ورزش آخر هفته از نظر علمی منطقی نیست
مطالعات علمی نشان میدهد کسانی که به صورت منظم به فعالیتهای ورزشی میپردازند زندگی با کیفیت بیشتر و عمر طولانی تری دارند.
یکی
از اصلهای مهم زندگی داشتن برنامه منظم ورزشی است. یکی از نکات مهمی که
در این زمینه وجود دارد این است که چگونه ورزش کنیم تا شرایط را برای زندگی
سالمتر آماده کنیم و دیگر اینکه شروع ورزش برای افراد بیتحرک به چه شکلی
باشد تا تمام فعالیتها به آخر هفته موکول نشود.
کسانی که در
طول هفته برنامه ورزشی خاصی ندارند معمولا آخر هفته خود را به انجام یک
فعالیت سنگین گروهی چون فوتسال یا کوهپیمایی طولانی اختصاص میدهند که این
امر از نظر متخصصان پزشکی – ورزشی منطقی نیست؛ اینگونه فعالیت ها احتمال
آسیب های ورزشی را بالا می برد. لذا از این رو همه گروه های جامعه باید
برنامه منظم و روزانه ورزشی داشته باشند.
انجام فعالیت هوازی با مدت
زمان 150 دقیقه در هفته( 20 تا 30 دقیقه در روز) با شدت متوسط برای همه
گروه های جامعه الزامی است و فعالیتهای ورزشی چون راه رفتن تند، شنا،
دویدن آرام و دوچرخهسواری جزو فعالیتهای هوازی متوسط هستند که به تمام
افراد جامعه توصیه میشود. همچنین فعالیتهایی که موجب افزایش انعطافپذیری
میشوند 3 تا 5 روز در هفته و فعالیتهایی که در افزایش قدرت عضلانی
تاثیرگذارند 2 تا 3 روز در هفته جزیی از یک برنامه متعادل ورزشی است .
ودر
مورد فعالیتهای ورزشی در خصوص افراد مبتلا به گروه بیماریهای قلبی و
عروقی : کسانی که مبتلا به بیماریهای قلبی، عروقی، فشار خون و چربی خون
بالا و دیابت ... هستند قبل از شروع به ورزش باید با متخصصان پزشکی ورزشی
مشورت کنند و در صورت نیاز با انجام تست ورزشی در جریان این امر قرار
بگیرند که با چه میزان و شدتی به فعالیتهای ورزشی بپردازند تا دچار مشکلات
حادتر نشوند.
و نیز افرادی که از فقر حرکتی رنج میبرند و به دنبال
شروع یک فعالیت ورزشی هستند در ابتدای امر باید یک سری فرمهایی غربالگری
را تکمیل کنند (برای مثال فرم par q ) که اگر جواب هر کدام از سوالهای این
فرم مثبت باشد این امر بدان معنی است که فرد قبل از شروع ورزش حتما باید
با یک متخصص پزشکی ورزشی مشورت کند تا به خاطر ورزش دچار عارضه خاصی نشود.
و
یک سری عوامل خطر زا (ریسک فاکتور) بیماریهای قلبی که بدان باید توجه کرد
این است که: سن بالا (مردان بالای 45 سال و زنان 55 سال)، سابقه خانوادگی
بیماریهای قلبی، مصرف سیگار (حتی اگر یک عدد در طول روز باشد) و فقر حرکتی
(فعالیت کمتر از 30 دقیقه، حداقل 3 روز در هفته وحداقل به مدت 3 ماه)،
چاقی (شاخص توده بدنی بالاتر از 30 یا دور شکم بالای 102 سانتیمتر برای
مردان و بالای 74سانتیمتر برای زنان) جزو ریسک فاکتورهای بیماریهای قلبی –
عروقی است. همچنین افزایش فشار خون (فشار خون سیستولیک بالای 140 یا
دیاستولی بالاتر از 90 )، کلسترول بالای 200 و حتی مراحل ابتدایی بیمار
دیابت ( قند ناشتا بالای100 ) را میتوان از سایر ریسک فاکتور های بیماری
های قلبی نام برد.
ودر پایان : اگر کسی حداقل 2 تا از این ریسک
فاکتورها را داشته باشد یا مبتلا به بیماری های قلبی و عروقی ،ریوی ویا
متابولیک (دیابت ) باشد، قبل از شروع به ورزش مشاوره با متخصص پزشکی ورزشی و
در صورت لزوم انجام تست ورزش و سایر بررسی های مورد نیاز الزامی است
.
رشید امیران بستان آباد: