار یخزدگی میشوند. در موارد شدید، این یخزدگی میتواند منجر به از دست دادن پایدار حس و نهایتاً پس از تخریب پایدار رگهای خونی، سبب گانگرن (مرگ بافت و سیاه شدن) شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از پاراسات ، یخ زدگی معمولاً در شرایط یخبندان یا هوای سرد و وزش شدید باد رخ میدهد. بهخصوص افرادی که نمیتوانند حرکت کنند، مستعد این وضعیت هستند. در بسیاری از موارد، یخزدگی با کاهش درجه حرارت بدن، همراهی دارد و این حالت را باید مطابق دستورالعمل آن درمان کرد.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
در ابتدا، احساس «سوزن سوزن شدن»
رنگپریدگی و به دنبال آن، کرختی
سخت و خشک شدن پوست
تغییر رنگ پوست در موضع آسیب: ابتدا سفید، سپس منقوط و آبی. در زمان بهبود، پوست میتواند قرمز، داغ، دردناک و تاولی شود. هرجایی که گانگرن روی دهد، بافت به دلیل فقدان جریان خون ممکن است سیاه شود.
اهداف
گرم کردن آهسته محل مبتلا به منظور پیشگیری از آسیب بافتی بیشتر
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) در صورت امکان، قبل از آب کردن یخ قسمت مبتلا، بیمار را به یک محل گرم منتقل کنید (مبحث « جابهجا کردن بیماران » را ببینید).
۲) دستکش، حلقه یا هر شیء فشارنده دیگر (مثل چکمه) را با ملایمت خارج کنید. قسمت مبتلا را به کمک دستان یا گوشه لباس خود و یا در حفره زیر بغل مصدوم گرم کنید. از مالش دادن قسمت مبتلا خودداری کنید چون این کار منجر به تخریب پوست و بافتهای دیگر میشود.
۳) قسمت مبتلا را در آب گرم حدوداً ۴۰ درجه سانتیگراد قرار دهید. پس از خشک کردن قسمت مبتلا، یک پانسمان سبک از جنس باند گازدار خشک روی آن قرار دهید.
۴) اندام مبتلا را بالا ببرید و نگه دارید تا تورم کاهش پیدا کند. در صورت وجود درد شدید در یک بزرگسال، میتوانید دو عدد قرص استامینوفن به بیمار بدهید. بیمار را به بیمارستان منتقل کنید.
احتیاط!
قسمت مبتلا را در مجاورت گرمای مستقیم قرار ندهید.
اگر خطر یخزدگی مجدد وجود دارد، از آب کردن یخ قسمت مبتلا خودداری کنید.
بیمار را از سیگار کشیدن منع کنید.
* کاهش درجه حرارت بدن
این حالت وقتی رخ میدهد که درجه حرارت بدن به زیر ۳۵ درجه سانتیگراد سقوط کند. آثار این وضعیت، بسته به سرعت شروع آن و سطحی که درجه حرارت بدن تا آن حد سقوط میکند، متغیر است. کاهش متوسط درجه حرارت معمولاً بهطور کامل بهبود پیدا میکند. کاهش شدید درجه حرارت (وقتی حرارت مرکزی بدن به زیر ۳۰ درجه سانتیگراد سقوط کند) اغلب (البته نه همیشه) کشنده است. با این حال، صرفنظر از مقدار کاهش درجه حرارت، شروع و تداوم اقدامات نجاتدهنده حیات تا زمانی که یک پزشک برای ارزیابی بیمار برسد، همیشه ارزشمند است.
* عوامل ایجادکننده کاهش درجه حرارت
کاهش درجه حرارت در منازلی که خوب گرم نمیشوند، میتواند طی چند روز بروز کند. شیرخواران، افراد بیخانمان، سالمندان و افراد لاغر و نحیف، مشخصاً آسیبپذیر هستند. کمبود فعالیت (بدنی)، بیماری مزمن و خستگی، همگی میزان خطر را افزایش میدهند؛ الکل و مواد مخدر میتوانند وضعیت را تشدید کنند. همچنین ممکن است کاهش درجه حرارت در اثر مواجهه طولانیمدت با سرمای خارج از ساختمان رخ دهد . هوای وزنده اثر سرمایشی بیشتری نسبت به هوای راکد دارد. بنابراین، «عامل باد ـ سرما»ی زیاد میتواند به مقدار زیادی خطر بروز کاهش درجه حرارت را در فرد افزایش دهد. مرگ ناشی از فرو رفتن در آب سرد میتواند به دلیل کاهش درجه حرارت باشد نه غرق شدگی. وجود آب سرد در اطراف بدن ۳۰ بار سریعتر از هوای سرد، بدن را سرد میکند و دمای بدن با سرعت بیشتری سقوط میکند.
تشخیص
با پیشرفت این وضعیت ممکن است موارد زیر ظاهر شوند:
- لرزیدن و پوست خشک، رنگ پریده و سرد
- بیتفاوتی، عدم آگاهی نسبت به زمان و مکان یا رفتار غیرمنطقی؛ گاهی، پرخاشگری
- بیحالی یا اختلال هوشیاری
- تنفس کند و کمعمق
- نبض کند و ضعیف. در موارد شدید، ممکن است قلب از ضربان بایستد.
اهداف
پیشگیری از اتلاف گرمای بیشتر از بدن
گرم کردن بیمار به طور آهسته
در صورت لزوم، فراخوانی کمکهای پزشکی
* درمان در شرایط داخل ساختمان
۱) در مورد بیماری که از خارج ساختمان به داخل آورده شده است، به سرعت لباسهای مرطوب را با لباسهای گرم و خشک تعویض کنید.
۲) در صورتی که بیمار جوان و خوش بنیه است و میتواند بدون کمک وارد وان حمام شود، میتوان برای گرم کردن مجدد او از حمام استفاده کرد. آب باید گرم باشد نه خیلی داغ (تقریباً ۴۰ درجه سانتیگراد).
۳) بیمار را در بستر قرار دهید و مطمئن شوید که او کاملاً پوشیده شده است. به بیمار نوشیدنیهای گرم، سوپ یا غذاهای پرانرژی مثل شکلات بدهید تا به گرم شدن مجدد او کمک کنید.
* مورد خاص
کاهش درجه حرارت در سالمندان
سالمندان ممکن است با سرعت کمتر و طی چندین روز دچار کاهش درجه حرارت شوند. افراد سالمند اغلب از تغذیه و گرمایش کافی برخوردار نیستند و احتمالاً بیشتر دچار بیماریهای مزمنی میشوند که تحرک آنها را مختل میکند.
هنگام درمان یک سالمند مبتلا به کاهش درجه حرارت، مراقب باشید که وی را بهطور آهسته گرم کنید. بیمار را در اتاقی که درجه حرارت آن تقریباً ۲۵ درجه سانتیگراد است، با پتو بپوشانید. اگر بیمار را خیلی سریع گرم کنید، ممکن است خون بهطور ناگهانی از قلب و مغز به سطح بدن منتقل شود.
همیشه با یک پزشک تماس بگیرید زیرا کاهش درجه حرارت میتواند علایم سکته مغزی، حمله قلبی یا کمکاری غده تیرویید را بپوشاند یا آنکه همراه با آنها بروز کند.
احتیاط!
به بیمار سالمند اجازه ندهید که برای گرم کردن بدن خود از حمام استفاده کند (گرم شدن ناگهانی میتواند سبب انحراف ناگهانی خون از قلب و مغز به سطح بدن شود).
- هیچ منبع گرمایی (مثل بطری آب داغ یا بخاری) را در مجاورت بیمار قرار ندهید چون این کار میتواند خون را خیلی سریع جابهجا کند. بهعلاوه، این وسایل ممکن است منجر به سوختگی در بیمار شود.
- الکل منجر به بدتر شدن کاهش درجه حرارت میشود.
– با ملایمت به بیمار رسیدگی کنید زیرا در موارد شدید، جابهجایی یا درمان شتابزده میتواند قلب را از ضربان باز نگه دارد.
۴) علایم حیاتی بیمار (سطح پاسخدهی، تنفس، نبض و درجه حرارت) را بهطور مرتب کنترل و ثبت کنید.
۵) اگر ذرهای در مورد وضعیت بیمار مشکوک هستید، تماس با یک پزشک بسیار حایز اهمیت است. اگر کاهش درجه حرارت در یک فرد سالمند یا شیرخوار روی داده است، همیشه باید کمک پزشکی درخواست کنید.
* مورد خاص
کاهش درجه حرارت در شیرخواران
روشهای تنظیم دمای بدن در شیرخواران تکامل نیافته است، به همین جهت یک شیرخوار ممکن است در یک اتاق سرد دچار کاهش درجه حرارت شود. پوست شیرخوار ممکن است سالم بهنظر برسد اما در لمس، سرد است؛ وی ممکن است شل و بیحال بوده، بهطور غیرمعمول ساکت باشد و از خوردن شیر امتناع کند. با پوشاندن شیرخوار در پتو و گرم کردن اتاق، وی را به تدریج گرم کنید. در صورتی که مشکوک هستید که شیرخواری دچار کاهش درجه حرارت هست یا خیر، همیشه باید با یک پزشک تماس بگیرید.
برچسب هاآشنایی با امداد رسانی و کمکهای اولیه,
شکستگی انگشت و قفسه سینه
سوختگی
یخ زدگی
آسیب زانو و آرنج
ایست قلبی
جسم خارجی در چشم
و...........
متن کامل مقاله در ادامه مطلب
در ۲۴ ژوین ۱۹۸۴ نام شهر کوچکی به اسم Solferino در استان Mantoue واقع در شمال ایتالیا در تاریخ برای همیشه ثبت شد. این در زمانی بود که ارتش franco-pemontaise به سرکردگی ناپلیون سوم اطریشیان را شکست داد. این جنگ خونین هزاران مجروح داشت که معالجه نکردن انان منجر به مرگشان شد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، یک سویسی به نام Henry Dunant که شاهد این تراژدی بود به کمک افراد محلی در صدد کمک به مجروهان برامد. او بدون تعصب و تبعیض به یاری مجروهان هر دو سپاه شتافت. اولین داوطلبین این کمک به مجروهین جنگی فریاد میزدند Tutti fratelli یعنی ما همگی برادریم.
Henry Dunant در بازگشت اولین خبر جنگی خود را به نام خاطره ای از سولفرینو نوشت و در ان نفرت انگیز بودن جنگ را خاطر نشان کرد.
از ان زمان به بعد هزارن فرد سرباز یا غیر سرباز و زندانیان حق این را یافتند تا برای اینکه لحظات ازمایشهای سخت و دردها کمتر ظالمانه باشند از این حرکت برادرانه یا کمک برخوردار شوند.
ایده Henry Dunant منجر به تشکیل کمیته ای ۵ نفره در سویس برای بررسی امکانات اجرای عملیات کمک رسانی به مجروحین جنگی شد.
یک کنفرانس بین امللی در ژنو انجام شد و ۱۶ کشور که یکی از انها کشور فرانسه بود در این کنفرانس حضور یافتند. انان تصمصم گرفتند که در هر کشور کمیته های کمک رسانی تشکیل دهند و یک نشان و علامت نیز برای این کمیته ها انتخاب کردند : صلیبی سرخ بر زمینه ای سفید.
این دولتها همچنین قوانینی بین المللی در مورد اسرای جنگی که در جنگ شرکت نمی کنند وضع کردند که تحت عنوان کنوانسیون ژنو که اولین انها در ۲۲ اوت ۱۸۶۴وضع شد معروفند.
جایزه صلح نیز توسط کارخانه دار سویدی (۱۸۳۳-۱۸۹۶) Alfred Bernhard Nobel ایجاد شد و در قوانین ان قید شده بود که این جایزه میبایست هر سال به افرادی که در برادری بین ملت ها سهم بسزایی داشته و تلاش کرده اند اهدا شود.
تنها جایزه صلح نوبل در زمان جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷ به کمیته بین المللی صلیب سرخ اهدا شد و همچنین در سال ۱۹۴۴ این کمیته به خاطر تلاش بی وقفه در طول جنگ جهانی دوم باری دیگر جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.
در سال ۱۹۶۳ یا صدمین سال تاسیس صلیب سرخ جایزه صلح نوبل به کمیته بین المللی صلیب سرخ و مجمع متحد صلیب سرخ و هلال احمر که امروزه فدراسیون بین المللی مجتمع صلیب سرخ و هلال احمر میباشد تعلق گرفت.
نارسایی و ناراحتی قلب
چگونه متوجه ناراحتی قلبی بشویم؟
فردی که دچار ناراحتی قلبی میشود شکایت از دردهای شدیدی در قفسه سینه خواهد کرد که همانند منگنه ای او را میفشرد. مضطرب است. همچنین ممکن است دردی در بازو یا در پشت قفسه سینه یا فک یا شکم داشته باشد.
چه باید کرد؟
باید به او پیشنهاد داد که دراز بکشد مگر اینکه خود او حالت دیگری را ترجیح بدهد.
سپس باید از او پرسید که از چه زمانی دردش اغاز شده است و ایا اولین بار است که چنین دردی را دارد یا خیر. در صورتیکه قبلا هم دچار این درد گشته ایا دارویی استفاده میکرده است؟ ایا تحت مداوا و زیر نظر پزشک میباشد؟ ایا تا به حال در بیمارستان بستری شده است؟ جواب این سوالها میتواند برای توضیح دقیق به پزشک اورژانس و کمک بهتر و سریعتر موثر باشد.
تا رسیدن پزشک یا انتقال بیمار به بیمارستان در صورتیکه برای اینگونه دردها دارویی میخورده است ان دارو را به اندازه ای که توسط پزشک تجویز شده به اوبدهید ولی بهیچوجه سعی نکنید که سرخودی خود دارویی برای رفع دردها به او بدهید. تا رسیدن پزشک و یا امبولانس در کنار او بمانید.
از کار ایستادن قلب :
شخصی که دچار سکته قلبی شده در حالت بیخودی فرو میرود و عکس العملی نشان نمیدهد و هرگاه از او سوال کنید جواب نداده و نفس هم نمی کشد.
از کار ایستادن قلب در بزرگسالان اغلب بعد از توقف تنفس و یا انفارکتوس پیش میاید.
چه باید کرد؟
فرد در حالت بیخودی بوده و عکس العملی نشان نمیدهد.
ارام و با احتیاط سر او را نظیر شکل زیر به عقب کشیده و چانه اش را به طرف بالا بگیرید تا مانع از افتادن زبان به عقب و گلو شده و تنفس را مشکل کند. داخل دهان او را نگاه کنید تا اگر چیزی نظیر پروتز یا دندان مصنوعی دارد ان را در اورید.
از تنفس نکردن مطمین شوید. دقت کنید و اگر شکم و سینه ان شخص بالا و پایین نمیشود و هیچگونه صدای نفسی و دمی مشاهده نمیگردد یعنی عمل تنفس متوقف گشته است. اگر شخص دیگری حضور دارد از او بخواهید که بلافاصله برای خبر کردن پزشک و امبولانس اقدام کند و در غیر اینصورت خود اینکار را بکنید.
تا قبل از رسیدن انان اقدام به دادن تنفس مصنوعی کنید. با هر دمی که در دهان او میدمید قفسه سینه اش بالا خواهد امد.
اگر با تنفس مصنوعی عکس العملی مشاهده نکردید تنفس دادن و ماساژ قلب را تواما انجام دهید.
برای اینکار ۱۵ بار برقسمت تحتانی قفسه سینه در زیر محل تلاقی دنده ها و هر دقیقه ۱۰۰ بار فشار دهید.
بعد از هر ۱۵ بار فشار بر قفسه سینه دوبار عمیقا در دهانش بدمید و بلافاصله دوباره ۱۵ بار برقسمت تحتانی قفسه سینه همانند قبل فشار دهید. مرتبا دقیقه ای یکبار دقت کنید تا بینید که ایا فرد عکس العملی نشان میدهد یا خیر و اگر باز هم تنفس نمیکرد این روش را ادامه دهید.
روش تنفس دهان به دهان :
با یک دست چانه را به طرف بالا کشیده و با انگشت شصت دهان را باز کنید. دست دیگر را روی پیشانی قرار داده و سر را بعقب کشیده و با انگشتان منافذ بینی را همانند گیره ای برای مانع شدن خروج هوا محکم ببندید. دهانتان را بر روی دهان شخص قرار داده و هوا را به تدریج در دهان او تا بالا امدن قفسه سینه بدمید. سپس دهانتان را از روی دهان او برداشته صاف بنشینیدو نفس بکشید و منتظر شوید تا قفسه سینه فرد دوباره خالی از هوا شود و فرو رود. این عمل را تا رسیدن به نتیجه ادامه دهید.(عکسهای تنفس دهان به دهان را بالاتر مشاهده میکنید.
در زمانی که فرد شروع به نفس کشیدن کرد او را به پهلو قرار دهید. زانو زده و پاهای او را در کنار هم قرار دهید. بازوی او را که به شما نزدیکتر است در زاویه راست بدنش قرار داده و ارنجش را در حالیکه کف دستش رو به بالاست خم کنید.
پشت دست دیگرش را بفل گوش او که در سمت شما میباشد قرار دهید. اینکار برای ثابت نگاه داشتن سر و مانع شدن از خطر صدمه دیدن مهره های پس گردن میباشد.
با دست دیگر خود پای دیگر او را گرفته زانویش را خم کرده و بلند کنید و به ارامی در حالی که زانویش را به سمت خود میکشد و در حالیکه دست او را همچنان که در کنار گوشش قرار داده اید و بدون اینکه سرش حرکت کند بدن او را چرخانده و او را به پهلو قرار دهید.
زانوی خم شده را طوری قرار دهید که زاویه ای مستقیم با باسن داشته باشد و طوری بر زمین تکیه کند که ثابت بوده و مانع حرکت وی شود و دهانش را باز بگذارید. (تصویرهای زیر )
توجه داشته باشید که هرگز زمانی که شروع به نفس کشیدن کرد و تا زمانی که هنوز بخود نیامده است هرگز او را به پشت نباید نگاه دارید بلکه همانطور که بالاتر توضیح داده شد باید او رد به پهلو قرار دهید.
روش ماساژ دادن قلب :
برای ماساژ دادن قلب حتما باید فرد را روی محلی صاف و سخت نظیر چوب یا زمین قرار داد و نه روی تختخواب.
درکنار فرد و نزدیک قفسه سینه او زانو زده و تکمه های لباس او را باز کنید بطوری که قفسه سینه کاملا لخت باشد.
قسمت پایین یک کف دست خود را بدون اینکه فشاری وارد کنید در نیمه پایینی قفسه سینه قرار داده و دست دیگر خود را در قسمت بالای قفسه سینه و به طوری که انگشتان روی قفسه سینه گذاشته نشوند. سپس بدون اینکه دستهایتان را از روی قفسه بردارید در هر دقیقه و منظما ۱۰۰ بار بر روی قفسه سینه فشار وارد کنید. بعد از هر ۱۵ بار که این عمل را انجام دادید دو بار تنفس دهان به دهان به گونه ای که بالاتر گفته شد بدهید.
بیهوشی و اغما
فردی که در حالت بیخودی و بیهوشی و یا اغماست نه قادر است که به سوالاتی ساده نظیر صدای مرا میشنوید؟ چه اتفاقی افتاده؟ جواب دهد ونه به انچه که به او گفته میشد نظیر چشمهایتان را
باز نید و یاذدست مرا بفشارید عمل کند.
چه باید کرد؟
همانگونه که در بالاتر برای فردی که دچار نارحتی قلبی توضیح داده شده باید عما شود و اورا به همان صورت به پهلو و دهان باز دراز کرده و برای اینکه راحتتر تنفس کند دکمه های پیراهن او را در قسمت قفسه سینه باز کنید.
سوختگی
چه بایدکرد
به مدت ۵ دقیقه محل سوختگی را بدون مالش ان در زیر اب سرد قرار دهید.
اگر قسمت سوخته شده در زیر لباس قرار گرفته لباس را از تن شخص در اورید مگر اینکه لباس بر اثر سوختگی به بدن چسبیده باشد.
اگر وسعت سوختگی زیاد است و یا طاول هایی بیش از وسعت کف دست فرد وجود دارند سوختگی مهم به حساب میاید و میبایست شخص را از سمتی که سوخته نشده دراز کرد. اما اگر مشکل تنفسی دارد او را به حالت نیمه نشسته قرار داده و بلافاصله اتش نشانی و امبولانس و پزشک را مطلع کنید و تا رسیدن انان مراقب فردی که دچار سوختگی شده باشید.
اگر سوختگی از اهمیت زیادی بر خوردار نیست میتوان محل سوختگی را برای التیام درد بیشتر از ۵ دقیقه در زیر اب سرد قرار داد. اما مراقب باشید و اگر محل سوختگی گرم بود و یا ورم کرد و یا پس از گذشت ۲۴ ساعت همچنان درد داشت میبایست به پزشک مراجعه کرد.
چرا محل سوختگی را در زیر اب سرد میگیریم؟
- این عمل باعث خنک شدن محل سوختگی میشود
- درد سوختگی را التیام میدهد
- در صورتیکه سوختگی با موادشیمیایی باشد مانع وسعت و عمیق شدن سوختگی میگردد
- در صورتیکه سوختگی مهم باشد حداکثر میبایست که محل سوختگی را ۵ دقیقه در زیر اب سرد قرار داد چون بیشر از ۵ دقیقه منجر به سرد شدن بدن فرد خواهد شد.
خوردن مواد شیمیایی
فرد را دراز کرده و بدون اتلاف وقت و سریعا گروه امداد را خبر کنید.
- به هیچوجه هیچگونه نوشیدنی به شخص ندهید چون خطر استفراغ شخص و بالا اوردن ماده شیمیایی وجو دارد
- به هیچوجه شخص را مجبور به استفراغ نکنید چون عبور مجدد ماده شیمیایی از مجراهای گوارشی زخمهای ایجاد شده را بیشتر و عمیقتر خواهد کرد.
جراحت
چگونه جراحتی مهم را تشخیص دهیم؟
اگر وسعت جراحت زیاد و جراحت الوده میباشد و یا جسمی خارجی در داخل جراحت است و یا جراحت روی شکم و یا سینه و یا چشم میباشد باید به ان اهمیت داده شده و جدی گرفته شود.
چه باید کرد؟
بطور عموم بهتر است که شخص را دراز کنید و مانع تقلا و تلاش او شده و بگذارید استراحت کند.
گروه امداد را خبر کرده و تا رسیدن انان مراقب فرد باشید.
موارد استثنایی :
- اگر جراحت در قسمت قفسه سینه میباشد شخص را به حالت نیمه نشسته نگاه دارید تا مشکلی برای تنفس نداشته باشد.
- اگر جراحت در ناحیه شکم میباشد فرد را دراز کرده و زانوهایش را برای تخفیف دادن درد و کمک به راحتتر تنفس کردن خم کنید.
- اگر جراحت در چشم میباشد فرد را به پشت خوابانده و سر او را به عقب خم کرده و چشمش را ببندید.
کارهایی که هرگز نباید کرد :
- ایستاده نگاه داشتن شخص
- ضد عفونی کردن جراحت
- بیرون کشیدن جسمی خارجی از جراحت
- غذا و یا نوشیدنی دادن به فرد
خفگی
گاهی به هنگام عمل بلع لقمه در گلو و یا مجرای تنفسی گیر کرده و تولید خفگی میکند و شخص نه قادر است نفس بکشد و نه صحبت و نه سرفه کند.
چه باید کرد؟
سریع پنج ضربه با کف دست به پشت شخص بزنید :
پشت سر شخص که نشسته است یا ایستاده بایستید او را به طرف جلو خم کرده و در حالی که یک دست خود را روی قفسه سینه او قرار داده اید با دست دیگر خود پنج ضربه محکم به قسمت فوقانی پشت او مطابق شکل بزنید.
در صورتیکه روش بالا موفقیت امیز نبود عمل Heimlich را انجام دهید :
- مطابق شکل در حالی که پشت سر او قرار گرفته اید بازوهایتان را از زیر بازوهای او رد کنید
- یک دست خود را مشت کرده و بالای ناف او قرار دهید
- دست دیکر خود را بر روی مشت خود قرار دهید
- مشت خود راخیلی محکم به سمت خود و به طرف بالا فشار دهید
این عمل را پنج بار تکرار کنید.
عمل Heimlich باعث میشود تا فشار وارده بر بالای ناف فشار به شش ها وارد کرده و لقمه یا جسمی که در مجرای تنفسی گیر کرده به خارج پرتاب شود.
گرفتن مجرای تنفسی در نزد کودکان بیشتر از یکسال :
به همان ترتیبی که در مورد بزرگسالان گفته شد ولی با احتیاط بیشتر عمل کنید و قدرت ضربه ای که وارد میکنید میباید مناسب با وزن و سن کودک باشد.
گرفتن مجرای تنفسی در نزد نوزادان :
- نوزاد را به روی شکم و در حالیکه سرش کمی سرازیر است روی ساعد خود قرار داده و با دست خود ۵ ضربه به
قسمت فوقانی پشت او بزنید
- در همان حالتی که هنوز رو به شکم میباشد با انگشتان جسم را از دهان او بیرون بکشید و احتیاط کنید تا انگشتانتانرا در حلقش فرو نکنید.
در صورتیکه با این عمل موفق به خارج کردن جسم نشدید :
- نوزاد را به پشت روی پاها و ساعد خود قرار داده و سر او را به پایین خم کنید
- با دو انگشت در وسط سینه و در زیر محل تلاقی دنده ها فشار دهید و توجه داشته باشید که روی محل تلاقی
دنده ها فشار ندهید
کمکهای اولیه به غریق بزرگسال :
در صورتیکه غریق نفس نمیکشد بلافاصله گروه امداد را خبر کنید.
تا رسیدن کمک غریق را روی زمین دراز کنید و همانطور که بالاتر برای کمک به فردی که دچار ناراحتی قلبی شده عمل کنید یعنی :
تنفس دهان به دهان :
با یک دست چانه را به طرف بالا کشیده و با انگشت شصت دهان را باز کنید. دست دیگر را روی پیشانی قرار داده و سر را بعقب کشیده و با انگشتان منافذ بینی را همانند گیره ای برای مانع شدن خروج هوا محکم ببندید. دهانتان را بر روی دهان شخص قرار داده و هوا را به تدریج در دهان او تا بالا امدن قفسه سینه بدمید. سپس دهانتان را از روی دهان او برداشته صاف بنشینیدو نفس بکشید و منتظر شوید تا قفسه سینه فرد دوباره خالی از هوا شود و فرو رود. این عمل را تا رسیدن به نتیجه ادامه دهید.(عکسهای تنفس دهان به دهان را بالاتر مشاهده میکنید
در زمانی که فرد شروع به نفس کشیدن کرد او را به پهلو قرار دهید. زانو زده و پاهای او را در کنار هم قرار دهید. بازوی او را که به شما نزدیکتر است در زاویه راست بدنش قرار داده و ارنجش را در حالیکه کف دستش رو به بالاست خم کنید.
پشت دست دیگرش را بفل گوش او که در سمت شما میباشد قرار دهید. اینکار برای ثابت نگاه داشتن سر و مانع شدن از خطر صدمه دیدن مهره های پس گردن میباشد.
با دست دیگر خود پای دیگر او را گرفته زانویش را خم کرده و بلند کنید و به ارامی در حالی که زانویش را به سمت خود میکشد و در حالیکه دست او را همچنان که در کنار گوشش قرار داده اید و بدون اینکه سرش حرکت کند بدن او را چرخانده و او را به پهلو قرار دهید.
زانوی خم شده را طوری قرار دهید که زاویه ای مستقیم با باسن داشته باشد و طوری بر زمین تکیه کند که ثابت بوده و مانع حرکت وی شود و دهانش را باز بگذارید. (تصویرهای زیر )
توجه داشته باشید که هرگز زمانی که شروع به نفس کشیدن کرد و تا زمانی که هنوز بخود نیامده است هرگز او را به پشت نباید نگاه دارید بلکه همانطور که بالاتر توضیح داده شد باید او رد به پهلو قرار دهید.
در صورتیکه غریق نفس میکشید :
ماساژ دادن قلب :
برای ماساژ دادن قلب حتما باید فرد را روی محلی صاف و سخت نظیر چوب یا زمین قرار داد و نه روی تختخواب.
درکنار فرد و نزدیک قفسه سینه او زانو زده و تکمه های لباس او را باز کنید بطوری که قفسه سینه کاملا لخت باشد.
قسمت پایین یک کف دست خود را بدون اینکه فشاری وارد کنید در نیمه پایینی قفسه سینه قرار داده و دست دیگر خود را در قسمت بالای قفسه سینه و به طوری که انگشتان روی قفسه سینه گذاشته نشوند. سپس بدون اینکه دستهایتان را از روی قفسه بردارید در هر دقیقه و منظما ۱۰۰ بار بر روی قفسه سینه فشار وارد کنید. بعد از هر ۱۵ بار که این عمل را انجام دادید دو بار تنفس دهان به دهان به گونه ای که بالاتر گفته شد بدهید.
کمکهای اولیه به غریق نوزاد :
۱ – در صورتیکه نوزاد نفس نمیکشد به او تنفس دهان به دهان و بینی بدهید.
دهانتان را طوری بر روی صورت نوزاد قرار دهید که هم در دهان و هم در بینی او همزمان بدمید. عمل نفس
دمیدن
در دهان و بینی نوزاد باید سریعتر از دمیدن نفس در دهان بزگسالان بوده ولی ملایمتر باشد.
اگر بعد از دو دمیدن در دهان و بینی او نوزاد هنوز تنفس نمیکرد و یا به سرفه نیفتاد بلافاصله اقدام به ماساژ قلبی
بکنید.
۲ – برای ماساژ دادن قلب نوزاد فقط باید دو انگشت به کار برد. در روی خطی فرضی که از زیر دو سر سینه هایش
میگذرد با دو انگشت فشار دهید.
سرعت این فشارها باید ۱۰۰ فشار در هر دقیقه باشد. بعد از هر پنج بار فشار در قسمت تحتانی قفسه سینه و زیر
محل تلاقی دنده ها یکبار با دهان و همزمان در بینی و دهان او بدمید. این عمل را تا رسیدن گروه امداد ادامه دهید
باز کردن راه هواییAir way
اولین قدم باز کردن راه هوایی فرد است .در فرد بیهوش تمامی ماهیچه ها شل شده اند.عضلات زبان و گردن هم از این قاعده مستثنی نیستند و احتمال دارد که زبان به طرف حلق بر گردد و راه هوایی را مسدود کند .
کف دست را روی پیشانی مصدوم گذاشته و سر او را به طرف عقب بر گردانید . همزمان با این کار دست دیگر را زیر چانه او قرار داده و به سمت بالا فشار دهیدبه طوریکه دندانهای فک بالا و پایین در مقابل هم قرار گیرند . در صورت انجام صحیح این مراحل شما موفق به باز کردن را ه هوایی مصدوم خواهید شد .
دادن تنفس مصنوعیBreathing
پس از بازکردن راه هوایی باید از وضعیت تنفس مصدوم أگاه باشید.ابتدا قفسه سینه فرد را برهنه کنید.
اگر صورت مصدوم کبود و رنگ پریده باشد .
نه جریان هوا از بینی و دهان فرد حس شو د و نه صدایی که نشانگر جریان هوا باشد به گوش برسد.
قفسه سینه حرکت نداشته باشد.
تنفس وی قطع شده است و باید تنفس مصنوعی را آغاز کنید حتی اگر نتوانستید تشخیص دهید که فرد مذکورتنفس دارد یا نه نفس مصنوعی را آغاز کنید چون اگر فرد تنفس داشته باشد شما در هنگام تنفس مصنوعی متوجه می شوید.
* تکنیک دادن تنفس مصنوعی *
سررابه عقب متمایل کنید به صورتیکه دهان کمی بازتر باشد (نحوه باز کردن راه هوایی در مبحث قبل آمده است.)با انگشتان دستی که روی پیشانی مصدوم است سوراخهای بینی فرد را ببندید .
دهان خود را روی دهان مصدوم بگذارید بطوریکه , لبهای شما کاملا اطراف دهان اورا بگیرد.با یک بازدم عمیق هوارا وارد دهان فرد مصدوم کنید.همزمان از گوشه چشم خودبه قفسه سینه فردنگاه کنید وببینید آیا هنگامی که درون مجاری هوایی اومی دمید قفسه سینه بالا می رود یا نه ؟
وقتی قفسه سینه فرد بالا می آید تنفس را قطع کنید ودهان خود را از دهان فرد دا کرده و بینی اورا آزاد بگذارید و خودتان برا ی تنفس بعدی نفس بگیرید.
هنگام تنفس موثر سینه وشکم مصدوم بالاو پایین می آید , احیاگر حس می کند که بادکنکی را پر میکند و پس از دمیدن حجم معینی , مقابل ورود هوای اضافه تر مقاومت احساس میکند .به تدریج رنگ پوست فرد از زردی و کبودی به صورتی تغییر می یابد
منبع :
Futura-Sciences
جسم خارجی در چشم
جسم خارجی در چشم عبارت است از وجود یک تکه کوچک فلز، چوب، سنگ، شن، رنگ، یا سایر اجسام خارجی در چشم. درد، تحریکپذیری، قرمزی شدید چشم ، احساس ساییده شدن چیزی به چشم هنگام پلک زدن از علایم شایع جسم خارجی هستند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، جسم خارجی معمولاً با چشم غیرمسلح قابل دیدن است. البته گاهی جسم خارجی خیلی کوچک است و در زیر پلک گیر میافتد، که در این صورت تنها با معاینه چشم پزشکی میتوان آن را دید.
علل :
وجود باد ، هوای پر از گرد و غبار، داشتن مشاغلی مثل نجاری ، تراشکاری ، آهنگری یا سنگخردکنی که در طی آنها قطعات ریز چوب یا سایر مواد با شتاب زیاد به اطراف پخش میشوند، از عوامل افزایش دهنده خطر جسم خارجی چشم هستند. برای پیشگیری، اگر شغل یا فعالیت شما از نوعی است که احتمال آسیب به چشم وجود دارد، از وسایل محافظتکننده چشم استفاده کنید.
علایم شایع
درد، تحریکپذیری، قرمزی شدید چشم
جسم خارجی معمولاً با چشم غیرمسلح قابل دیدن است. البته گاهی جسم خارجی خیلی کوچک است و در زیر پلک گیر میافتد، که در این صورت تنها با معاینه چشمپزشکی میتوان آن را دید.
احساس ساییده شدن چیزی به چشم هنگام پلک زدن
علل
وجود باد
داشتن مشاغلی مثل نجاری یا سنگخردکنی که در طی آنها قطعات ریز چوب یا سایر مواد با شتاب زیاد به اطراف پخش میشوند.
عوامل افزایش دهنده خطر
هوای پر از گرد و غبار، شغل ها و فعالیت هایی نظیر نجاری، تراشکاری یا آهنگری که منجر به پخش شدن ذرات ریزی نظیر چوب به داخل هوا می شود.
پیشگیری
اگر شغل یا تفریح مورد علاقه شما از نوعی است که احتمال آسیب به چشم وجود دارد، از وسایل محافظتکننده چشم استفاده کنید.
عواقب موردانتظار
اکثر اجسام خارجی را میتوان بهراحتی تحت بیحسی موضعی چشم در مطب پزشک یا درمانگاه اورژانس درآورد.
عوارض احتمالی
عفونت، خصوصاً اگر جسم خارجی بهطور کامل برداشته نشود.
آسیب شدیدتر و دایمی چشم در اثر نفوذ جسم خارجی به لایههای عمقیتر چشم
قسمتهایی از چشم که ممکن است جسم خارجی وارد آن شود عبارتند از:
* قسمت خارجی چشم
* پشت پلک
* خرده های فلز که با سرعت زیاد به چشم برخورد می کنند می توانند بداخل چشم رفته و در آنجا مستقر شوند .
درمان
اصول کلی
از کس دیگری بخواهید شمار را به مطب پزشک یا درمانگاه اورژانس برساند. خودتان سعی نکنید رانندگی کنید.
چشم خود را نمالید.
حتیالامکان چشم خود را تا زمان معاینه بسته نگاه دارید.
طی معاینه چشم ممکن است روی چشم با یک ماده بیخطر (فلورسئین) رنگآمیزی گردد تا جسم خارجی بهتر دیده شود. بعد از رنگآمیزی، چشم با یک عدسی با درشتنمایی بالاتر تحت معاینه قرار میگیرد.
روش درآوردن جسم خارجی برحسب اندازه و محل آن در چشم تعیین میشود.
پس از درآوردن جسم خارجی، یک پوشش روی چشم گذاشته میشود تا چشم بسته بماند.
پس از ۲-۱ روز چشم باید مجدداً تحت معاینه قرار گیرد.
اکثر اجسام خارجی را میتوان بهراحتی تحت بیحسی موضعی چشم در مطب پزشک یا درمانگاه اورژانس درآورد. در صورت وجود جسم خارجی در چشم:
چشم خود را نمالید.
حتیالامکان چشم خود را تا زمان معاینه بسته نگاه دارید.
طی معاینه چشم ممکن است روی چشم با یک ماده بیخطر (فلورسئین) رنگآمیزی گردد تا جسم خارجی بهتر دیده شود. بعد از رنگآمیزی، چشم با یک عدسی با درشتنمایی بالاتر تحت معاینه قرار میگیرد.
روش در آوردن جسم خارجی برحسب اندازه و محل آن در چشم تعیین میشود.
پس از در آوردن جسم خارجی، یک پوشش روی چشم گذاشته میشود تا چشم بسته بماند.
پس از ۲-۱ روز چشم باید مجدداً تحت معاینه قرار گیرد.
قطره چشمی حاوی آنتی بیوتیک برای پیشگیری از عفونت ، داروهای ضددرد و قطره چشمی بیحسکننده از داروهایی است که بکار میروند.
داروها
قطره چشمی حاوی آنتیبیوتیک برای پیشگیری از عفونت.
امکان دارد داروهای ضددرد تجویز شوند.
قطره چشمی بیحسکننده
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
پس از درآوردن جسم خارجی و نهایتاً برداشتن پوشش روی چشم، فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های عادی خود را تدریجاً از سرگیرید.
رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمیشود.
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر در چشم شما جسم خارجی رفته است. این یک اورژانس بهشمار میرود.
اگر یکی از موارد زیر پس از درآوردن جسم خارجی رخ دهد:
ـ درد زیادتر شود و در عرض ۲ روز رفع نشود.
ـ تب بهوجود آید.
ـ بینایی دچار مشکل شود.
عوارض
عفونت (خصوصاً اگر جسم خارجی بهطور کامل برداشته نشود) و آسیب شدیدتر و دایمی چشم در اثر نفوذ جسم خارجی به لایههای عمقیتر چشم از عوارض احتمالی هستند. اگر در چشم جسم خارجی رفته باشد، یک اورژانس بهشمار میرود. اگر پس از درآوردن جسم خارجی ، درد زیادتر شود و در عرض ۲ روز رفع نشود، تب بهوجود آید و یا بینایی دچار مشکل شود، بیمار باید مجددا به پزشک مراجعه نماید.
برای خارج کردن جسم خارجی از چشم چه باید کرد ؟
وارد شدن جسم خارجی به چشم به خودی خود ممکن است به چشم آسیب بزند. و ممکن است تلاش شما برای خارج کردن آن این آسیب را بیشتر می کند.
جسم وارد شده ممکن است در قرنیه یا ملتحمه فرو رفته یا بچسبد و ایجاد ناراحتی ، اشگریزش و ترس از نور بکند . در این موارد هرگز نباید چشم را دستکاری کرد یا شست زیرا ممکن است بدتر بشود . تنها باید چشم را بآرامی معاینه کرد و محل چسبیدن جسم خارجی را پیدا نمود . اگر در پلک بالا یا پائین و یا در بن بستهای چشم باشد بعد از ملاحظه آن با پنبه یا پنس تمیز میتوان آنرا خارج کرد .
اگر جسم خارجی یک تکه کوچک فلز، چوب، سنگ، شن، رنگ، یا سایر اجسام خارجی نوک تیز است حتما به پزشک مراجعه کنید . اما برای خارج کردن گرد و غبار، مژه یا سایر اشیای کوچک از چشمتان بدون اینکه به خودتان آسیب بزنید، به این توصیهها توجه کنید:
۱- دستهایتان را به طور کامل بشویید و چشمتان را در محلی با نور کافی معاینه کنید. به بالا و پایین و طرفین نگاه کنید، و سعی کنید جسم خارجی درون چشمتان را پیدا کنید.
۲- چشمتان را نمالید.
۳- اگر جسم را پیدا نمیکنید، به آرامی پوست زیر چشم را پایین بکشید و زیر پلک پایین را بررسی کنید. همچنین به آرامی پلک بالا را بگیرید و بالا بکشید و زیر آن را هم جستجو کنید.
۴- هنگامی که جسم وارد شده به چشم را پیدا کردید، سعی کنید به آرامی چشم یا پلک را با آب بشویید.
۵- اگر نمیتوانید به آسانی جسم خارجی را از چشم خارج کنید یا به نظر میرسد که آن جسم از قبل به چشم آسیب زده است، فورا به پزشک مراجعه کنید
برای در آوردن اجسام خارجی از چشم به نکات زیر توجه کنید:
۱- صورت را داخل یک ظرف آب برده و پلک را باز و بسته نمایید.
۲- با استفاده از یک دستمال یا دستمال کاغذی اجسامی که در داخل چشم رفته را بیرون آورید
توجه:
* اگر جسم خارجی , بالا تر قرار گرفته , پلک را بالا آورده و به فرد بگویید که به پایید نگاه کند
* هیچگاه برای بیرون آوردن جسم خارجی از سوزن استفاده نکنید
* هیچگاه سعی به در آوردن اجسام خارجی که در مرکز قرنیه گرفته اند نکنید زیرا با اینکار سبب خراشیدگی قرنیه و آسیب جدی به چشم می شوید
* در آوردن خرده های فلز که با سرعت به چشم برخورد می کنند را فقط به عهده چشم پزشک بسپارید.
دستکاری بیجا ممکن است باعث کوری شود بنابراین هر چه زودتر باید به پزشک یا بیمارستان مراجعه کرد تا خسارت وارده زیادتر نگردد .
برای دیدن اجسام خارجی به مریض میگویند بالا یا پائین نگاه کند ، پلک را پائین کشیده و بن بستهای پائین را بررسی می کنیم و با برگرداندن پلک بالائی اگر بیمار به پائین نگاه کند قسمتهای بالای کره چشم و پشت پلک نمایان و بررسی میشود .
هرگز برای خارج کردن اجسام خارجی از چاقو ، چوب کبریت و خلال دندان نباید استفاده کرد بلکه با یک پنس نرم و تمیز یا پیچیدن یک پنبه بدور چوب کبریت و مرطوب کردن آن جسم را خارج میسازند سپس با قطره های مختلف چشم را ضدغفونی میکنند ( با محلول اسید بوریک ، سیانور مرکور رقیق ، آرژیرل و محلولهای آنتی بیوتیکی و غیره ) در صورت عدم توفیق باید به چشم پزشک مراجعه کرد تا با عکس برداری و سایر وسائل تخصصی جسم خارجی را بیرون آورد .
در هر حال جزئی بی احتیاطی سبب کاهش دید ، کوری و یا چرک کردن کره ی چشم میشود .
مدال:
کمک های اولیه دهان و دندان در خانه
در اکثر خانه ها جعبه ی کوچکی حاوی مواد و وسائل لازم برای درمان و کنترل دردها و جراحت های بدن وجود دارد، اما آیا تا کنون به این فکر بوده اید که در هنگام ایجاد یک دندان درد یا شکستن یک دندان یا سوختگی زبان ناشی از نوشیدن چای داغ چه اقداماتی باید انجام دهید و به چه وسائلی نیاز دارید؟
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از napteam.com ، جراحت ها و اورژانس های دهان و دندان در کودکان و بزرگسالان بسیار شایعند. شما می توانید با تهیه کردن چند وسیله و ماده ساده از داروخانه، به راحتی یک “جعبه کمک های اولیه دهان و دندان” را فراهم کنید.
با وجود اینکه این جعبه کمک های اولیه نمی تواند جایگزین درمان اصلی و تخصصی شود، ولی می تواند برای کنترل اورژانس های دهان و دندان جزئی و جلوگیری از پیشرفت آن ها، تا دسترسی به دندانپزشک کارساز باشد.
برای جمع آوری و فراهم آوردن این جعبه کمک های اولیه در قدم اول تهیه مواد زیر از داروخانه پیشنهاد می شود: نخ دندان، مسواک، باند استریل، گاز استریل، آسپیرین، سرم فیزیولوژی، پارافین(ترجیحا موم دندانپزشکی)، دستکش یک بار مصرف، یک محلول دهانشویه اکسیژنه و محلول Colgate Orabase Sothe-N-Seal. وجود وسائلی چون پنس و آینه یک بار مصرف دندانپزشکی در این جعبه نیز در خیلی موارد کمک کننده و مفید است.
شایع ترین اورژانس های دندانپزشکی و روش درمان و کنترل موقتی آن ها در خانه:
دندان درد: چنانچه دندان شما فقط به غذاهای سرد یا داغ یا شیرین حساس است، با آب ولرم دهانتان را بشویید و با نخ دندان مواد غذایی بین دندان ها را پاک کنید و به آرامی دهانتان را با آب ولرم مسواک بزنید و در اولین فرصت برای ترمیم(پر کردن) دندان تان به دندانپزشک مراجعه کنید.
اما اگر درد شما شدید است و یا همراه با تورم است، یک کیسه حاوی یخ(کمپرس سرد) را به مدت ۲۰ دقیقه روی گونه قرار دهید و به مدت ۲۰ دقیقه آن را بردارید. این کار را متناوبا تا رسیدن به دندانپزشک تکرار کنید. از گرما دادن موضع بپرهیزید. یک یا دو عدد آسپیرین بخورید. اگر نیمه شب است و به استراحت نیاز دارید، به هنگام خواب سعی کنید که سر شما بالاتر از بقیه بدنتان قرار گیرد و ترجیحا روی مبل یا صندلی به حالت نیمه نشسته بخوابید. قطعا نیازی به یادآوری بنده نیست و در اولین فرصت به دندانپزشک مراجعه خواهید کرد!
فرو رفتن جسم خارجی در بین دندان ها: اگر جسم خارجی قابل رویت است آن را با پنس دندانپزشکی بیرون بیاورید ولی اگر قادر به دیدن آن نیستید سعی کنید که آن را با نخ دندان بیرون بیاورید. پس از بیرون آوردن جسم خارجی حتما آب را به شدت در دهانتان غرغره کنید تا باقیمانده اجسام خارج شوند. سعی نکنید که جسم خارجی را با جسم نوک تیز بیرون بیاورید. اگر عمق فرورفتگی جسم زیاد است و نمی توانید آن را خارج کنید به دندانپزشک مراجعه کنید.
زخم های سطحی دهان ناشی از تحریکات فیزیکی و شیمیایی: این زخم های سطحی در سطح داخلی گونه، لثه و زبان به وجود می آیند. ممکن است بر اثر گاز گرفتن گونه، مسواک زدن شدید، خوردن غذاهای داغ و یا تحریکات ناشی از براکت های ارتودنسی ایجاد شوند. یک محلول دهانشویه اکسیژنه با حباب هایی که ایجاد می کند باعث تمیز کردن زخم از خرده های مواد غذایی می شود. محلول Colgate Orabase Sothe-N-Seal نیز با پوشاندن سطح زخم باعث التیام و کاهش درد زخم می شود.
بیرون افتادن دندان از دهان: این اورژانس در کودکان بسیار شایع است. در صورت امکان دندان بیرون افتاده را پیدا کنید. آن را با سرم فیزیولوژی بشویید و آن را در یک لیوان شیر یا سرم فیزیولوژی یا بزاق خود بیمار قرار داده و سریعا به دندانپزشک مراجعه کنید. به هیچ عنوان سعی در تمیز کردن و لمس کردن ریشه دندان نکنید و آن را از ناحیه تاج دندان بگیرید. یک قطعه گاز استریل بر روی محل دندان در دهان قرار دهید و به مدت ۵ دقیقه فشار دهید تا خون ریزی کاهش یابد. در بسیاری از موارد دندانپزشک با شستشوی مناسب محل، دندان را دوباره در محلش می کارد و در طولانی مدت دندان قابل نگهداری است. نکته طلایی برای نجات دادن جان این دندان، زمان است. اگر شما بتوانید کودکتان را در کمتر از ۳۰ دقیقه به یک کلینیک دندانپزشکی برسانید، احتمال اینکه بتوان درمان موفقیت آمیزی برای این دندان انجام داد، بیش از ۹۰ درصد خواهد بود.
شکستن دندان: سریعا محل دندان مورد نظر را با سرم فیزیولوژی بشویید. یک کیسه حاوی یخ را بر روی موضع قرار دهید. اگر دندان دارای یک لبه تیز شده است که باعث آزار گونه و زبان می شود، با پارافین یا در صورت امکان موم دندانپزشکی لبه تیز را بپوشانید و به دندانپزشک مراجعه کنید.
گاز گرفتن زبان یا گونه: یک گاز استریل را برای کنترل خونریزی به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه با فشار نگه دارید. پس از قطع کامل خونریزی و ایجاد لخته، محل زخم را با سرم فیزیولوژی بشویید. اگر خونریزی کنترل نشد یک گاز استریل را با سرم خیسانده و در محل برای مدت ۳۰ دقیقه نگه دارید. اگر خونریزی غیر قابل کنترل بود باید سریعا به اورژانس بیمارستان مراجعه کنید.
مدال:
کمک به فرد دچار آسیب قفسه سینه
اآسیب قفسه سینه
در اثر وارد شدن یک نیروی مستقیم به قفسه سینه در اثر یک ضربه یا سقوط یا در اثر آسیب لهشدگی ، ممکن است یک یا تعداد بیشتری از دندهها دچار شکستگی شوند. اگر جراحت باز در محل شکستگی وجود داشته باشد و یا یکی از دندههای شکسته شده، ریه را سوراخ کرده باشد، تنفس مصدوم ممکن است شدیداً مختل شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، وارد آمدن آسیب به قفسه سینه میتواند قسمتی از دندههای شکسته شده را از سایر قسمتهای قفسه سینه جدا کند و حالتی به نام «قفسه سینه مواج» ایجاد کند. این قسمت جدا شده، در زمان دم به داخل کشیده میشود و در بازدم، رو به خارج حرکت میکند. این تنفس «متناقض» باعث ایجاد مشکلات تنفسی شدید میشود. شکستگی دندههای پایینی میتواند به اعضای داخلی (مثل کبد و طحال) آسیب برساند و خونریزی داخلی ایجاد کند.
تشخیص
بسته به شدت آسیب، ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد تیز (غیرگنگ) در محل شکستگی
درد در تنفس عمیق
تنفس کمعمق
یک جراحت باز روی محل شکستگی که احتمالاً صدای «مکش» هوا از طریق این جراحت به داخل حفره قفسه سینه را میشنوید.
تنفس «متناقض»
نشانههایی از خونریزی داخلی و شوک.
اهداف
نگه داشتن دیواره قفسه سینه
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) در مورد شکستگی دندهها، با استفاده از یک آویز اندام بالایی ، دست را ثابت نگه دارید و مصدوم را به بیمارستان منتقل کنید. اگر جراحت نافذ قفسه سینه وجود دارد، مصدوم را به سمت آسیبدیده خم کنید، روی زخم را بپوشانید و لایه پوششی را از ۳ طرف محکم بچسبانید .
احتیاط!
اگر مجبور هستید که مصدوم را در وضعیت بهبود بگذارید، وی را روی سمت آسیبدیده قرار دهید. این وضعیت به ریه سالم اجازه میدهد که با حداکثر ظرفیت کار کند.
۲) به مصدوم کمک کنید تا در یک وضعیت متمایل به سمت آسیبدیده که در آن احساس راحتی بیشتری میکند، قرار بگیرد. دست سمت آسیبدیده را با یک آویز بالا نگهدارنده ثابت نگه دارید. با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید.
آسیب ستون فقرات
آسیبهای وارد بر ستون فقرات میتوانند یک یا چند قسمت از پشت و یا گردن استخوانها ( مهرهها ) ، دیسکهای جداکننده مهرهها، عضلات و رباطهای اطراف یا نخاع و شاخههای عصبی که از آن جدا میشوند را درگیر کنند. جدیترین خطر همراه با آسیب ستون فقرات، صدمه به نخاع است. چنین آسیبی ممکن است سبب از دست رفتن توان حرکتی و یا حس در نواحی پایینتر از قسمت آسیبدیده شود. نخاع یا ریشههای عصبی در صورتی که توسط دیسک دررفته یا جابهجا شده و یا در اثر قطعات استخوان شکسته شده، تحت فشار قرار گیرند، ممکن است دچار صدمات موقتی شوند. در صورتی که نخاع بهطور کامل یا ناکامل قطع شود، صدمات احتمالاً پایدار و دایمی خواهند بود.
چهوقت به آسیب ستونفقرات مشکوکمیشویم؟
روش ایجاد آسیب، مهمترین شاخص است. در صورتی که نیروهای غیرطبیعی به پشت یا گردن وارد شده باشند (به خصوص اگر مصدوم از اختلال حس یا حرکت شاکی باشد)، همواره به آسیب ستون فقرات مشکوک شوید. اگر در حادثه موردنظر، مصدوم شدیداً به جلو و عقب خم شده یا ستون فقرات دچار پیچش شده است، باید فرض کنید که او مبتلا به آسیب ستون فقرات است. خصوصاً باید دقت کنید که همواره از حرکت دادن غیرضروری سر و گردن، اجتناب کنید. اگرچه آسیب نخاع ممکن است در غیاب صدمه به مهرهها روی دهد، شکستگی ستون فقرات به شدت این خطر را افزایش میدهد. مناطقی که بیش از سایر نقاط آسیبپذیر هستند، عبارتند از استخوانهای گردن و کمر.
ساختار ستون فقرات نخاع توسط مهرهها (استخوانهای پشت) محافظت میشود. وارد آمدن آسیب به یک مهره یا یک دیسک بین مهرهای ممکن است به ریشههای عصبی که از نخاع خارج میشوند یا به خود طناب، صدمه برساند.
تشخیص
اگر مهرهها آسیب ببیند.
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
- درد در گردن یا پشت در محل آسیب؛ ممکن است سایر آسیبهای دردناکتر، این درد را مخفی کنند.
- وجود حالت پلکانی، نامنظمی یا انحراف در انحنای طبیعی ستون فقرات
- حساسیت در پوست روی ستون فقرات اگر نخاع آسیب ببیند، ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
- از دست دادن حس یا حس غیرطبیعی (مثلاً احساس سوختن یا گزگز و مورمور). مصدوم ممکن است ذکر کند که اندامهایش خشک، سنگین یا فاقد مهارتهای گذشته هستند.
- از دست دادن کنترل مثانه و یا روده
- مشکلات تنفسی
برخی از علل آسیب ستون فقرات
هریک از شرایط زیر باید وجود آسیب احتمالی ستون فقرات را به شما هشدار دهد:
- سقوط از ارتفاع
- سقوط به دلیل عدم داشتن مهارت حین ورزشهایی مثل ژیمناستیک یا آکروبات
- شیرجه زدن به داخل یک استخر کمعمق و برخورد با کف آن
- پرتاب شدن از روی اسب یا موتورسیکلت
- کاهش ناگهانی سرعت در داخل یک وسیله نقلیه
- افتادن یک جسم سنگین به روی بدن
- آسیب به سر یا صورت
اهداف
پیشگیری از آسیبهای بیشتر
فراهم کردن شرایط انتقال فوری به بیمارستان
احتیاط!
موقعیت مصدوم را نسبت به حالتی که او را یافتید تغییر ندهید مگر آنکه در معرض خطر باشد.
اگر جابهجا کردن مصدوم ضروری است، از روش چرخاندن مثل الوار استفاده کنید. روش دیگر آن است که از بیماربر ارتوپدی استفاده کنید.
مصدوم هوشیار است
۱) به مصدوم اطمینان خاطر بدهید و به او توصیه کنید که حرکت نکند. با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید.
۲) پشت سر مصدوم زانو بزنید. دو طرف سر مصدوم را محکم بگیرید به طوری که دستان شما روی گوشهای او قرار بگیرد. گوشها را کاملاً نپوشانید (مصدوم باید همچنان قادر به شنیدن سخنان شما باشد). سر مصدوم را در وضعیت خنثی (که در آن، سر، گردن و ستون فقرات همراستا هستند) ثابت کنید و نگه دارید. کمضررترین وضعیت سر در یک مصدوم مشکوک به آسیب ستون فقرات، همین حالت است.
هشدار!
اگر مشکوک به آسیب گردن هستید، از یک امدادگر بخواهید که در زمانی که شما سر مصدوم را در وضعیت خنثی نگه داشتهاید، چند پتو، حوله یا لباس لوله شده را در دو طرف سر او قرار دهد. تا زمانی که نیروهای خدمات پزشکی اورژانس مسؤولیت را بر عهده بگیرند، همچنان سر و گردن مصدوم را در تمام لحظات ثابت نگه دارید.
۳) همچنان سر مصدوم را تا رسیدن نیروهای خدمات پزشکی اورژانس و قبول مسؤولیت توسط آنها و بدون توجه به مدت زمانی که ممکن است این کار طول بکشد، در وضعیت خنثی نگه دارید. از یک امدادگر بخواهید که علایم حیاتی (سطح پاسخدهی، نبض و تنفس) را کنترل و ثبت کند.
اهداف
باز نگه داشتن راه تنفسی
در صورت لزوم، احیای مصدوم
پیشگیری از صدمات بیشتر نخاع
فراهم کردن شرایط انتقال فوری به بیمارستان
مصدوم بیهوش است
۱) پشت سر مصدوم زانو بزنید. با قرار دادن دستان خود روی گوشهای مصدوم، دو طرف سر او را محکم بگیرید. سر مصدوم را در وضعیت خنثی (که در آن، سر، گردن و ستون فقرات همراستا هستند) ثابت کنید و نگه دارید.
۲) در صورت لزوم، با استفاده از روش «بالا راندن فک» راه تنفسی مصدوم را باز کنید. دستان خود را در دو طرف سر طوری قرار دهید که نوک انگشتانتان روی زاویه فک قرار بگیرید. فک را به آرامی بالا بکشید تا راه تنفسی باز شود. دقت کنید که گردن مصدوم را جابهجا نکنید.
۳) تنفس مصدوم را کنترل کنید. اگر وی نفس میکشد، همچنان سر او را نگه دارید. از یک امدادگر بخواهید که با مرکز اورژانس تماس بگیرد و آمبولانس درخواست کند. اگر تنها هستید و مجبورید برای تماس با مرکز آمبولانس، مصدوم را ترک کنید و یا اگر امکان بازماندن راه تنفسی در مصدوم وجود ندارد، باید قبل از ترک مصدوم، وی را در وضعیت بهبود قرار دهید.
مورد خاص
روش چرخاندن مثل الوار
در صورتی که مجبور هستید مصدوم مبتلا به آسیب ستون فقرات را بچرخانید، باید از این روش استفاده کنید. بهترین حالت برای انجام این روش، حضور ۵ امدادگر است اما این حرکت را ۳ نفره هم میتوان انجام داد. در حالی که سر و گردن مصدوم را ثابت نگه داشتهاید، از امدادگران بخواهید که به آرامی اندامهای او را به حالت مستقیم درآورند. سپس، با اطمینان از اینکه همه (هماهنگ) با هم کار میکنند، امدادگران را هدایت کنید تا مصدوم را بچرخانند. در تمام لحظات، سر، تنه و انگشتان پای مصدوم را در یک خط مستقیم نگه دارید.
۴) اگر مصدوم نفس نمیکشد و نشانههای گردش خون وجود ندارند، احیای تنفسی و ماساژ قفسه سینه را آغاز کنید (مبحث « اقدامات نجاتدهنده حیات » را ببینید). اگر مجبور هستید که مصدوم را بچرخانید، از روش چرخاندن مثل الوار استفاده کنید.
۵) تا رسیدن نیروهای امداد پزشکی، علایم حیاتی (سطح پاسخدهی، نبض و تنفس) را کنترل و ثبت کنید.
درد پشت
درد ممکن است در خود ستون فقرات یا عضلات و رباطهای اطراف آن بروز کند. در اکثر موارد، درد پشت ناشی از یک مشکل جزیی است. با این حال، درد میتواند نشانهای از یک بیماری زمینهای جدی باشد.
علت درد پشت
شایعترین علت درد پشت عبارت است از کشیدگی بیش از حد رباطها یا عضلات در نتیجه سقوط یا فعالیت طاقتفرسا. سایر علل شایع درد پشت عبارتند از: آسیبهای «شلاقی» (که منجر به درد گردن میشوند) و بارداری و عادت ماهیانه (که کمردرد ایجاد میکنند). علل خطرناکتر عبارتند از: آسیب دیدن یک دیسک در ستون فقرات (که ممکن است نخاع یا اعصاب را تحت فشار قرار دهند یا آنها را تحریک کند) و بیماری کلیه. در صورتی که درد پشت با مواردی مثل گرفتگی عضلات، تب، سردرد، استفراغ، تهوع، اختلال هوشیاری، بیاختیاری (ادرار یا مدفوع) یا هرگونه از دست دادن حس یا حرکت همراه باشد، مراجعه به پزشک ضرورت خواهد داشد.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد مبهم تا شدید در پشت یا گردن که معمولاً با حرکت تشدید میشود.
دردی که به داخل اندامها منتشر میشود و احتمالاً با گزگز و مورمور و کرختی همراه است.
گرفتگی عضلات که سبب میشود گردن یا پشت به حالت سفت یا خم شده درآیند.
حساسیت در لمس عضلات
اهداف
تسکین دادن درد.
در صورت لزوم، درخواست کمک پزشکی.
احتیاط!
اگر مصدوم درد شدید در پشت دارد، به او کمک کنید تا دراز بکشد و با یک پزشک تماس بگیرید.
۱) به بیمار توصیه کنید که روی یک سطح مسطح (یا روی زمین یا روی یک تشک سفت) در راحتترین وضعیت ممکن دراز بکشد.
۲) به بیمار توصیه کنید که در حد توان، بیحرکت بماند تا درد تسکین پیدا کند. به بیمار کمک کنید تا قرصهای ضددرد خود را بخورد. اگر علایم پایدار بودند، با پزشک خود تماس بگیرید و یا بیمار را به بیمارستان منتقل کنید.
مورد خاص
درد گردن
شما میتوانید با استفاده از یک روزنامه تا شده که با یک باند یا روسری پوشیده شده باشد، یک گردنبند موقت بسازید و (به کمک آن) درد گردن را بهبود ببخشید. مرکز این گردنبند را در جلوی گردن بیمار و در زیر چانه قرار دهید. دو انتهای آزاد (گردنبند) را به دور گردن بیمار بچرخانید و در جلو گره بزنید. مطمئن شوید که تنفس مختل نشده باشد.
مدال:
آشنایی با آسیبهای ساعد و مچ
اآسیبهای ساعد و مچ
استخوانهای ساعد (زند زیرین و زبرین) میتوانند در اثر برخوردهایی مثل یک ضربه شدید یا سقوط روی دست در حالت کاملاً باز شده، دچار شکستگی شوند. از آنجایی که پوشش بافت نرم در اطراف این استخوانها کم است، ممکن است انتهاهای استخوانهای شکسته، پوست را سوراخ کنند و شکستگی باز ایجاد کنند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، شایعترین شکل شکستگی در مچ عبارت است از شکستگی کالیس که در واقع شکستگی انتهای زند زیرین است. این آسیب اغلب در زنان مسن روی میدهد.
در بزرگسالان جوان، سقوط ممکن است به شکستگی یکی از استخوانهای کوچک مچ منجر شود. دررفتگی در مفصل مچ نادر است اما این مفصل اغلب دچار پیچخوردگی میشود. افتراق بین پیچ خوردگی و شکستگی به خصوص اگر استخوان کوچک ناوی شکل در قاعده شست دچار آسیب شده باشد، ممکن است مشکل باشد.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
دردی که با حرکت دادن شدیدتر میشود.
تورم، کبودی و تغییر شکل
زخم یا خونریزی (در شکستگی باز)
اهداف
بیحرکت کردن دست
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) از مصدوم بخواهید که بنشیند. ساعد آسیبدیده را به آرامی ثابت کنید، آن را به صورت عرضی روی بدن قرار دهید و نگه دارید. هر زخمی را که یافتید با پوشیدن دستکش یکبار مصرف (در صورت امکان)، برهنه و درمان کنید.
۲) درست مثل آویز اندام بالایی ، یک باند مثلثی را بین قفسه سینه و دست آسیبدیده قرار دهید. با استفاده از یک لایه پوششی نرم (مثل یک حوله کوچک یا یک لایه ضخیم از پنبه) دور ساعد را بپوشانید.
۳) با استفاده از یک گره ، آویز اندام بالایی را به دور دست و لایه پوششی آن محکم کنید. گره را در تقعر استخوان ترقوه در سمت آسیبدیده ببندید.
۴) اگر احتمالاً مدت زمان انتقال به بیمارستان طولانی است، با بستن یک باند تا شده پهن روی آویز، دست مصدوم را به بدن او محکم کنید. این باند را نزدیک به آرنج بپیچید. سپس مصدوم را به بیمارستان منتقل کنید.
مدال:
کمک به فرد دچار آسیب بازو
آسیب بازو
جدیترین شکل آسیب بازو، شکستگی استخوان دراز بازو (هومروس) است. استخوان بازو میتواند در اثر یک ضربه مستقیم بهطور عرضی از مرکز بشکند. با این حال، شکستگی استخوان در انتهای شانهای و معمولاً در اثر سقوط، بسیار شایعتر (بهخصوص در افراد مسن) است.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، شکستگی نوک استخوان معمولاً یک آسیب پایدار ، است و دو انتهای استخوان شکسته شده در محل خود باقی میمانند. به همین دلیل، امکان دارد که شکستگی استخوان فوراً آشکار نشود، گرچه احتمالاً بازو دردناک خواهد بود. ممکن است مصدوم با این درد مدارا کند و تا مدتی شکستگی را بدون درمان رها کند.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد تشدید شونده با حرکت
حساسیت در لمس و تغییر شکل روی محلی که دچار شکستگی شده است.
تورم سریع
کبودی که ممکن است آهستهتر بروز کند.
اهداف
بیحرکت کردن بازو
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) از مصدوم بخواهید که بنشیند. ساعد مصدم را به ملایمت، بهطور افقی روی تنه او و در وضعیتی قرار دهید که برای او راحتتر است. از مصدوم بخواهید که در صورت امکان، ارنج خود را نگه دارد.
۲) یک بالشتک نرم زیر دست آسیبدیده قرار دهید. سپس این دست و بالشتک مربوط به آن را به کمک یک آویز اندام بالایی ببندید تا ثابت نگه داشته شوند .
۳) با بستن یک باند تا شده پهن ، به دور قفسه سینه و روی آویز، دست آسیبدیده را محکم کنید. سعی کنید از پیچیدن باند روی محل شکستگی پرهیز کنید. شرایط انتقال مصدوم به بیمارستان را مهیا کنید.
آسیب آرنج
شکستگیها یا دررفتگیهای آرنج معمولاً ناشی از سقوط روی (قسمت انتهایی) دست هستند. در کودکان اغلب استخوان بازو درست در بالای آرنج دچار شکستگی میشود. این آسیب، ناپایدار است و امکان دارد دو انتهای استخوانی به رگهای خونی صدمه برسانند. گردش خون اندام بالایی را باید بهطور مرتب کنترل کرد. در تمام آسیبهای آرنج، این بخش سفت و خشک میشود و صاف کردن آن مشکل میشود. هرگز آرنج را با زور تا نکنید.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
دردی که با حرکت دادن شدیدتر میشود.
وجود حساسیت در لمس روی محلی که دچار شکستگی شده است.
تورم، کبودی و تغییر شکل
بیحرکت شدن آرنج
اهداف
بیحرکت کردن دست بدون وارد کردن آسیب بیشتر
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
میتوان آرنج را خم کرد
مثل «آسیب بازو» درمان کنید.
احتیاط!
بهطور مرتب، نبض مچ را در سمت مبتلا کنترل کنید. اگر نبض وجود ندارد، به آرامی آرنج را به حالت مستقیم درآورید تا نبض برگردد. دست را در این وضعیت نگه دارید.
اهداف
بیحرکت کردن دست بدون وارد کردن آسیب بیشتر
فراهم کردن شرایط انتقال فوری به بیمارستان
نمی توان آرنج را خم کرد
۱) به مصدوم کمک کنید تا دراز بکشد. برای نگه داشتن آرنج و آرامش مصدوم، بالشتکهایی (مثل چند بالش کوچک یا حوله) در اطراف آرنج قرار دهید.
۲) با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید. نبض اندام آسیبدیده را تا زمان رسیدن نیروهای امداد پزشکی کنترل کنید.
هشدار!
اندام آسیبدیده را حرکت ندهید.
اگر نیروهای امدادی در راه هستند، از انجام باندپیچی خودداری کنید.
مورد خاص
آمادهسازی جهت انتقال
بین اندام آسیبدیده و تنه مصدوم، چند بالشتک قرار دهید. سپس با استفاده از ۳ باند مثلثی تا شده، اندام آسیبدیده را در ۳ نقطه (۱) مچ و مفصل لگن خاصره، (۲) بالای آرنج و (۳) پایین آرنج، به تنه ثابت کنید.
مدال:
آشنایی با آسیبهای دست و انگشتان
آسیبهای دست و انگشتان
استخوانها و مفاصل دست ممکن است دچار انواع مختلفی از آسیب شوند. شکستگیهای جزیی معمولاً در اثر نیروی مستقیم ایجاد میشوند. شایعترین نوع از این شکستگیها (شکستگی مفصل بین انگشت کوچک و دست) اغلب در اثر نشانهگیری اشتباه در ضربه مشت رخ میدهد. شکستگیهای متعدد (که در آن، تمام یا اکثر استخوانهای دست آسیب میبینند) معمولاً در اثر آسیبهای لهکننده روی میدهند. این شکستگیها ممکن است باز یا همراه با خونریزی و تورم شدید باشند و نیاز به درمانهای اولیه فوری دارند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، گاهی ممکن است مفاصل انگشتان و شست در نتیجه سقوط بر روی دست (مثلاً موقع اسکی یا اسکیت روی یخ) دچار دررفتگی یا پیچخوردگی شوند. همیشه دستی را که مشکوک به شکستگی است با دست طبیعی مقایسه کنید زیرا شکستگی انگشتان منجر به تغییر شکلهایی میشوند که ممکن است بلافاصله آشکار نشوند.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
دردی که با حرکت دادن شدیدتر میشود.
تورم، کبودی و تغییرشکل
زخم یا خونریزی (در شکستگی باز)
اهداف
بیحرکت کردن و بالا بردن دست
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) اگر خونریزی وجود دارد، در صورت امکان دستکش یکبار مصرف بپوشید. یک قطعه پانسمان تمیز و بدون کرک روی زخم قرار دهید.
۲) حلقههای موجود (در انگشتان) را قبل از شروع تورم دست خارج کنید و دست را بالا ببرید تا شدت تورم کاهش پیدا کند. موضع آسیبدیده را با پیچیدن دست در یک لایه پوششی، محافظت کنید.
۳) با استفاده از یک آویز بالا نگهدارنده ، دست آسیبدیده را به صورت عرضی روی بدن مصدوم نگه دارید.
۴) در صورت لزوم، با پیچیدن یک باند تا شده پهن به دور قفسه سینه و روی آویز، دست مصدوم را به بدن او ثابت کنید. سپس شرایط انتقال مصدوم به بیمارستان را فراهم کنید.
مدال:
کمک به فرد دچار آسیب زانو
آسیب زانو
زانو یک مفصل لولایی بین استخوان ران و استخوان درشتنی است. این مفصل میتواند تا شود، به حالت مستقیم درآید و در حالت تا شده، مختصری بچرخد. مفصل زانو توسط رباطها و عضلاتی قوی نگه داشته میشود و در جلو توسط یک استخوان پهن به نام کشکک محافظت میشود.
سطوح استخوانهای اصلی توسط لایههایی از غضروف حفاظت میشود. این ساختارها ممکن است در اثر ضربات مستقیم، چرخشهای شدید یا پیچخوردگیها دچار صدمه شوند. آسیبهای احتمالی زانو عبارتند از: شکستگی کشکک، پیچخوردگیها و صدمه به غضروف.
آسیب زانو ممکن است توانایی تا کردن مفصل را از مصدوم سلب کند و شما باید مطمئن شوید که مصدوم روی پای آسیبدیده، راه نرود. خونریزی یا تجمع مایعات در داخل مفصل زانو میتواند به تورم قابل توجه در اطراف مفصل منجر شود.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد که از محل آسیب انتشار پیدا میکند و در عمق مفصل مینشیند.
درد حاد در تلاش برای راست کردن پا (در صورتی که زانوی تا شده «قفل» شده باشد).
تورم سریع در مفصل زانو
اهداف
محافظت از زانو در راحتترین وضعیت (برای مصدوم)
فراهم کردن شرایط انتقال مصدوم به بیمارستان
۱) به مصدوم کمک کنید تا ترجیحاً روی یک پتو دراز بکشد تا بین او و زمین فاصله ایجاد شود. یک بالشتک نرم (مثل یک بالش، پتو یا کت) زیر زانوی آسیبدیده قرار دهید تا زانو را در راحتترین وضعیت نگه دارد.
هشدار!
سعی نکنید با وارد کردن نیرو، زانو را به حالت مستقیم درآورید. ممکن است جابهجا شدگی غضروف یا خونریزی داخلی، راست کردن مفصل زانو را غیرممکن کرده باشند.
مصدوم را از خوردن، آشامیدن و سیگار کشیدن منع کنید چون ممکن است در بیمارستان نیاز به بیهوشی عمومی داشته باشد.
مصدوم را از راه رفتن منع کنید.
۲) بالشتک نرم را به دور مفصل ببندید. با پیچیدن باند از میانه ران تا میانه ساق، بالشتک را محکم کنید.
۳) شرایط انتقال مصدوم به بیمارستان را فراهم کنید. مصدوم باید در وضعیت درمانی باقی بماند، پس انتقال باید توسط آمبولانس صورت گیرد.
آسیب ساق
آسیبهای ساق عبارتند از: شکستگیهای استخوان درشتنی و نازکنی و پارگی بافتهای نرم (عضلات، رباطها و تاندونها). شکستگیهای درشتنی معمولاً در اثر ضربات سنگین (مثلاً ناشی از سپر یک وسیله نقلیه در حال حرکت) روی میدهند. از آنجایی که بافت نرم اطراف درشتنی اندک است، شکستگی به احتمال زیاد با تولید زخم همراه خواهد بود. چرخشهایی که سبب پیچخوردگی مچ پا میشوند، میتوانند به شکستگی نازکنی منجر شوند.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
درد موضعی
تورم، کبودی و تغییر شکل پا
زخم باز
اهداف
بیحرکت کردن اندام پایینی
فراهم کردن شرایط انتقال فوری به بیمارستان
۱) به مصدوم کمک کنید تا دراز بکشد و با دقت، پای آسیبدیده را ثابت کنید و نگه دارید. اگر زخم باز وجود دارد، با ملایمت آن را برهنه کنید و خونریزی را درمان کنید. برای محافظت از محل آسیب، یک لایه پوششی روی آن قرار دهید.
۲) با مرکز اورژانس تماس بگیرید و آمبولانس درخواست کنید. پای آسیبدیده را با دستان خود نگه دارید تا از جابهجایی محل شکستگی پیشگیری کنید. این عمل را تا زمان رسیدن آمبولانس، ادامه دهید.
احتیاط!
اگر مسیر انتقال مصدوم به بیمارستان احتمالاً طولانی و ناهموار است، بالشتکهایی را در سمت خارج پای آسیبدیده (از زانو تا انتهای پا) قرار دهید. با استفاده از باندهای تا شده پهن، مطابق روشی که در بالای صفحه تشریح شده است، پاها را ثابت کنید.
۳) اگر آمبولانس با تأخیر به محل میرسد، پای آسیبدیده را به پای دیگر ثابت کنید. اندام سالم را در کنار اندام آسیبدیده قرار دهید و باندها را از زیر هر دو پا بلغزانید. باندها را در مناطق مچ و انتهای پا و سپس زانوها قرار دهید. دو باند هم در بالا و پایین محل شکستگی اضافه کنید.
۴) بین دو ساق، بالشتک قرار دهید. با گره زدن در سمت سالم، باندها را محکم ببندید.
مورد خاص
شک به شکستگی نزدیک مچ پا به جای استفاده از یک باند به شکل « ۸ »، باندهای جداگانهای روی انتهای پا و بالاتر از مچ پا ببندید.
مدال:
چگونه به فرد دچار یخ زدگی کمک کنیم ؟
یخ زدگی
در این وضعیت، بافتهای اندامها (معمولاً انگشتان دست و پا) به دلیل درجه حرارت پایین دچار یخزدگی میشوند. در موارد شدید، این یخزدگی میتواند منجر به از دست دادن پایدار حس و نهایتاً پس از تخریب پایدار رگهای خونی، سبب گانگرن (مرگ بافت و سیاه شدن) شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از پاراسات ، یخ زدگی معمولاً در شرایط یخبندان یا هوای سرد و وزش شدید باد رخ میدهد. بهخصوص افرادی که نمیتوانند حرکت کنند، مستعد این وضعیت هستند. در بسیاری از موارد، یخزدگی با کاهش درجه حرارت بدن، همراهی دارد و این حالت را باید مطابق دستورالعمل آن درمان کرد.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
در ابتدا، احساس «سوزن سوزن شدن»
رنگپریدگی و به دنبال آن، کرختی
سخت و خشک شدن پوست
تغییر رنگ پوست در موضع آسیب: ابتدا سفید، سپس منقوط و آبی. در زمان بهبود، پوست میتواند قرمز، داغ، دردناک و تاولی شود. هرجایی که گانگرن روی دهد، بافت به دلیل فقدان جریان خون ممکن است سیاه شود.
اهداف
گرم کردن آهسته محل مبتلا به منظور پیشگیری از آسیب بافتی بیشتر
فراهم کردن شرایط انتقال به بیمارستان
۱) در صورت امکان، قبل از آب کردن یخ قسمت مبتلا، بیمار را به یک محل گرم منتقل کنید (مبحث « جابهجا کردن بیماران » را ببینید).
۲) دستکش، حلقه یا هر شیء فشارنده دیگر (مثل چکمه) را با ملایمت خارج کنید. قسمت مبتلا را به کمک دستان یا گوشه لباس خود و یا در حفره زیر بغل مصدوم گرم کنید. از مالش دادن قسمت مبتلا خودداری کنید چون این کار منجر به تخریب پوست و بافتهای دیگر میشود.
۳) قسمت مبتلا را در آب گرم حدوداً ۴۰ درجه سانتیگراد قرار دهید. پس از خشک کردن قسمت مبتلا، یک پانسمان سبک از جنس باند گازدار خشک روی آن قرار دهید.
۴) اندام مبتلا را بالا ببرید و نگه دارید تا تورم کاهش پیدا کند. در صورت وجود درد شدید در یک بزرگسال، میتوانید دو عدد قرص استامینوفن به بیمار بدهید. بیمار را به بیمارستان منتقل کنید.
احتیاط!
قسمت مبتلا را در مجاورت گرمای مستقیم قرار ندهید.
اگر خطر یخزدگی مجدد وجود دارد، از آب کردن یخ قسمت مبتلا خودداری کنید.
بیمار را از سیگار کشیدن منع کنید.
* کاهش درجه حرارت بدن
این حالت وقتی رخ میدهد که درجه حرارت بدن به زیر ۳۵ درجه سانتیگراد سقوط کند. آثار این وضعیت، بسته به سرعت شروع آن و سطحی که درجه حرارت بدن تا آن حد سقوط میکند، متغیر است. کاهش متوسط درجه حرارت معمولاً بهطور کامل بهبود پیدا میکند. کاهش شدید درجه حرارت (وقتی حرارت مرکزی بدن به زیر ۳۰ درجه سانتیگراد سقوط کند) اغلب (البته نه همیشه) کشنده است. با این حال، صرفنظر از مقدار کاهش درجه حرارت، شروع و تداوم اقدامات نجاتدهنده حیات تا زمانی که یک پزشک برای ارزیابی بیمار برسد، همیشه ارزشمند است.
* عوامل ایجادکننده کاهش درجه حرارت
کاهش درجه حرارت در منازلی که خوب گرم نمیشوند، میتواند طی چند روز بروز کند. شیرخواران، افراد بیخانمان، سالمندان و افراد لاغر و نحیف، مشخصاً آسیبپذیر هستند. کمبود فعالیت (بدنی)، بیماری مزمن و خستگی، همگی میزان خطر را افزایش میدهند؛ الکل و مواد مخدر میتوانند وضعیت را تشدید کنند. همچنین ممکن است کاهش درجه حرارت در اثر مواجهه طولانیمدت با سرمای خارج از ساختمان رخ دهد . هوای وزنده اثر سرمایشی بیشتری نسبت به هوای راکد دارد. بنابراین، «عامل باد ـ سرما»ی زیاد میتواند به مقدار زیادی خطر بروز کاهش درجه حرارت را در فرد افزایش دهد. مرگ ناشی از فرو رفتن در آب سرد میتواند به دلیل کاهش درجه حرارت باشد نه غرق شدگی. وجود آب سرد در اطراف بدن ۳۰ بار سریعتر از هوای سرد، بدن را سرد میکند و دمای بدن با سرعت بیشتری سقوط میکند.
تشخیص
با پیشرفت این وضعیت ممکن است موارد زیر ظاهر شوند:
- لرزیدن و پوست خشک، رنگ پریده و سرد
- بیتفاوتی، عدم آگاهی نسبت به زمان و مکان یا رفتار غیرمنطقی؛ گاهی، پرخاشگری
- بیحالی یا اختلال هوشیاری
- تنفس کند و کمعمق
- نبض کند و ضعیف. در موارد شدید، ممکن است قلب از ضربان بایستد.
اهداف
پیشگیری از اتلاف گرمای بیشتر از بدن
گرم کردن بیمار به طور آهسته
در صورت لزوم، فراخوانی کمکهای پزشکی
* درمان در شرایط داخل ساختمان
۱) در مورد بیماری که از خارج ساختمان به داخل آورده شده است، به سرعت لباسهای مرطوب را با لباسهای گرم و خشک تعویض کنید.
۲) در صورتی که بیمار جوان و خوش بنیه است و میتواند بدون کمک وارد وان حمام شود، میتوان برای گرم کردن مجدد او از حمام استفاده کرد. آب باید گرم باشد نه خیلی داغ (تقریباً ۴۰ درجه سانتیگراد).
۳) بیمار را در بستر قرار دهید و مطمئن شوید که او کاملاً پوشیده شده است. به بیمار نوشیدنیهای گرم، سوپ یا غذاهای پرانرژی مثل شکلات بدهید تا به گرم شدن مجدد او کمک کنید.
* مورد خاص
کاهش درجه حرارت در سالمندان
سالمندان ممکن است با سرعت کمتر و طی چندین روز دچار کاهش درجه حرارت شوند. افراد سالمند اغلب از تغذیه و گرمایش کافی برخوردار نیستند و احتمالاً بیشتر دچار بیماریهای مزمنی میشوند که تحرک آنها را مختل میکند.
هنگام درمان یک سالمند مبتلا به کاهش درجه حرارت، مراقب باشید که وی را بهطور آهسته گرم کنید. بیمار را در اتاقی که درجه حرارت آن تقریباً ۲۵ درجه سانتیگراد است، با پتو بپوشانید. اگر بیمار را خیلی سریع گرم کنید، ممکن است خون بهطور ناگهانی از قلب و مغز به سطح بدن منتقل شود.
همیشه با یک پزشک تماس بگیرید زیرا کاهش درجه حرارت میتواند علایم سکته مغزی، حمله قلبی یا کمکاری غده تیرویید را بپوشاند یا آنکه همراه با آنها بروز کند.
احتیاط!
به بیمار سالمند اجازه ندهید که برای گرم کردن بدن خود از حمام استفاده کند (گرم شدن ناگهانی میتواند سبب انحراف ناگهانی خون از قلب و مغز به سطح بدن شود).
- هیچ منبع گرمایی (مثل بطری آب داغ یا بخاری) را در مجاورت بیمار قرار ندهید چون این کار میتواند خون را خیلی سریع جابهجا کند. بهعلاوه، این وسایل ممکن است منجر به سوختگی در بیمار شود.
- الکل منجر به بدتر شدن کاهش درجه حرارت میشود.
– با ملایمت به بیمار رسیدگی کنید زیرا در موارد شدید، جابهجایی یا درمان شتابزده میتواند قلب را از ضربان باز نگه دارد.
۴) علایم حیاتی بیمار (سطح پاسخدهی، تنفس، نبض و درجه حرارت) را بهطور مرتب کنترل و ثبت کنید.
۵) اگر ذرهای در مورد وضعیت بیمار مشکوک هستید، تماس با یک پزشک بسیار حایز اهمیت است. اگر کاهش درجه حرارت در یک فرد سالمند یا شیرخوار روی داده است، همیشه باید کمک پزشکی درخواست کنید.
* مورد خاص
کاهش درجه حرارت در شیرخواران
روشهای تنظیم دمای بدن در شیرخواران تکامل نیافته است، به همین جهت یک شیرخوار ممکن است در یک اتاق سرد دچار کاهش درجه حرارت شود. پوست شیرخوار ممکن است سالم بهنظر برسد اما در لمس، سرد است؛ وی ممکن است شل و بیحال بوده، بهطور غیرمعمول ساکت باشد و از خوردن شیر امتناع کند. با پوشاندن شیرخوار در پتو و گرم کردن اتاق، وی را به تدریج گرم کنید. در صورتی که مشکوک هستید که شیرخواری دچار کاهش درجه حرارت هست یا خیر، همیشه باید با یک پزشک تماس بگیرید.
برچسب هاآشنایی با امداد رسانی و کمکهای اولیه,
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۱/۰۶/۰۹ ساعت ۱۲:۵۵ ب.ظ توسط رشیدامیران بستان آباد
|
رشید امیران بستان آباد: